II SA/Gd 149/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. Skarga H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: W dniu 19 lutego 2019 r. do Wójta Gminy wpłynął wniosek M. i S. K. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [..] położonej w obrębie geodezyjnym W., gmina D. Wójt Gmina decyzją z dnia 6 maja 2019 r. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji i decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2019 r. Jednakże, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19, uchylił zarówno decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2019 r., jak i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 6 maja 2019 r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 10 grudnia 2020 r., nr [..], Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Określając warunki dotyczące rodzaju inwestycji, Wójt wskazał: funkcja inwestycji - funkcja mieszkalna; opis inwestycji - planowana inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego; lokalizacja inwestycji - działka ewidencyjna nr [..], położona w obrębie geodezyjnym W., gmina D. Określając ustalenia dotyczące rodzaju i parametrów zabudowy Wójt wskazał: 1) warunki kształtowania zabudowy: szerokość elewacji frontowej budynku - do 13 m; maksymalna wysokość cokołu (mierzona od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku do poziomu posadzki parteru) - 0,5 m; wysokość głównej kalenicy budynku - do 9 m, do II kondygnacji naziemnych (parter + poddasze użytkowe lub nieużytkowe); wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku (mierzona do okapu) - do 4 m; rodzaj dachu i kąt nachylenia połaci - dach dwuspadowy, symetryczny, o kącie nachylenia połaci od 15° - 45° dopuszcza się wykusze lub/i lukarny; pokrycie dachu - dachówka lub inny materiał dachówkopodobny; zalecane kolory pokrycia dachowego - w odcieniach czerwieni, brązu lub szarości; usytuowanie budynku mieszkalnego - równolegle do frontu działki; 2) ustalenia ogólne: projekt budowlany należy sporządzić zgodnie z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.); powierzchnie utwardzone na przedmiotowym terenie należy wykonać z elementów drobnowymiarowych infiltrujących wody opadowe do gruntu; projekty sieci i obiektów infrastruktury technicznej powinny uwzględniać istniejące i projektowane zagospodarowanie terenu, w tym zachowanie wymaganych przepisami odległości od innych sieci uzbrojenia podziemnego. Określając ustalenia dotyczące warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego, w tym wskaźniki urbanistyczne, Wójt wskazał:: linie rozgraniczające terenu inwestycji pokrywają się z granicami działki nr [..], obręb W., gmina D.; nieprzekraczalna linia zabudowy - ustala się nieprzekraczalną linię zabudowy od granicy drogi powiatowej działki nr [..] wynoszącą 8 m, zgodnie z załącznikiem graficznym, pozostałe linie zabudowy muszą uwzględniać przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; powierzchnia zabudowy - do 10% powierzchni działki (wraz z istniejącą); powierzchnia biologicznie czynna - minimum 80% powierzchni działki. Określając ustalenia dotyczące ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, Wójt wskazał m.in., że działka nr [..] nie jest zlokalizowana na terenach objętych ochroną przyrody a oznaczona jest w ewidencji gruntów jako użytki Rllla i PslV, B, co zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393) oznacza: Rllla - grunty orne III klasy bonitacyjnej, PslV - pastwiska IV klasy bonitacyjnej, B - tereny mieszkaniowe. Wnioskowana działka położona jest w obszarze zwartej zabudowy. W związku z powyższym, stosownie do przepisów do art. 7 ust. 2a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161), grunt nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne. Określając ustalenia dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego, zabytków i dóbr kultury współczesnej Wójt wskazał m.in.:, że działka, której dotyczy wniosek, nie leży na terenie objętym formą ochrony zabytków, o której mowa w art. 7 pkt. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2020 r., poz. 282 ze zm.). Z kolei, określając ustalenia dotyczące obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej, Wójt wskazał m.in., że: dojazd do działki z drogi powiatowej, zlokalizowanej na działce nr [..], odbywać się ma poprzez projektowany wjazd, za zgodą i na warunkach zarządcy. Wójt określił ponadto: wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, ustalenia dotyczące granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów a także inne warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych. Uzasadniając wydaną decyzję, Wójt wskazał, że dokonana analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w wyznaczonym obszarze analizowanym wykazała, że działka nr [..], położona w obrębie geodezyjnym W., gmina D., spełnia wymagane warunki i może być zabudowana zgodnie z wnioskiem inwestora, oprócz kąta nachylenia połaci dachowych od 5°, ponieważ takie nie występują w obszarze analizowanym, zaś zakres decyzji jest zgodny z wymaganiami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U. z 2003 r., nr 164, poz.1589) a także w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. 