II SA/Gd 1743/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Gminy D.-K. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia 28 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie likwidacji publicznej szkoły i w sprawie ustalenia granic obwodów szkolnych - oddala skargę. Wojewoda P. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 czerwca 2000 r. (...) stwierdził nieważność uchwały (...) Rady Gminy w D.-K. z dnia 18 maja 2000 r. w sprawie likwidacji publicznej Szkoły Podstawowej w N. im. J. P. II oraz uchwały (...) tejże Rady i z tej samej daty w sprawie ustalenia granic obwodów szkolnych. Wojewoda P. wskazał, że nie zostały zachowane wymogi jakie nakreśla art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty /Dz.U. 1996 nr 67 poz. 329 ze zm./, ponieważ nie zawiadomiono w terminie Kuratora Oświaty o zamiarze likwidacji szkoły a nadto opinia Kuratora była negatywna. W ocenie organu nadzorczego są. to istotne naruszenia prawa. Po podjęciu uchwały w sprawie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Gmina D.-K. wniosła skargę wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego. W skardze podnosi się zarzut naruszenia art. 85 ust. 1 i 18 ust. 2 pkt 9 lit. "h" ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591/. Stwierdzono także, że Wójt Gminy D. poinformował kuratora oświaty o zamiarze likwidacji szkoły w terminie jaki przewiduje art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Podkreślono wreszcie, że Rada Gminy przekonana była o pozytywnej opinii kuratora. W nadesłanej odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o oddalenie skargi. Dodatkowo podnosi organ nadzoru, że przepis art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty nie można rozumieć w ten sposób, iż dotyczy on także zawiadomienia o warunkowym zlikwidowaniu szkoły. Nie może też być mowy o naruszeniu art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym /"Jeżeli prawo uzależnia ważność rozstrzygnięcia organu gminy od jego zatwierdzenia, uzgodnienia lub zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia lub jego projektu, z zastrzeżeniem ust. 1a"/, skoro o zgodę gmina wystąpiła 17 maja 2000 r. a już 18 maja podjęto uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest oczywiście bezzasadna. Przepis art. 59 ust. 1 ustawy o systemie światy wyraźnie nakazuje, by organ prowadzący co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji zawiadomił rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego o zamiarze likwidacji. To nie jest przepis natury "towarzyskiej" i telefoniczna rozmowa czy jakakolwiek inna nie czyni zadość obowiązkowi zawiadomienia o zamiarze likwidacji szkoły. Przepis art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty zobowiązuje do dokonania czynności, polegającej na zawiadomieniu określonych nim podmiotów, a to oznacza, że winna ta czynność nastąpić w takiej formie, by możliwa była jej ocena pod względem zgodności z prawem. Nie można natomiast ocenić zawiadomienia dokonanego przez telefon czy nawet w rozmowie bezpośredniej, a zatem należy uznać, iż takie nie spełnia w ogóle wymogów ustawowych i nie rodzi skutków prawnych. Wbrew temu co twierdzi skarżąca Gmina, brak zawiadomienia albo zawiadomienie telefoniczne należy uznać za istotne naruszenie art. 59 ust. 1 ustawy. Oczywiste jest, że także brak pozytywnej opinii kuratora stanowi o istotnym naruszeniu ust. 2 art. 59 ustawy o systemie oświaty. Zgodzić się należy z Wojewodą P., że skoro par. 1 uchwały w sprawie ustalania granic obwodów szkolnych likwiduje okręg szkolny N. z uwagi na likwidację szkoły, to z uwagi na podniesione i uwzględnione zarzuty do uchwały w przedmiocie likwidacji szkoły, staje się ona bezprzedmiotowa i stąd nie może pozostawać w obrocie prawnym. Z tych więc względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalił.