II SA/Gd 148/12

Dnia 19 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy z dnia 24 listopada 2011 roku, nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 lutego 2012 roku, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wpłynęła skarga J. K. na opisaną powyżej uchwałę Rady Gminy. Skarga ta została w dniu 13 lutego 2012 roku przekazana według właściwości do organu właściwego, tj. Rady Gminy, jako mylnie nadesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 9 grudnia 2011 roku wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Rada Gminy nie podjęła uchwały w przedmiocie uwzględnienia powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (vide pismo Rady Gminy - k. 21 akt). Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i 2 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ww. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Art. 52 § 3 i 4 ustawy stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Należy w tym miejscu zauważyć również, iż zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiwsa z 2005 roku, nr 6, poz.116; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2008 roku, sygn. akt II OSK 803/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 roku, sygn. akt I FSK 689/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 13 lutego 2012 roku, tj. w dniu przekazania skargi Radzie Gminy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Oceniając dochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył również, iż zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku, podjętej w sprawie o sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiwsa z 2007 r., nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie zatem z treścią art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na uchwałę skarżący winien był wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Rada Gminy na udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesione przez skarżącego w dniu 9 grudnia 2011 roku. Zatem termin do wniesienia skargi upływał skarżącemu w dniu 7 lutego 2012 roku, to jest z upływem sześćdziesiątego dnia od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarga w niniejszej sprawie, jak to wyżej wskazano, została wniesiona w dniu 13 lutego 2012 roku, a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy ww. przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.