II SA/Gd 193/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać K. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący K. P. w złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 5 maja 2011 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazano, że pomimo wezwania Sądu skarżący nie przedłożył określonych dokumentów, w tym odpisów zeznań podatkowych za 2010 r., zaświadczenia z zakładu pracy o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia, oświadczenia o posiadaniu przez żonę skarżącego rachunków bankowych, a także nie wskazał wysokości pomocy świadczonej przez rodzinę, do czego został wezwany. W ocenie referendarza sądowego deklarowane przez skarżącego na poziomie ok. 2500 zł netto dochody nie pozwalają na utrzymanie czteroosobowej rodziny, spłatę zaciągniętych kredytów i budowę domu, a zatem skarżący albo posiada nieujawnione źródła dochodu, albo otrzymuje pomoc rodziny w znacznej wysokości. Zdaniem skarżącego, wyrażonym w sprzeciwie przeciwko temu postanowieniu, wniesionym w ustawowym terminie, referendarz sądowy oparł się na przypuszczeniach i domniemaniach, a nieudzielenie precyzyjnych odpowiedzi było spowodowane niezrozumieniem jego intencji. Wyjaśniono, że pomoc rodziny polegała na przekazaniu działki pod budowę domu oraz niewielkiej ilości drewna i pustaków; poza tym skarżący od rodziny nie otrzymał żadnej pomocy materialnej. Wskazano również, że w postanowieniu z 5 maja 2011 bezpodstawnie przyjęto, że skarżący prowadzi budowę domu, podczas gdy faktycznie budowa nie jest kontynuowana. Do zażalenia dołączono oświadczenie żony skarżącego o nieposiadaniu kont bankowych oprócz wspólnego konta z mężem i zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w 2010 r. Wobec wniesienia przez skarżącego sprzeciwu, stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), postanowienie referendarza o przyznaniu prawa pomocy traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd. Rozpoznając sprawę przyznania skarżącemu prawa pomocy Sąd uznał, że wyjaśnienia skarżącego poparte złożonymi w sprawie dokumentami, w tym dołączonymi do sprzeciwu od postanowienia referendarza, pozwalają na uznanie, że wykazał on, iż spełnia warunki przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. W związku z tym na mocy art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznano skarżącemu prawo pomocy. Wobec tego Sąd na podstawie powołanych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.