II SA/Gd 212/05

PostanowienieWSA w Gdańsku2005-05-04

Skład orzekający: Andrzej Przybielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odmawiająca zmiany uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym?
Ratio decidendi
Uchwała rady gminy odmawiająca zmiany uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie żadnej kwestii. W związku z tym nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i jako taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. Sp. z o.o. na uchwałę Rady Miejskiej odmawiającą zmiany uchwały z 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pełnomocnik spółki wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały planistycznej. Rada Miejska odmówiła zmiany, uznając, że pierwotna uchwała nie narusza prawa. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany uchwały Rady Miejskiej z dnia 9 października 2002 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę Rada Miejska w dniu 9 października 2002 r. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru ograniczonego ulicami: K., S., K., C., M. i rzeką W. w S. (Dziennik Urzędowy Województwa Pomorskiego nr 23 z dnia 12 lutego 2003 r., poz. 233). Pismem z dnia 13 sierpnia 2004 r., doręczonym Radzie Miasta w dniu 16 sierpnia 2004 r., pełnomocnik A. Sp. z o.o. wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa "poprzez zmianę uchwały z dnia 9 października 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego" . Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą Rada Miasta odmówiła zmiany przedmiotowej uchwały w sprawie uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając, że uchwała ta nie narusza prawa oraz odpowiada wymaganiom określonym w przepisach ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jedn. tekst Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. 3. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. W świetle przytoczonej wyżej normy prawnej nie ulega wątpliwości, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wskazanej wyżej podstawie prawnej jest, poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, uprzednie wezwanie organu gminy, który podjął zaskarżoną uchwałę do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca nie wyjaśnił trybu, ewentualnie terminu, w jakim powinno nastąpić udzielenie odpowiedzi na to wezwanie. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze jednolicie przyjmuje się, że warunek ten jest spełniony wówczas, gdy wezwanie skierowano do tego organu gminy, który podjął zaskarżoną uchwałę, bądź wydał zarządzenie oraz, gdy nastąpiło to przed wniesieniem skargi do Sądu. Organ gminy, do którego skierowano wezwanie do usunięcia naruszenia prawa mógł zatem: l. nie udzielić żadnej odpowiedzi na to wezwanie 2. udzielić takiej odpowiedzi w formie pisma Przewodniczącego Rady Gminy bądź też 3. odmówić uchylenia lub zmiany zaskarżonej uchwały w całości lub w części poprzez podjęcie kolejnej uchwały, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że najbardziej poprawną formą odniesienia się kolegialnego organu gminy, jakim jest rada gminy, do takiego wezwania, jest podjęcie kolejnej uchwały, w której rada gminy zajmowała stanowisko w sprawie. Niezależnie jednak od formy w jakiej zareagował organ gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dniem doręczenia takiego wezwania rozpoczynał się bieg terminu do wniesienia skargi do Sądu. W przypadku rozstrzygnięcia tego wezwania kolejną uchwałą Rady Gminy (Rady Miasta) uchwała ta nie była podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, gdyż miała wyłącznie charakter procesowy, ponieważ spełniała ustawowy warunek umożliwiający wniesienie skargi do Sądu, którym było uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała taka nie rozstrzyga żadnej kwestii merytorycznej, nie pozbawia strony możliwości kwestionowania w postępowaniu przed Sądem zgodności z prawem pierwotne i uchwały organu gminy bądź zarządzenia, którego zgodności z prawem dotyczyło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle tego, co wyżej powiedziano przyjąć należy, iż: l. niedopuszczalna jest skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy odmawiającą usunięcia naruszenia prawa bądź interesu prawnego podmiotu, zamierzającego wnieść skargę w trybie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), na inną uchwałę bądź zarządzenie organów gminy, którego wezwanie to dotyczy; 2. uchwała taka, jako mająca wyłącznie charakter procesowy nie dotyczy bowiem sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust t cytowanej ustawy o samorządzie gminnym i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § t pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło