II SA/Gd 177/15

Dnia 30 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdański w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2015 roku, nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu i uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2014 r., nr [...]. W skardze na opisane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2015 roku skarżący wniósł o "wstrzymanie egzekucji o nałożeniu grzywny w kwocie blisko 30.000 zł, gdyż zrujnowałoby to jego i tak wyniszczony budżet". Sąd uznał, że wniosek ten - biorąc pod uwagę jego treść - odnosi się do postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2014 roku o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lutego 2015 roku, wydane na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 2 i 3 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", którym to postanowieniem organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do złożenia przez skarżącego zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2014 roku o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w wysokości 12.920,00 zł oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego zażalenia na ww. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2014 roku. Rozstrzygając w oparciu o cytowany wyżej art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd jest uprawniony na wniosek strony do udzielenia ochrony tymczasowej także w stosunku do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Zawarte w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować w związku art. 3 § 2, który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 roku, FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie organu odwoławczego wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. Natomiast wniosek skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej odnosi się do postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 października 2014 roku o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia. W ocenie Sądu z powyższego wynika, że skarżący wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbuje objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami przedmiotowej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. O odrębności powyżej wskazanych aktów świadczy ich odmienność przedmiotowa. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednak ze względu na wskazaną wyżej odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym przywrócenia i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła zażalenia w ustawowo przewidzianym terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek skarżącego.