II SA/Gd 268/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na uchwałę Rady Miasta z dnia 1 września 2014 r., nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Skarżąca I. P. wniosła w dniu 6 kwietnia 2017 r. skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 1 września 2014 r., nr VIK/XLVI/549/2014 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. obejmującej odcinek pasa drogowo-kolejowego [..]. Do skargi dołączono kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, z dnia 27 stycznia 2017 r., na które Rada Miasta udzieliła odpowiedzi uchwałą z dnia 14 marca 2017 r., nr VIIk/XXX/334/2017. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta reprezentowana przez prezydenta miasta wniosła o jej odrzucenie jako spóźnionej. Jak wynika z uzasadnienia pisma organu, skarżąca wezwała radę do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 30 listopada 2016 r., na które udzielono odpowiedzi uchwałą z dnia 20 grudnia 2016 r., nr VIIk/XXVIII/321/2016, doręczoną w dniu 2 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Następnie stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Niniejszą skargę wniesiono w trybie określonym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), zwanej dalej u.s.g., który przewiduje dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy poprzedzenie jej bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym wezwanie to jest bezskuteczne, jeżeli właściwy organ gminy nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, bądź też nie uwzględni wezwania, a do terminu wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. stosuje się przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt planistycznych do Rady Gminy pełnomocnik skarżącej adwokat D. D. skierował w dniu 30 listopada 2016 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały z dnia 1 września 2014 r., nr VIK/XLVI/549/2014. Wezwanie to wpłynęło do Rady Gminy w dniu 5 grudnia 2016 r. i zostało przekazane Radzie Miasta, która podjęła w dniu 20 grudnia 2016 r. uchwałę nr VIIk/XXVIII/321/2016 nieuwzględniającą wezwania, doręczoną na adres Kancelarii Adwokackiej w dniu 2 stycznia 2017 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego liczył zatem 30 dni, rozpoczął bieg od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie (t.j. 2 stycznia 2017 r.) i upłynął w dniu 1 lutego 2017 r. Skarżąca w skardze powołuje się na kolejne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, dotyczące tej samej zaskarżonej uchwały, zawarte w piśmie z dnia 27 stycznia 2017 r., doprecyzowujące wcześniejsze wezwanie i będące odpowiedzią na stanowisko organu wyrażone w uchwale z dnia 20 grudnia 2016 r. Jednak drugie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa tą samą uchwałą nie wywołuje skutku prawnego w postaci zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten powinien być liczony od pierwszego wezwania, z dnia 30 listopada 2016 r., a ponieważ upłynął w dniu 1 lutego 2017 r. wniesienie skargi w dniu 6 kwietnia 2017 r. nastąpiło po terminie 30 dni wynikającym z art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. niniejszą skargę odrzucił.