2003 r.( nr 164, poz. 1588). Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, domagając się jej uchylenia i podnosząc, że usytuowanie drogi przejazdu pomiędzy jego budynkiem a budynkiem projektowanym przez inwestora stworzy zagrożenie budowlane. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 13 stycznia 2021 r., wydaną na podstawie art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.) - zwanej dalej u.p.z.p., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 10 grudnia 2020 r. Uzasadniając wydaną decyzję, Kolegium wskazało, że z przeprowadzonej w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizowanym (w promieniu 57 m od granic działki objętej wnioskiem, której front wynosi 19 m) analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu wynika, że spełnione zostały wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p. Przede wszystkim, z przeprowadzonej analizy wynika, że kontynuacja funkcji mieszkalnej będzie zachowana. Ponadto, teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej, tj. drogi powiatowej na działce [..] a istniejące oraz projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Co więcej, działka nr [..], o powierzchni 0,1554 ha, oznaczona jest w ewidencji gruntów jako użytki: Rllla, PslV i B, i zgodnie z treścią art. 7 ust 2a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego i do spraw rozwoju wsi na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne, gdyż położona jest w obszarze zwartej zabudowy, a grunty klasy RIII zajmują powierzchnię 0,0547 ha. Zgodnie z dyspozycją zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19, Wójt Gminy wystąpił do Starosty o uzgodnienie przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy i uzgodnienie to zostało przyjęte milczącą zgodą podstawie art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Projekt decyzji został już uprzednio uzgodniony z Zarządem Dróg Powiatowych a żaden z przepisów odrębnych nie wprowadza zakazów lub ograniczeń w realizacji inwestycji objętej kwestionowaną decyzją. Dalej, Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji ustala, wymagane mocą rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. nr 164, poz. 1588), parametry, tj.: linię nowej zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, wysokość głównej kalenicy budynku, maksymalną wysokość cokołu, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, szerokość elewacji frontowej, geometrię dachu (kąt nachylenia i układ połaci dachu, wysokość głównej kalenicy). Elementy te ustalono przy tym odpowiednio do elementów występujących na obszarze analizowanym. Linię nowej zabudowy wyznaczono na podstawie § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia jako przedłużenie linii zabudowy tego budynku, który znajduje się w większej odległości od pasa drogowego. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy ustalono na podstawie § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia jako inny niż średni wskaźnik tej wielkości na obszarze analizowanym, ze względu na niewielką powierzchnię nowej zabudowy (planowaną częściowo w miejscu przeznaczonych do rozbiórki wiat). Szerokość elewacji frontowej ustalono na podstawie § 6 ust. 2 powołanego rozporządzenia jako inną niż średnia szerokość elewacji frontowych istniejącej zabudowy w obszarze analizowanym. Ustalony parametr nawiązuje do szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy znajdującej się na terenie inwestycji. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wyznaczono na podstawie § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia jako przedłużenie maksymalnych możliwych parametrów zabudowy sąsiedniej usytuowanej po przeciwległej stronie ulicy. Geometrię dachu ustalono na podstawie § 8 tego rozporządzenia odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym, w którym występują zarówno dachy płaskie jak i dwuspadowe. Kolegium podkreśliło przy tym, że decyzja organu I instancji zawiera ponadto szereg ustaleń dotyczących ochrony interesów osób trzecich a zgodnie z treścią art. 63 ust. 2 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego drgań związanych z wjazdem na działkę inwestycyjną, Kolegium wyjaśniło, że w wydanej decyzji o warunkach zabudowy, w celu ochrony interesów osób trzecich organ I instancji zobowiązał inwestora do spełnienia wymagań określonych w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w normach i innych przepisach szczególnych. Nadto, zalecono, żeby