II SA/Gd 249/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O., E. S., W. K. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. B. O., E. S., W. K. i M. C. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2013 r. w przedmiocie warunków zabudowy. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja Wojewody doręczona została wszystkim skarżącym w dniu 4 lutego 2013 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. Zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżących w dniu 6 marca 2013 r. Skarżący nadali przedmiotową skargę w dniu 4 marca 2013 r. (data stempla pocztowego), jednakże wysłali ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, a Sąd, działając na podstawie art. 54 § 1, 2, i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazał skargę Wojewodzie w dniu 11 marca 2013 r. – jako mylnie wniesioną. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Również Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 (Lex nr 742361), ze wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Uznać zatem należało, że wniesienie przez skarżących skargi w przedmiotowej sprawie, odpowiadające wymogowi z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nastąpiło dopiero w dniu 11 marca 2013 r., a tym samym skarga ta wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Nadto skarga w niniejszej sprawie nie została podpisana przez skarżących W. K. i M. C. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2013 r. zostali oni wezwani do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do uzupełnienia braków doręczono skarżącemu W. K. w dniu 6 maja 2013 r., natomiast M. C. w dniu 16 maja 2013 r. Skarżący nie podpisali skargi w zakreślonych im terminach. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Artykuł 46 § 1 pkt 4 ustawy stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy wynika natomiast, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.