II SA/Gd 1581/01

Dnia 11 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie: NSA Anna Orłowska /spr./, WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Protokolant: Jarosław Skopczyński, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 30 marca 2000 roku Nr [...] w przedmiocie wyrażenia opinii dotyczącej wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Gminy Miasta [...] oddala skargę. Sygn. akt 3 II SA/Gd 1581/0 UZASADNIENIE Zaskarżoną uchwalą z dnia 30 marca 2000r. Rada Miasta [...] powołując przepisy § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1994r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz.U.Nr 89; poz.416) i art.18 ust.1ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U.Nr 13 z 1996r. poz.74 ze zm.) wyraziła pozytywną opinię dotyczącą projektu wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Gminy Miasta [...] na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] w sprawie wprowadzenia stref płatnego parkowania na terenie Miasta [...] oraz wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Gminy Miasta [...] którego projekt stanowi załącznik nr [...] do uchwały. Tekst uchwały opublikowany został na tablicy ogłoszeń UM, a weszła ona w życie z dniem ogłoszenia (§ 2 aktu). Uchwałę powyższą zaskarżył, po wezwaniu Rady Gminy Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa (pismo z dnia 18.04.00), Z. G. podnosząc, że uchwała opiniując pozytywnie wadliwy akt prawny (Zarządzenie Prezydenta Miasta [...]) narusza prawo i interesy prawa skarżącego jako mieszkańca Gminy [...] i użytkownika dróg publicznych. Projekt zarządzenia stanowiący załącznik do uchwały, przewidujący wprowadzenie opłat za parkowanie pojazdów w określonej w nim strefie miasta [...], me jest odpowiednio umocowany prawnie. W projekcie powołano się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1994r. (Dz.U.Nr 89. poz.[...] przyjmując, że przepisy tego rozporządzenia nadal obowiązują, oraz - że "organ właściwy do zarządzania ruchem", o którym mowa w rozporządzeniu -to -Prezydent Miasta [...]. Pojęcie "organ właściwy do zarządzania ruchem" pochodzi z ustawy Prawo o ruchu drogowym, dotyczy i oznacza zarządzania ruchem w znaczeniu tej ustawy. Nadto rozporządzenie Rady Ministrów z 1999 roku nie wymienia prezydenta miasta jako organu uprawnionego do wprowadzenia opłat parkingowych. Przepisy prawa miejscowego, podobnie jak w innych., tak i w tym przypadku nie mogą być stanowione przez prezydenta miasta. Skoro uchwała pozytywnie opiniuje nielegalny projekt zarządzenia prezydenta miasta jest sprzecza z prawem. Nadto projektowane zarządzenie sprzeczne jest z §§ 6 i 7 art 13 ustawy o drogach publicznych, bowiem uprzywilejowuje pewne podmioty i - z art 13 ust.4 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym to przepisem opłata parkingowa powinna być m.in. funkcja czasu parkowania (a w projekcie przewidziano płatność "z góry"). W odpowiedzi na skargę Gmina Miasta [...] wnosiła o: odrzucenie skargi względnie ojej oddalenie. Udzielający odpowiedzi organ wskazał, że zaskarżona uchwała i zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 kwietnia 2000r. uchylone zostały postanowieniami odpowiednio: uchwały Rady Miasta [...]Nr [...] z dnia 28 września 2000r. i Zarządzeniem Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 29 września 2000r., zatem wydanie wyroku stało się zbędne, a skarga winna ulec odrzuceniu. Niezależnie od powyższego piszący podnosi, że w petitum skargi nie wskazano, jaki przepis prawa narusza zaskarżona uchwała, a zarzut)' skargi dotyczą w istocie zarządzenia prezydenta miasta. Odnośnie tego aktu chybiony jest zarzut, iż stanowi on akt prawa miejscowego, zatem podnoszone zarzuty nie są trafne. Zarządzenie wydane zostało na podstawie obowiązujących jeszcze przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1994r., które w § 3 stanowiło, że właściwym do wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów na drogach publicznych jest organ zarządzający ruchem na tych drogach. Jednocześnie w myśl art. 10 ust.3a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym (Dz.U.Nr 98, poz,[... ze zm.) organem zarządzającym ruchem na drogach gminnych - w powiatach grodzkich - jest prezydent. Nadto te i inne zarzuty skargi, dotyczące zarządzenia prezydenta tj. aktu nie pochodzącego od organów gminy, nie wymagają szczegółowego odpierania. Skarżący pismem z dnia 4 czerwca 2001r. podtrzymał zarzuty skargi i zmodyfikował wnioski tj. wniósł o orzeczenie o niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały. Skarga Z. G. dotycząca opisanego Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia 7 kwietnia 2000r. została przez Sąd odrzucona postanowieniem NSA z dnia 26 września 2001 roku w sprawie II SA/Gd 1582/01 (wobec nieuiszczenia wpisu w terminie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest uchwała Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia 30 marca 2000r., którą Rada, powołując jako podstawę prawną działania m.in. art.18 ust.1ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (publ.j.w.) wyraża pozytywną opinię dotyczącą wprowadzenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Gminy Miasta [...]na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] (...), którego projekt stanowi! załącznik Nr [...]do uchwały. Wstępne badanie dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego obejmuje, m.in. badanie istnienia przedmiotu zaskarżenia mieszczącego się w zakresie właściwości Sądu i - ocena zdolności sądowej skarżącego w danej sprawę. Z. G. wskazał jako podstawę wniesienia skargi na opisaną uchwałę art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (publ. j.w.) stanowiący, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie w zakresie administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała wyrażająca opinię organu gminy do projektu aktu nie mieści się w kategorii spraw, o jakich mowa w art.l01 ustawy z dnia 8 marca I990r. o samorządzie gminnym w zw. z art.3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270). W szczególności uchwała wyrażająca opinię do projektu aktu nie wywołuje skutków, o., jakich mowa w art.101 ust.1ustawy o samorządzie gminnym, albowiem trudno dopatrzyć się: związku między własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego, a treścią konkretnej,., uchwały. Związek taki, jak wynika z poglądów wypracowanych w orzecznictwie NSA musi istnieć obecnie, a nie w przyszłości, zaś interes prawny skarżącego, do którego nawiązuje art.101ust.1ustawy samorządowej, musi wynikać z normy prawa materialnego charakteryzować się bezpośredniością, konkretnością i realnością (patrz: wyrok NSA w sprawach II SA 1410/01 z dnia 4.09.2001r. - lex nr 53376 i II SA 2637/02 z dnia 18.09.2003r. - lex nr 80699). W ocenie Sądu w sprawie niniejszej opisany związek między sytuacją prawną wnoszącego skargę, a zaskarżoną uchwałą nie zachodzi co czym skargę Z. G. niedopuszczalną z innych przyczyn i powoduje że została ona odrzucona na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nawiązując do treści odpowiedzi na skargę wyjaśnić należy, że inną kwestią jest uchylenie zarówno zaskarżonej uchwały jak i następującego po niej Zarządzenia Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia 7 kwietnia 2000r. w sprawie wprowadzenia stref płatnego parkowania na terenie Miasta [...] (...) przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, co powodować może umorzenie postępowania (art.161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - j. w.) jako zdarzenie, które nie istniało przed jego wszczęciem. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.