projekt budowlany zapewnił zarówno w czasie budowy, jak i późniejszej eksploatacji, ochronę osób trzecich w szczególności przez ochronę przed pozbawieniem dostępu do drogi publicznej, ochronę przed pozbawieniem korzystania z sieci uzbrojenia terenu, zapewnienie dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne oraz promieniowanie, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby, ochronę przed zalewaniem wodami opadowymi działek sąsiednich. Podkreślono jednocześnie, że decyzja o warunkach zabudowy stwierdza jedynie dopuszczalność, z punktu widzenia przepisów prawa, określonego zamierzenia inwestycyjnego na wskazanym we wniosku terenie. Sama zaś realizacja inwestycji wymaga spełnienia wymogów określonych w przepisach ustawy -Prawo budowlane w związku z warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ocena czy projektowana inwestycja z uwagi na swoje usytuowanie będzie stanowiła uciążliwości bądź zagrożenia dla nieruchomości sąsiednich w stopniu naruszającym zasady wynikające z tych aktów prawnych oraz innych przepisów, leży w kompetencji organu wydającego pozwolenie na budowę. Zbadanie, czy planowana inwestycja naruszy, bądź ograniczy zagospodarowanie i użytkowanie terenów sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji jest możliwe dopiero na etapie oceny konkretnego projektu budowlanego, w tym rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjnych nowoprojektowanego obiektu, przy wydawaniu pozwolenia na budowę, co wskazał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19. We wniesionej do Sądu skardze skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wyjazd na działkę inwestycyjną w zaplanowanym miejscu będzie powodował drgania, które stanowią zagrożenie dla budynku będącego jego własnością. Wyjaśnił przy tym, że inwestor posiadał budynek przyległy do jego budynku, który wyburzył. W wyniku tego została naruszona stabilność ściany wspólnej. Obecnie inwestor zamierza usytuować pas drogi jezdnej między budynkiem nowej inwestycji a budynkiem skarżącego od strony osłabionej ściany a jedynym możliwym bezpiecznym przejazdem jest, w ocenie skarżącego, przejazd z drugiej strony budynku od wnioskowanego w celu zabezpieczenia inwestycji i nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło ojej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 23 marca 2021 r. skarżący podtrzymał wnioski i stanowisko zawarte w skardze. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r, poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 stycznia 2021 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy z dnia 10 grudnia 2020 r. nie zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit a - c p.p.s.a., a więc z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niewątpliwie, jak słusznie przyjęły orzekające w sprawie organy, materialnoprawną podstawę rozpoznania wniosku M. i S. K. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr [..], położonej w obrębie geodezyjnym W., gmina D., stanowiły przepisy u.p.z.p. Zgodnie bowiem z treścią art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 61 ust. 1 u.p.z.p. wyjaśnia zaś, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Z powołanego przepisu wynika przy tym, że wydanie warunków zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. warunków (zob. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 657/06, Lex nr 322451). Niespełnienie zaś choćby jednego z tych warunków musi prowadzić do odmowy ustalenia warunków zabudowy. Pamiętać jednakże należy, że oceniając, w kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzjach, wniosek M. i S. K. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy w granicach powołanego art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p., orzekające w sprawie organy związane były oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19, mocą którego uchylono, wydane podczas pierwotnego rozpoznawania wniosku M. i S. K. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 czerwca 2019 r. i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 6 maja 2019 r. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym wyroku wiążą również sąd orzekający w niniejszej sprawie. Przepis art. 153 p.p.s.a. stanowi bowiem, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną, o której mowa w powołanym przepisie, rozumieć należy wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast, wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 345). Związanie sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a., oznacza zaś, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Ponadto, w orzecznictwie jednoznacznie wskazuje się, że związanie sądu i organu oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu trwa w danej sprawie dopóty, dopóki nie zostanie ono uchylone lub zmienione lub nie ulegną zmianie