II SA/Gd 193/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 stycznia 2010 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. E. M. wniosła w dniu 29 stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 stycznia 2010 r., nr XXXV/348/10 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi J., której treść jednolita została zawarta w uchwale Rady Gminy nr IX/51/2015 z dnia 10 czerwca 2015 r. W odpowiedzi na skargę reprezentujący Radę Gminy Wójt Gminy wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że po podjęciu w dniu 22 stycznia 2010 r. uchwały nr XXXV/348/10 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi J. (Dz. Urz. Woj. Pom. z dnia 2 kwietnia 2010 r., nr 48, poz. 848) Rada Gminy podjęła następnie uchwałę nr XLIV/453/2014 z dnia 18 września 2014 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi J., również w zakresie obejmującym zaskarżony w skardze § 35 uchwały z 2010 r. oraz poprzez wprowadzenie nowego załącznika graficznego. Z kolei uchwałą z dnia 10 czerwca 2015 r., nr IX/51/2015, Rada Gminy ogłosiła jednolity tekst uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi J. (Dz. Urz. Woj. Pom. z dnia 30 grudnia 2015 r., poz. 4599). Organ przywołał ujednolicony tekst § 35 zaskarżonej uchwały z 2010 r., po zmianie dokonanej uchwałą z dnia 18 września 2014 r., i wyjaśnił, że po ogłoszeniu tekstu jednolitego uchwały Rada nie dokonała dalszych zmian w zaskarżonej uchwale. Jak wynika z treści odpowiedzi na skargę oraz dokumentów planistycznych znajdujących się w aktach sprawy mąż skarżącej – P. M. pismami z dnia 17 października 2016 r. i 18 stycznia 2017 r. wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa poprzez skreślenie szeregu zapisów § 35 uchwał Rady Gminy, których treść jednolita została zawarta w uchwale z dnia 10 czerwca 2015 r., nr IX/51/2015. W odpowiedzi na te wezwania - uchwałami nr XXVII/205/2016 z dnia 15 grudnia 2016 r. i nr XXX/233/2017 z dnia 29 marca 2017 r. Rada odmówiła ich uwzględnienia, uzasadniając szczegółowo przyczyny takiego stanowiska. Kolejnym pismem z dnia 13 lipca 2017 r. (data wpływu do organu 21 lipca 2017 r.) skarżąca wraz z mężem złożyli ostateczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym samym przedmiocie, tj. w zakresie § 35 skarżonej uchwały. W odpowiedzi doręczonej małżonkom w dniu 4 sierpnia 2017 r. Wójt Gminy poinformował, że podtrzymuje stanowisko zawarte w uchwale z dnia 29 marca 2017 r., nr XXX/233/2017. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga została złożona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), zwanej dalej "u.s.g.". Zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dalej jako "p.p.s.a." – przypis Sądu), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawy o samorządzie gminnym – przypis Sądu), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W związku z tym, że skarżona uchwała została podjęta w dniu 22 stycznia 2010 r., uzasadnione jest zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów p.p.s.a. oraz u.s.g. w brzmieniu sprzed wskazanej wyżej nowelizacji. Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 u.s.g. (w uprzednio obowiązującym brzmieniu) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Konsekwentnie, oceniając termin wniesienia skargi Sąd kierował się treścią art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu sprzed nowelizacji, który stanowił wówczas, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej wnosi się zatem najpóźniej z upływem sześćdziesiątego dnia, licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli odpowiedź na to wezwanie nie została udzielona przez organ tej jednostki samorządu terytorialnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07, ONSAiwsa z 2007 r., nr 3, poz. 60). Z powyższych regulacji wynika, że wniesienie skargi na uchwałę jednostki samorządu terytorialnego jest możliwe po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, zaś jej merytoryczne rozpoznanie może mieć miejsce tylko po ustaleniu przez sąd, że spełnione zostały warunki formalne przewidziane przepisami dla tego środka prawnego, tj. m.in. złożenie skargi w terminie uzależnionym od działań podjętych przez organ po otrzymaniu wezwania. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został przez skarżącą zachowany. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżąca dopełniła obowiązku poprzedzenia skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co uczyniła wraz z mężem pismem z dnia 13 lipca 2017 r. (data wpływu do organu 21 lipca 2017 r.). Jak wynika z akt sprawy, organ udzielił odpowiedzi na to wezwanie, a odpowiedź została doręczona skarżącej i jej mężowi w dniu 4 sierpnia 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 542 akt organu). W tej dacie więc, stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a. mającej zastosowanie w sprawie, rozpoczął swój bieg 30-dniowy termin do złożenia skargi na uchwałę do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął w dniu 4 września 2017 r., natomiast skarga została nadesłana do tut. Sądu przez skarżącą w dniu 29 stycznia 2018 r. (vide: data stempla pocztowego, k. 8 akt sądowych). Jest zatem oczywiste, że skarga została złożona po upływie wyznaczonego przepisami terminu na dokonanie tej czynności procesowej. Uchybienie to uniemożliwia przyjęcie skargi do jej merytorycznego rozpatrzenia w postępowaniu sądowym. Dodatkowo należy wskazać, że uchybienie terminu do złożenia skargi wynika także z faktu, że skarżąca, wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 1 p.p.s.a., skierowała swą skargę w dniu 29 stycznia 2018 r. bezpośrednio do Sądu - bez pośrednictwa organu. W takiej sytuacji dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania (nadania) skargi na adres organu właściwego przez sąd, który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego. W niniejszej sprawie sąd przekazał skargę wraz z pismem ją precyzującym z dnia 9 lutego 2018 r. do Rady Gminy w dniu 20 lutego 2018 r. (vide: k. 19 akt sądowych), a zatem ten dzień jest dniem wniesienia skargi do Sądu zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji również prawidłowe złożenie skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 stycznia 2010 r., nr XXXV/348/10, tj. za pośrednictwem organu, miało miejsce po czasie wskazanym przez ustawodawcę w art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że niniejsza skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).