II SA/Gd 169/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zespołu Ośrodków Szkoleniowo – Wypoczynkowych w S. na decyzję Wojewody z dnia 3 grudnia 2010 r., nr [...] w sprawie opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomością postanawia odrzucić skargę. A w likwidacji w S. reprezentowany przez likwidatora wniósł do Sądu skargę na decyzję Wojewody z dnia 3 grudnia 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 grudnia 2009 r., r [...], ustalającą opłatę roczną z tytułu trwałego zarządu nieruchomością położoną w S. przy ul. [...] [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2 000 zł oraz do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie skierowana została na adres skarżącego znajdujący się w aktach sprawy. Po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę w dniach 11 lutego 2011 r. i 21 lutego 2011 r. przesyłka z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" została nadana do Sądu w dniu 1 marca 2011 r. Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 22 marca 2011 r. w oparciu o dane z rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza wynika, że w dniach od 4 lutego 2011 r. do dnia 22 marca 2011 r. skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast w myśl art. 58 §1 pkt 3 ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie dla ustalenia bezskutecznego upływu terminów wyznaczonych przez Sąd do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności wyjaśnić należy kwestię doręczenia skarżącemu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego w postaci dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania skarżącego. Doręczenie to Sąd uznał za prawidłowo dokonane w trybie art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do tego przepisu, jeżeli doręczenie nie może nastąpić w sposób właściwy lub zastępczy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z dyspozycją art. 73 § 3 ustawy w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, o którym mowa w art. 73 § 1 ustawy. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż doręczenie odpowiadające powyższym wymogom uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że pismo dotarło do adresata po upływie czternastodniowego terminu do odbioru przesyłki. Z adnotacji poczynionych przez doręczyciela oraz pocztową placówkę oddawczą wynika przyczyna niemożności doręczenia bezpośredniego lub zastępczego, określone zostało miejsce umieszczenia zawiadomienia dla adresata oraz potwierdzony został stosownymi pieczęciami i podpisami fakt dwukrotnego awizowania przesyłek i ich zwrotu do Sądu. Pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej i o możliwości jej odbioru pozostawiono skarżącemu w dniu 11 lutego 2011 r., a wobec niepodjęcia pisma w ciągu 7 dni od pozostawienia zawiadomienia powtórzono je w dniu 21 lutego 2011 r. W konsekwencji ponownego niepodjęcia przesyłki w terminie przez adresata placówka pocztowa zwróciła ją do Sądu w dniu 1 marca 2011 r. Wobec tego Sąd uznał niniejsze doręczenia za skuteczne i prawidłowe w trybie art. 73 ustawy. Fikcja prawna doręczenia oznacza, iż wezwanie do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi należało traktować jako doręczone skarżącemu w dniu 25 lutego 2011 r. Wobec tego, upływ terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpił bezskutecznie w dniu 4 marca 2011 r. W niniejszej sprawie nie zachodziła zmiana adresu skarżącego, która stanowiłaby przeszkodę do zastosowania doręczenia z art. 73 ustawy. Nadto, Sąd podkreśla, iż zgadza się ze stanowiskiem wyrażanym w orzecznictwie, według którego pouczenie strony o obowiązku zawiadamiania o zmianie zamieszkania, adresu do doręczeń nie stanowi warunku koniecznego skutecznego doręczenia zgodnie z art. 73 ustawy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 r., II OSK 410/07, LEX nr 425299). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.