II SA/Gd 169/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. oraz A. O. – C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w S. z dnia 28 listopada 2011 r. nr [...] nakazującą Spółce A rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku przy ul. H. w S. W jednej skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący Spółka A oraz A. O. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji jak również decyzji ją poprzedzającej. W ocenie skarżących wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonych decyzji uzasadnione jest szkodami, jakie może strona ponieść, nie tylko w sferze materialnej polegającej na zniszczeniu części nieruchomości, ale również w sferze finansowej poprzez konieczność zaangażowania pracowników oraz zapewnienia transportu i wywozu materiałów oraz w sferze egzystencjalnej wskutek konieczności zmiany miejsca zamieszkania na czas prowadzenia prac rozbiórkowych. Jako uzasadnienie wniosku wymienia się również wątpliwą kwalifikację zdarzenia, będącego przedmiotem sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ustawą, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie we wniosku wyłącznie okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym sąd nie bierze pod uwagę takich okoliczności, które nie dotyczą przesłanek określonych w cytowanym przepisie. Ponadto sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 701/05, niepubl.) wskazał, iż przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winni byli zatem wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy. W niniejszej sprawie wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji wydanych w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, jednakże, w ocenie Sądu, brak jest we wniosku konkretnych okoliczności odnoszących się do obojga odrębnych podmiotów skarżących, które pozwalałyby rozważyć merytorycznie złożony wniosek. Nie sposób domyśleć się, którego ze skarżących dotyczą ogólnikowe stwierdzenia mające uzasadniać wniosek o wstrzymanie, zważywszy, że adresatem decyzji o rozbiórce jest Spółka A. Wniosek nie został należycie uzasadniony, a Sąd nie ma obowiązku z urzędu prowadzić badania, czy zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie decyzji i do którego ze skarżących mogą się odnosić. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, niepubl.). Sam fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki części obiektu budowlanego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Przepisy prawa nie przewidują obowiązku wstrzymania przez sąd decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Zasadność wstrzymania decyzji o nakazie rozbiórki uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych decyzji, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych od wartości i rodzaju obiektu czy też jego części, jak w niniejszej sprawie. Brak wykazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia sądowi ocenę zasadności złożonego przez skarżących wniosku. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.