II SA/Gd 182/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 3 marca 2009r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić wniosek J. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2009 r. Pismem z dnia 19 marca 2009r. J. P. złożył w tutejszym Sądzie skargę na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 3 marca 2009 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2009 r. Wpis został uiszczony w dniu 10 kwietnia 2009 r., jednakże z uwagi na zaksięgowanie go na rachunku Sądu dopiero w dniu 16 kwietnia 2009 r., WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. odrzucił skargę błędnie przyjmując, iż wpis został uiszczony po terminie. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało J. P. doręczone w dniu 10 maja 2009 r., wraz z pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Dodatkowe pouczenie o przysługujących skarżącemu uprawnieniach zostało wysłane na jego adres w dniu 22 maja 2009 r.. Wnioskiem z dnia 2 czerwca 2009 r. J. P. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. uwzględnił żądanie skarżącego w całości. W dniu 7 lipca 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, który Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2009 r. odrzucił. Powyższe postanowienie zostało w dniu 19 listopada 2009 r. uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, pismem z dnia 16 września 2009 r. złożył skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2009 r., załączając do niej równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazano rozbieżne stanowisko Sądu co do terminowego uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że dopiero w dniu 10 września 2009 r., z uzasadnienia postanowienia z dnia 3 września 2009 r., pełnomocnik skarżącego dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Jak wskazano wyżej, niezbędne jest złożenie wniosku w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu wskazano rozbieżne stanowisko Sądu co do terminowego uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podano, że dopiero w dniu 10 września 2009 r. pełnomocnik skarżącego dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do złożenia skargi kasacyjnej. Jako okoliczność te wskazano doręczenie pełnomocnikowi odpisu postanowienia z dnia 3 września 2009 r., oddalającego wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższa okoliczność nie stanowi jednak, w przekonaniu Sądu, wystarczającej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone J. P. w dniu 10 maja 2009 r. wraz z pouczeniem o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Dodatkowe pouczenie o przysługujących skarżącemu uprawnieniach zostało wysłane na jego adres w dniu 22 maja 2009 r., zgodnie z Zarządzeniem z dnia 19 maja 2009 r.. Jednocześnie wysłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i wskazana, że jedyną drogą do zwalczenia niekorzystnego dla niego postanowienia z dnia 30 kwietnia 2009 r. jest skarga kasacyjna. Tak więc skarżący w związku z zaistniałą sytuacją dwukrotnie został pouczony o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Także data uiszczenia wpisu udokumentowana była dowodem nadana przekazu pocztowego, którego kserokopie skarżący przesłał na adres Sądu wraz z pismem z dnia 12 maja 2009 r.. Jako jedyną przeszkodę w terminowym wniesieniu skargi należało uznać w tej sytuacji jedynie wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 P.p.s.a.) i związaną z tym procedurę uruchomioną wnioskiem skarżącego z dnia 2 czerwca 2009 r. o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy przez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych zostało skarżącemu przyznane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 czerwca 2009 r.. W tym samym dniu tutejszy Sąd wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej z wnioskiem o wyznaczenie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 15 czerwca 2009r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała tutejszy Sąd, że pełnomocnikiem z urzędu J. P. został wyznaczony adwokat G. K. W dniu 26 czerwca 2009r. skarżący J. P. udzielił ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie sygn. akt II SA/Gd 182/09, w tym sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Należy zatem przyjąć, że w dniu tym ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi, wywołana postępowaniem o przyznanie prawa pomocy. W dniu 7 lipca 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, który Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2009r. odrzucił. Powyższe postanowienie zostało w dniu 19 listopada 2009 r. uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast dopiero w dniu 16 września 2009 r., J. P. reprezentowany przez adwokata Ł. L. złożył skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Gdańsku z dnia 30 kwietnia 2009 r. wraz z wnioskiem przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przyjmując, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 26 czerwca 2009r., należy stwierdzić, że składając w dniu 16 września 2009r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej strona skarżąca uczyniła to z przekroczeniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do jej wniesienia. Od profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego, adwokata) strony z racji wykonywanego fachu (zajęcia) należy wymagać staranności wyższej niż przeciętna w zakresie prowadzenia sprawy objętej udzielonym jemu pełnomocnictwem. W związku z tym należy od pełnomocnika profesjonalnego oczekiwać, że bezbłędnie wywiąże się ze zleconego zadania (por. post. NSA z dnia 5 września 2006r., sygn. akt II FZ 531/06, LexPolonica nr 418126). Wskazać należy również, że zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (w tym pełnomocników) w pełni ją obciążają, a to z kolei oznacza, że niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony, która nie może twierdzić, że za jego działania nie ponosi odpowiedzialności (por. post. NSA z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 386/06, LexPolonica nr 418132). Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności, w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., strona nie wystąpiła bowiem w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z wnioskiem o jego przywrócenie. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.