II SA/Gd 29/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w Gdańsku w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie przekazania skargi dotyczącej usunięcia instalacji do właściwego organu postanawia odrzucić skargę. Z. G. wniósł skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie przekazania skargi na działalność Wójta Gminy Radzie Gminy, domagając się spowodowania wydania przez Wójta uwierzytelnionych odpisów dokumentów oraz wydania postanowień lub decyzji, związanych: z istnieniem na nieruchomości skarżącego wodociągu, kabla TPSA, usunięciem z tej nieruchomości hydrantu przeciwpożarowego, wykonaniem nawierzchni drogi na ul. A. M. [....] oraz istnieniem na tej ulicy słupa energetycznego. Skarżący zarzucił organowi brak wnikliwości i dokładnego wyjaśnienia sprawy. Skarżący wskazywał, że jego skarga na Wójta Gminy został wniesiona pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r., a odpowiedzi udzielono mu 7 listopada 2012 r. i wskazał na opieszałość organu w jej rozpatrzeniu. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy: Z. G. pismem z 7 sierpnia 2012 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na nieprawidłowości w działaniu Wójta Gminy w sprawach dotyczących gminnego wodociągu, jego budowy i eksploatacji, nielegalnego ułożenia kabla TPSA, nieczynnej energetycznej linii napowietrznej znajdującej się przed oknami jego budynku oraz systematycznego zalewania jego nieruchomości przez wody opadowe. Samorządowe Kolegium Odwoławczego pismem z dnia 7 listopada 2012 r., zgodnie z treścią art. 229 k.p.a., przekazało skargę do rozpoznania organowi właściwemu do jego rozpatrzenia, jakim zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a., jest Rada Gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zakresie żądania zajęcia przez Wójta Gminy stanowiska odnośnie finansowania budowy i eksploatacji wodociągu, usunięcia z nieruchomości skarżącego napowietrznej linii energetycznej i kabla telefonicznego, wskazało, że żadna z tych spraw nie należy do kręgu spraw administracyjnych, wymagających wydania decyzji. Jednocześnie organ pouczył skarżącego, że w sprawie zalewanego gruntu możliwe jest wszczęcia postępowania administracyjnego. W tym zakresie właściciel nieruchomości winien wystąpić do właściwego organu, czyli wójta, ze stosownym wnioskiem, czego nie uczynił. Z prowadzonej przez skarżącego z Urzędem Gminy korespondencji wynika, że pismem z dnia 1 lipca 2012 r. poinformował on Gminę o zalewaniu jego nieruchomości, począwszy od 21 października 2012 r. Skarżący wskazał, że było to wynikiem zniszczenia 21 października 2010 r. przez równiarkę rowów odwadniających jego nieruchomości i oraz złym wykonaniem nawierzchni drogi. Skarżący zwrócił się o polubowne rozwiązanie tej kwestii. W piśmie z dnia 16 lipca 2012 r. organ wskazał, że przyczyną przedostawania się dużej ilości wód opadowych na ul. M. [...] była prowadzona aktualnie modernizacja drogi oraz fakt, że zamontowane ścieki uliczne nie funkcjonowały prawidłowo, po ułożeniu końcowej warstwy nawierzchni bitumicznej zaczną one spełniać swą rolę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że na pismo przekazujące radzie gminy skargę na działalność wójta gminy skarga nie przysługuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Podstawę wniesionej przez skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi stanowił przepis art. 227 k.p.a. Przepis ten stanowi, że przedmiotem skargi określonej przepisami art. 227 i następnych k.p.a. są zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Art. 229 pkt 3 k.p.a. stanowi, iż jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy. Zgodnie z art. 231 k.p.a., jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Przekazanie skargi organowi jest zwykłą czynnością techniczną. Spory w tym zakresie nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r., OW 166/04, LEX nr 302265: "Rozpoznanie sporu dotyczącego wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi składanej w trybie postępowania w sprawach przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dział VIII k.p.a.) nie mieści się w zakresie kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego"). Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami znajdującymi się w dziale VII k.p.a. nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie WSA z dnia 17 sierpnia 2005 r., I SA/Wa 1271/04, LEX nr 191974). Na pismo przekazujące wniesioną przez Z. G. skargę Radzie Gminy nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem skarga dotyczy czynności nieobjętej zakresem właściwości sądów administracyjnych. Nadto wskazać należy, że unormowanie art. 227 k.p.a. w zakresie przewlekłości postępowania nie znajduje obecnie zastosowania do postępowań w sprawach administracyjnych kończących się wydaniem decyzji lub postanowienia, z uwagi na jego unormowanie w art. 37 § 1 k.p.a. i możliwość wniesienia skargi na przewlekłość postępowania, co daje wnoszącemu skargę daleko większe niż w przypadku art. 227 k.p.a. uprawnienia. Przepis art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku bezczynności lub przewlekłości postępowania stronie służy skarga do sądu administracyjnego przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tryb ten może zostać przez skarżącego wykorzystany w przypadku wystąpienia do organu z wnioskiem o wszczęcie konkretnego postępowania w sprawie administracyjnej i bezczynności organu lub przewlekłości w podejmowaniu czynności.