II SA/Gd 291/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. i Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia odrzucić skargę. Skarga podlega odrzuceniu. Art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei, art. 54 § 1 tej ustawy wyjaśnia, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego doręczona została skarżącym jednocześnie w dniu 11 kwietnia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. A zatem termin do wniesienia skargi upływał dla skarżących w dniu 11 maja 2016 r. W tym też dniu skarżące nadały w Urzędzie Pocztowym wniesioną w niniejszej sprawie skargą, jednakże skierowały ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Dlatego też, Sąd w dniu 18 maja 2016 r., działając na podstawie art. 54 § 1, 2, i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazał niniejszą skargę jako mylnie wniesioną - Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (vide: pismo karta 12, zwrotne potwierdzenie odbioru karta 14). Zgodnie natomiast z utrwalonymi poglądami doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Jak wskazuje się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 (Lex nr 742361) wniesienie skargi (...) bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 379/01, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1144/10, niepubl.). Uznać zatem należało, że wniesienie przez Z. M. i Z. S. skargi w przedmiotowej sprawie, odpowiadające wymogom art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nastąpiło dopiero w dniu 18 maja 2016 r., a tym samym skarga ta wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 powołanej ustawy. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.