II SA/Gd 146/17

Dnia 3 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. i L. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić skargę H. J. H. J. i L. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 grudnia 2016 r., nr [..], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o braku podstaw do rozstrzygnięcia w oparciu o art. 51 w zw. z art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290) w sprawie zwężenia drogi dojazdowej w miejscowości R., działka na [..], stanowiącej własność Gminy G. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 3 marca 2017 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), wezwano pełnomocnika skarżących (R. J.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 46 § 2 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., wezwano także pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych; wskazanie adresów zamieszkania H. J. i L. J.; złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 p.p.s.a., ze wskazaniem stopnia pokrewieństwa. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Odpisy zarządzeń zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 marca 2017 r. (k. 18 akt sądowych), zatem zakreślony termin na uiszczenie wpisu sądowego oraz usunięcie braków formalnych skargi upływał w dniu 20 marca 2017 r. W dniu 17 marca 2017 r. pełnomocnik skarżących nadesłał wymaganą ilość odpisów skargi zawierających podpisy skarżących; kopie dowodów osobistych skarżących wraz z adresami ich zamieszkania oraz pełnomocnictwo procesowe. Ponadto do Sądu wpłynął formularz PPF podpisany przez L. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 146/17 przyznano L. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia - pomimo wezwania - wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. przewiduje natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zasada wynikająca z ww. przepisu ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. W orzecznictwie wskazuje się też, że pismo wnoszone przez kilku skarżących podlega jednej opłacie zgodnie z dyspozycją art. 214 § 2 p.p.s.a., gdy wnoszą je skarżący będący współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości, wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1145/11, Baza Orzeczeń LEX nr 1152261). Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarżący są współwłaścicielami nieruchomości nr [..], położonej w miejscowości R., do której prowadzi przedmiotowa droga dojazdowa nr [..]. Źródłem ich interesu prawnego są zatem prawa właścicielskie do jednej nieruchomości, a uprawnienia i obowiązki w tym zakresie są wspólne. W konsekwencji także obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie obciąża ich solidarnie. W terminie zakreślonym na wykonanie tego obowiązku, jak również uzupełnienie braków formalnych skargi, do Sądu wpłynęły 4 egzemplarze odpisów skargi zawierające własnoręczne podpisy skarżących, pełnomocnictwo procesowe, wskazano adresy zamieszkania skarżących, a ponadto skarżący – L. J., wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, i pomoc w tym zakresie została mu przyznana postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/GD 146/17. W tym miejscu wyjaśnić należy, że prawo pomocy jest instytucją prawną dotyczącą podmiotu wskazanego w postanowieniu Sądu, mocą którego udzielono takiej pomocy stronie. W przypadku występowania po stronie skarżących kilku osób i przyznania tylko niektórym z nich zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, nie powoduje automatycznego zwolnienia od obowiązku uiszczania opłat wszystkich skarżących (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 94/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Gdy jedna lub kilka z osób, o których mowa w art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., zostanie zwolniona od kosztów sądowych, obowiązek ich poniesienia ciąży na pozostałych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn.. akt II OZ 707/08, Baza Orzeczeń LEX nr 493639). W niniejszej sprawie, pomimo zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego jednego ze skarżących, obowiązek ten nadal spoczywał na drugim ze skarżących, tj. H.J., która nie wniosła o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zatem do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 3 marca 2017 r., skarżąca winna była uiścić wymagany wpis sądowy od skargi. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie, tj. do dnia 20 marca 2017 r., wpis od przedmiotowej skargi nie został opłacony (vide notatka urzędowa Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA w Gdańsku z dnia 12 maja 2017 r., k. 51 akt). Skarżąca nie wniosła także w ww. terminie o przyznanie jej prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., odrzucił skargę H. J.