II SA/Gd 273/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Prezydenta Miasta od decyzji Wojewody z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia 1. odrzucić sprzeciw; 2. zwrócić wnoszącemu sprzeciw – Prezydentowi Miasta ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od sprzeciwu w wysokości 100 zł (sto złotych). Prezydent Miasta wniósł do Sądu sprzeciw od decyzji Wojewody z dnia 6 kwietnia 2018 r., nr [..]. Decyzją tą Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia 6 września 2017 r., nr [..], mocą której zezwolono na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa ulicy [..] w G." na terenie działek oznaczonych nr [..]-[..] i zatwierdzono na potrzeby wymienionej inwestycji podział nieruchomości położonych w województwie [..], gminie G. Jednocześnie, Wojewoda przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Prezydent Miasta, będący organem administracji publicznej orzekającym w niniejszej sprawie w I instancji, nie ma legitymacji procesowej do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 50 § 1 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi (sprzeciwu) jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnymi. Z powołanej wyżej regulacji wynika jednoznacznie, iż legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżone do sądu decyzja może dotyczyć zatem tylko własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Innymi słowy, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W świetle ugruntowanego już orzecznictwa sądowoadministracyjnego legitymacji skargowej nie mają organy, które orzekały w sprawie, i to niezależnie od tego, w której instancji (zob. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 1648/07; wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01 – wszystkie dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję (postanowienie) w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Nie ulega także wątpliwości, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: władcze - w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, oraz uprawnienia strony kwestionującej owo rozstrzygnięcie (patrz: postanowienie NSA z dnia 1 września 2005 r., sygn. akt I OSK 788/05, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.