II SA/Gd 193/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z 6 marca 2014 r. A. i R. B. wnieśli skargę na opisaną powyżej decyzję SKO w G. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z 16 stycznia 2013 r. co do obowiązku usunięcia odpadów z działki nr [...], położonej w miejscowości B. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że są właścicielami niewielkiej działki (mniej niż 300 m) i bez wspólnego działania właścicieli sąsiednich działek wykonanie przedmiotowego obowiązku jest niemożliwe. Co do sąsiednich działek zapadły tożsame orzeczenia SKO w G., w których wyznaczone zostały różne terminy wykonania obowiązku. W przekonaniu skarżących czyni to niemożliwym wykonanie przez nich kwestionowanego skargą orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04). Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. II OZ 1153/12). Oceniając w powyższym kontekście wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że skarżący nie przytoczyli żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem im ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. W szczególności nie wskazali jaką szkodę poniosą lub też jakie nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji. Ewentualna niewykonalność decyzji lub trudności w jej wykonaniu nie mogą zaś stanowić przyczyny wstrzymania jej wykonania. Mając zatem na uwadze, że skarżąca nie wykazała, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiłyby skutki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.