II SA/Gd 218/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Z. na decyzję Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 21 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odmówić skarżącemu Ł. Z. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ł. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu, skargę na opisaną decyzję Prezesa Sądu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 27 marca 2013 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało skarżącemu na wskazany w skardze adres, w dniu 2 kwietnia 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru karta 16). Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego upłynął 9 kwietnia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy, opłata w kwocie 200 zł uiszczona została w dniu 10 kwietnia 2013 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (vide: dowód przelewu oraz wniosek karta 18-21). Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że korespondencję z sądu odebrała pod jego nieobecność L. W., pracownica nie jego biura, lecz biura R. C., współwynajmującego lokal. Skarżący przebywał wówczas Warszawie na posiedzeniu [[...]], po powrocie do biura w W., w dniu 10 kwietnia 2013 r. przeglądając korespondencję "odkrył" wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, dokonał przelewu i złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Jego zdaniem, niedochowanie terminu nastąpiło wskutek okoliczności, na które nie miał wpływu, Nie miał świadomości istnienia wezwania i odbioru listu przez osobę obcą. Rozpoznając przedstawiony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej ustawą, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 tej ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy). Jak wynika z treści przytoczonych przepisów przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Sąd przyjął w przedstawionych okolicznościach, że skarżący uprawdopodobnił zachowanie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy, a nadto czynność, której terminowi uchybiono została już dokonana, wobec czego badaniu podlegała przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Dopuszczenie się przez nią choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 977/12, LEX nr 1240575, w którym sąd wskazuje, że "przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo, w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skorzystanie z art. 86 § 1 p.p.s.a. nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa".).. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679). Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sąd uznał, że wskazane okoliczności nie są wystarczające dla przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu, uzasadniającego uwzględnienie wniosku. W istocie uzasadnienie wniosku opiera się wyłącznie na twierdzeniach samej strony, niepopartych żadnymi, choćby pośrednimi dowodami przemawiającymi za prawdziwością tych twierdzeń, a które mogłyby wykazać fakt wystąpienia przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu do uiszczenia wpisu. Wymóg uprawdopodobnienia oznacza obowiązek ich wykazania w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. Uprawdopodobnienie nie wymaga zachowania przepisów o postępowaniu dowodowym, z reguły nie może ono jednak ograniczać się do samych twierdzeń, jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Badając okoliczności sprawy sąd zwrócił uwagę na zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, które zostało skierowane na adres podany w skardze. Dowód ten zawiera w miejscu daty, imienia i nazwiska odbiorcy pieczęć o treści "Biuro poselskie Posła Ł. Z. (...)" oraz czytelny podpis "L. W.". Na odwrocie potwierdzenia odbioru znajduje się adnotacja, że przesyłkę doręczono "upoważnionemu pracownikowi L. W.". Powyższe okoliczności wskazują, że przesyłka doręczona została osobie upoważnionej do jej odbioru w imieniu posła Ł. Z. i dysponującej odpowiednią pieczęcią. Budzą zatem uzasadnione wątpliwości okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, których sąd nie może uwzględnić jako uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie sądu skarżący nie dołożył należytej staranności w dbałości o własne interesy. Dopiero na etapie rozpoznawanego wniosku w istocie kwestionuje możliwość doręczania przesyłek sądowych na adres swego biura poselskiego, wskazany zresztą w skardze bez oznaczenia, że nie jest to adres zamieszkania. Inny adres podany został dopiero we wniosku o przywrócenie terminu. Z przedstawionych względów sąd uznał, że złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na zawinione przez stronę okoliczności w uchybieniu terminu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek oddalił.