II SA/Gd 173/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku radcy prawnego A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na działanie Wojewody w przedmiocie szacowania strat w gospodarstwie rolnym postanawia przyznać radcy prawnemu A. Z. od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100 złotych) za reprezentację skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w I instancji w ramach zastępstwa prawnego wykonywanego na zasadzie prawa pomocy w sprawie II SA/Gd 173/12. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r. Referendarz przyznał skarżącej prawo pomocy m. in. przez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. W. w wyżej wymienionej sprawie dotyczącej działania Wojewody. W piśmie z dnia 19 lipca 2012 pełnomocnik skarżącej wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za pomoc prawną świadczona z urzędu w niniejszej sprawie Wnioskodawczyni oświadczyła przy tym, że wynagrodzenie jej nie zostało w żadnej części opłacone. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 14 ust. 2 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 rozporządzenia; b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, zaś c) w innej sprawie (innej niż takiej, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna) - 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty za jego czynności, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 23 %. Zatem, opłatę za reprezentację strony w pierwszej instancji w wysokości 240 zł, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23%, co daje kwotę wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.