przepisy, czyniąc pogląd prawny nieaktualny (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. akt III RN 130/97, OSP 1999, z. 3, poz. 101 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1999 r., sygn. akt I SA 2019/98, ONSA 2000, nr 3, poz. 129). Zauważyć zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19, wskazał na wstępie, że nie ma wątpliwości co do spełnienia przez planowaną na terenie działki nr [..], położonej w obrębie geodezyjnym W., inwestycję warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 - 4 u.p.z.p. i, zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, sporządzona w prawidłowo wyznaczonym obszarze analizowanym analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu potwierdza tę ocenę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 503/19, powziął zaś wątpliwości jedynie co spełnienia warunku zgodności inwestycji z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.), tj. z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1161). Sąd wyjaśnił przy tym, że wydanie warunków zabudowy w niniejszej sprawie było obwarowane wymogiem dokonania uzgodnienia z organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych, tj. starostą, czego orzekający w sprawie Wójt Gminy nie uczynił. Uzupełniając wadę postępowania ocenionego w powołanym wyroku, podczas ponownego rozpoznawania sprawy Wójt Gminy, pismem z dnia 24 września 2020 r., wystąpił do Starosty o uzgodnienie przesłanego projektu decyzji o warunkach zabudowy i uzgodnienie to zostało przyjęte milczącą zgodą na podstawie art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Zdanie drugie tego przepisu stanowi, że w przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. Jednocześnie, w powołanym wyroku Sąd wyjaśnił już, że kwestie związane z negatywnym oddziaływaniem inwestycji na tereny sąsiednie i ochroną interesów właścicieli tych nieruchomości, a tego dotyczą zarzuty skarżącego, nie stanowią przesłanki ustalenia warunków zabudowy, gdyż nie dotyczą zagadnień związanych z kształtowaniem ładu przestrzennego (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 398/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Będą więc one przedmiotem rozważań dopiero na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji. Tak skonstruowane zarzuty nie mogły zatem doprowadzić do wzruszenia zaskarżonych decyzji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreśla więc jedynie dodatkowo, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy stanowi wstępny etap procesu inwestycyjnego, kolejnym etapem będzie zatwierdzenie projektu budowlanego i uzyskanie pozwolenia na budowę. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy organ nie bada warunków technicznych inwestycji, a jedynie określa w kontekście ładu przestrzennego czy dana inwestycja i jej funkcja jest dopuszczalna na danym terenie. W postępowaniu tym ochrona interesów osób trzecich nie może być rozciągana na okoliczności będące przedmiotem badania organów administracji architektoniczno-budowlanej. Ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może nastąpić, tylko w takim zakresie, w jakim sprawa nie jest objęta przepisami prawa budowlanego. Dopiero organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę będzie oceniał, czy projektowane zamierzenie spełnia warunki określone w prawie budowlanym i przepisach szczególnych wydanych na jego podstawie. Ponadto, zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, ustalone w decyzji Wójta Gminy z dnia 10 grudnia 2020 r. wskaźniki nowej zabudowy określone zostały zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikają z przeprowadzonej dla potrzeb niniejszej sprawy analizy, co zresztą nie jest w sprawie kwestionowane. Sąd nie stwierdził jednocześnie, aby w toku przeprowadzonego postępowania doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu i mogącym mieć istotny wpływ ma wynik sprawy. Rozpoznając sprawę, orzekające w sprawie organy dokonały prawidłowych i jednoznacznych ustaleń faktycznych, które znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustalenia te były niezbędne i wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Orzekające organy procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały i zastosowały przepisy u.p.z.p. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., a także odpowiada wynikającej z art. 11 k.p.a. zasadzie przekonywania. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie dopatrując się jakiegokolwiek naruszenia prawa, oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę jako bezzasadną, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku, nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie sprawy j w trybie uproszczonym został zgłoszony przez skarżącego w piśmie z dnia 23 marca 2021 r. a żadna z pozostałych stron nie zażądała przeprowadzenia prawy.