II SA/Gd 149/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w L. na decyzję Wojewody z dnia 23 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz na zmianę sposobu użytkowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w L. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wspólnota Mieszkaniowa w dniu 7 lutego 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 23 sierpnia 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 30 marca 2017 r. nr [..], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku garażowego oraz zmianie sposobu użytkowania na funkcję usługowo – handlową. Wraz ze skargą Wspólnota złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 149/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r. Zarówno ze złożonego przez pełnomocnika oświadczenia oraz z wniosku o przywrócenie terminu wynikało, że w dniu 1 lutego 2018 r. pełnomocnik przekazał Zarządowi Wspólnoty decyzję Wojewody z 23 sierpnia 2018 r., przy czym wyjaśnił, że wcześniej nie przekazał Wspólnocie decyzji i nie poinformował jej członków o decyzji, albowiem pozostawał w przekonaniu, że zgodnie z wolą Zarządu Wspólnoty, wszelka korespondencja w tej sprawie, w tym wskazana decyzja, jest doręczana bezpośrednio Wspólnocie. W ocenie Sądu reprezentujący Wspólnotę pełnomocnik nie dochował wymaganej od niego staranności i dbałości o interesy procesowe swojego mocodawcy. Z takiej dbałości nie zwalniało pełnomocnika przekonanie, że wszelka korespondencja, w tym decyzja Wojewody, jest doręczana również bezpośrednio Zarządowi Wspólnoty. Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1010/18, oddalił zażalenie Wspólnoty na ww. rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. W niniejszej sprawie decyzję organu odwoławczego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 sierpnia 2017 r., zatem 30-dniowy termin na wniesienie skargi do sądu upływał w dniu 27 września 2017 r. W związku z tym skargę wniesioną w dniu 7 lutego 2018 r. należało uznać za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. Podkreślić przy tym należy, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 października 2018 r. oddalił zażalenie Wspólnoty na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Okoliczność ta uprawniała Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.