II SA/Gd 2861/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Retyk NSA Anna Orłowska (spr.) Protokolant – Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 30 lipca 2001 roku Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Komendanta Powiatowego Policji Nr [...] z dnia 12 czerwca 2001 roku, 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego K. W. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana w całości. 3 II SA/Gd 2861/01 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją z dnia 30 lipca 2001 r. Komendant Wojewódzki Policji , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 KPA w zw. z art. 127 § 2 KPA, art. 92 ust. 1 i 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (j. t. Dz. U. Nr 101 z 2000 r. poz. 1092) i § 5 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz. U. Nr 106 poz. 1212 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji Nr [...] z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie odmowy dalszego wypłacania K. W. równoważnika pieniężnego za brak mieszkania. W uzasadnieniach decyzji organy wskazały, między innymi, że K. W. pełni służbę w Policji od 17.07.1994 r., aktualnie w Rewirze Dzielnicowych . Zamieszkuje z rodziną w domu jednorodzinnym matki w miejscowości W. Od 29.10.1997 r. do 31.05.2001 r. odwołujący się pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. W dniu 25.05.2001 r. Komendant Powiatowy Policji zaproponował K. W. lokal służbowy (pow. użytk. 56,01 m2, mieszk. 35,46 m2 czyli – adekwatnej dla 3-osobowej rodziny) . Podczas rozmowy ustalono, że na koszt KPP w lokalu zostanie wymieniona stolarka okienna i drzwiowa oraz usunięte zostaną kraty z okien. Pismem z dnia 30 maja 2001 r. K. W. zawiadomił Komendanta Powiatowego Policji że ze względu na zły stan techniczny lokalu, w tym – stolarki i ocieplenia ścian, rezygnuje z przyjęcia mieszkania. Odmowę przyjęcia lokalu organy uznały za nieuzasadnioną, gdyż – ich zdaniem – stan techniczny lokalu był należyty (co dokumentuje notatka służbowa z dnia 26.02.2001 r.), a lokal odpowiada przysługującym normom zaludnienia. Ponieważ zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 4 powołanego na wstępie rozporządzenia, równoważnika za brak lokalu nie przyznaje się policjantowi, który bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, postanowiono jak w sentencji. W odwołaniu od decyzji organu I instancji i w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. W. zarzucił, że decyzje są krzywdzące, bowiem proponowane mieszkanie adaptowane kilkanaście lat temu z budynku garażowego Policji i od tej pory nie remontowane wymaga kapitalnego remontu, na przeprowadzenie którego nie stać skarżącego. Skarżący jest w stanie mieszkanie przyjąć po przeprowadzeniu w nim remontu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa, polegającym na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy (art. 7 KPA), spowodowanym niedopełnieniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 77 § 1 i 80 KPA). Uchybienia te doprowadziły ponadto do naruszenia stosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego poprzez dowolną ocenę, że K. W. bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Jak wynika z akt, K. W., funkcjonariusz w służbie stałej, zamieszkuje wraz z rodziną w domu stanowiącym własność swojej matki w miejscowości W., zatem spełnia warunki do uzyskania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, o jakim mowa w art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (publi. jw.). Wstrzymanie wypłacania ekwiwalentu skarżącemu nastąpiło na skutek stwierdzenia, że K. W. bezzasadnie odmówił przyjęcia proponowanego lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia i znajdującym się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Co do ostatnio wymienionej okoliczności faktycznej istnieje spór między stronami postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem skarżący podnosił w toku całego postępowania, że proponowany lokal nie odpowiada wymogom kwalifikacji "należytego stanu technicznego". W szczególności K. W. wskazywał, że lokal, zaadaptowany kilkanaście lat temu z części garaży jest nieizolowany, nieocieplony, zimny, ma zniszczone podłogi, stolarkę okienną i drzwiową, zakratowane okna. Nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego lokalu dokumentuje również – wbrew twierdzeniom organów orzekających – notatka służbowa dotycząca przeglądu pomieszczeń kancelarii tajnej w KPP oraz mieszkań służbowych w rewirze dzielnicowych w z dnia 26 stycznia 2001 roku. W notatce tej stwierdzono bowiem, że mieszkanie służbowe w Z spełnia warunki techniczne stawiane lokalom mieszkalnym (co jest ogólną kwalifikacją lokalu jako mieszkalnego) lecz stan techniczny lokalu wymaga przeprowadzenia bieżącego remontu w dwu etapach: - wymiana drzwi wejściowych oraz wymiana wykładzin obciąży KPP , zaś – malowanie pomieszczeń, wymiana popękanych szyb w oknach, wymiana sprzętu elektrycznego obciąża dotychczasowego najemcę lokalu (pkt 2 cyt. notatki służbowej – w aktach adm.). W raportach z dnia 30 maja 2001 roku i 6 lipca 2001 roku K. W. wyjaśniał, że skarżącego nie stać na przeprowadzenie remontu kapitalnego w proponowanym lokalu lecz po doprowadzeniu mieszkania do odpowiedniego stanu technicznego może w lokalu z rodziną zamieszkać. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy ocena, że skarżący bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego znajdującego się w należytym stanie technicznym (§ 5 ust.2 pkt 4 rozporządzenia) i sanitarnym jest dowolna. Wskazany przepis stanowi bowiem, że równoważnika za brak lokalu mieszkalnego nie przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli bezzasadnie odmówił przyjęcia odpowiedniego lokalu mieszkalnego, przez co należy rozumieć nieuzasadnioną odmowę przyjęcia oferowanego lokalu będącego już w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Z cytowanej notatki służbowej i innych dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że stan techniczny lokalu ma być doprowadzony do "należytego" w bliżej nieokreślonej przyszłości, częściowo ze środków KPP , częściowo – osoby fizycznej, a K. W. pozbawiono przysługującego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego już od 1 czerwca 2001 roku. W świetle unormowań art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (publ. jw.) i § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (publ. jw.) w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania było to – w okolicznościach sprawy –nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone decyzje na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). O wykonywaniu decyzji (pkt 3 sentencji) orzeczono w myśl art. 152 tej ustawy. Jej przepisy znalazły zastosowanie w sprawie z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.). Przy powtórnym rozpatrywaniu sprawy równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego należnego K. W. organy orzekające będą miały na uwadze przedstawioną wyżej ocenę prawną.