II SA/Gd 235/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) sędzia WSA Janina Guść sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Wojewody z dnia 12 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego R. B. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga R. B. na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika, że skarga ta została wniesiona w następujących okolicznościach: Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r. Starosta zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2015 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2015 r., nadanym również w dniu 28 grudnia 2015 r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Starosty. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r. Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, Wojewoda wyjaśnił, że postanowienie organu I instancji zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2015 r., a zatem wynikający z treści art. 141 § 2 Kpa siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął dla skarżącego w dniu 25 grudnia 2015 r. Zażalenie zostało natomiast nadane przez skarżącego w dniu 28 grudnia 2015 r. Uchybienie terminu jest zaś okolicznością obiektywną i w razie jego stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 134 Kpa. W skardze na powyższe postanowienie Wojewody, skarżący zarzucił naruszenie art. 134 w zw. z art. 144 Kpa, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Organ pominął bowiem w swoich rozważaniach art. 57 § 4 Kpa. W konsekwencji doszło do naruszenia art. art. 15 Kpa gwarantującego dwuinstancyjność postępowania. W związku z tym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Administracyjne postępowanie zażaleniowe, które oparte jest w pełni na zasadzie skargowości, może być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej polegającej na wniesieniu zażalenia w ustawowo przewidzianym terminie. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z art. 101 § 3 Kpa wynika zaś, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Stosownie natomiast do treści art. 141 § 2 Kpa zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem zawitym, a więc jego przekroczenie, i to niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje bezskuteczność zażalenia i rodzi po stronie organu administracji obowiązek stwierdzenia, w drodze postanowienia, uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń stosownie do treści art. 144 Kpa. Przepis art. 141 § 2 Kpa nie nasuwa żadnych wątpliwości w zakresie terminu do wniesienia zażalenia. Sposób obliczania terminów przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego został określony w art. 57 Kpa. W szczególności zaś, zgodnie z treścią art. 57 § 4 Kpa, jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Dniami wolnymi od pracy, zgodnie z art. 1519 § 1 Kodeksu pracy, są niedziele i święta określone odrębnymi przepisami. W art. 57 § 4 Kpa chodzi zatem o wszystkie niedziele oraz święta państwowe i katolickie określone w ustawie z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90), którymi są następujące dni: 1 stycznia, 6 stycznia, pierwszy i drugi dzień Wielkanocy, 1 i 3 maja, pierwszy dzień Zielonych Świątek, Boże Ciało, 15 sierpnia, 1 i 11 listopada, 25 i 26 grudnia. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zażalenie skarżącego na postanowienie Starosty z dnia 15 grudnia 2015 r. zostało wniesione w terminie. Postanowienie Starosty z dnia 15 grudnia 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2015 r. Termin siedmiodniowy do wniesienia zażalenia na to postanowienia upływał zatem z końcem dnia 25 grudnia 2015 r. Był to jednocześnie ustawowo wolny dzień od pracy jako dzień świąteczny, podobnie jak i następny dzień 26 grudnia 2015 r. Z kolei 27 grudnia 2015 r. była niedziela. Stąd też termin do wniesienia zażalenia upływał dla skarżącego w następnym dniu powszednim, którym był 28 grudnia 2015 r. i w tym też dniu została nadana w urzędzie pocztowym przesyłka zawierająca zażalenie skarżącego na postanowienie Starosty z dnia 15 grudnia 2015 r. Powyższe świadczy o tym, że Wojewoda nie miał podstaw do wydania postanowienia z dnia 12 lutego 2016 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł z kolei na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.