II SA/Gd 265/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 27 lutego 2015 r. nr NSP-III.7581.1.145.2013.MS2 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 27 lutego 2015 r. nr NSP-III.7581.1.145.2013.MS2 Wojewoda Pomorski uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Gdańska, wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej, z dnia 9 lipca 2013 r. nr WS.IV.6821.2.3.227.12.2013.WD i orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] obr. [..] położonej w G., stanowiącej współwłasność M. B. i K. W., poprzez udzielenie E. S.A. zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości dwutorowej linii napowietrznej 2 x 110 kV wraz z jednym słupem energetycznym, obejmującej odcinek linii o długości ok. 151 m – zgodnie z załącznikiem graficznym nr 1 będącym integralną częścią decyzji. Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. o sygn. II SA/Gd 235/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. B. w związku z nieuiszczeniem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 20 marca 2025 r., złożonym w dniu 20 marca 2025 r. osobiście w siedzibie tutejszego Sądu, M. B. wniósł o anulowanie decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 27 lutego 2015 r. w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z działki nr [...] obręb [...] położonej w G. ul. Ż., a także o anulowanie rygoru natychmiastowej wykonalności z powodu nielegalnej wycinki/ przycinki ok. 20 sztuk brzozy na granicy działki nr [...] z ul. Ż. na potrzeby budowy linii napowietrznej 2 x 110 kV dla E. S.A. Ponadto, M. B. wniósł o wywłaszczenie całej działki nr [..]-[..]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest obowiązany zbadać z urzędu jej dopuszczalność, a zatem czy zachodzą okoliczności umożliwiające rozstrzyganie w danym przedmiocie. Innymi słowy sąd jest obowiązany ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, które ustawodawca wymienił enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako p.p.s.a. Do przesłanek tych zalicza się: brak właściwości sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), sytuację, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4), sytuację, gdy jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5), sytuację, gdy interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a) bądź też jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z nadesłanych przez Wojewodę Pomorskiego akt administracyjnych decyzję tego organu z dnia 27 lutego 2015 r. doręczono M. B. w dniu 9 marca 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem 30-dniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 8 kwietnia 2015 r. Skarżący skorzystał ze swojego uprawnienia i wniósł skargę, która została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. II SA/Gd 235/15. Jednakże wobec nieusunięcia braków formalnych skarga z 2015 r. została odrzucona. Natomiast nowa skarga, czyli pismo Skarżącego z dnia 20 marca 2025 r., została złożona po 10 latach od doręczenia Skarżącemu zaskarżonej decyzji, a zatem niewątpliwie z przekroczeniem ustawowego 30-dniowego terminu. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę z dnia 20 marca 2025 r. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że zgodnie z przywołanym na wstępie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawie żądań wywłaszczenia. Kwestie związane z wywłaszczaniem, podobnie jak z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości, zostały uregulowane w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.). To właściwe w sprawie organy wszczynają i prowadzą postępowanie w tym przedmiocie wydając merytoryczne rozstrzygnięcia. Natomiast sąd administracyjny – o ile zostanie wniesiona skarga na takie rozstrzygniecie – kontroluje jego zgodność z obowiązującymi przepisami. Zatem wniosek Skarżącego o wywłaszczenie nie może zostać rozpoznany przez sąd administracyjny. W kwestii żądania "anulowania rygoru natychmiastowej wykonalności" zaskarżonej decyzji wyjaśnić trzeba, że zaskarżona decyzja w świetle obowiązujących przepisów jest ostateczna i prawomocna, a zatem o ile nie zostanie usunięta z obrotu prawnego w drodze trybu nadzwyczajnego nadal będzie wywoływała skutki prawne. Sąd administracyjny nie może zaś pozbawić jej mocy obowiązującej na tym etapie. Innymi słowy, w przypadku rozpoznawania skargi na decyzję administracyjną sąd administracyjny może ją uchylić lub stwierdzić jej nieważność na mocy wyroku rozstrzygającego daną sprawę. Natomiast z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie ze skargi z dnia 20 marca 2015 r., bowiem została ona złożona z przekroczeniem ustawowego terminu i jako taka nie może zostać rozpoznana przez Sąd.