II SA/Gd 297/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. i A. O.-C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 kwietnia 2012 r., [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 4 kwietnia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 lutego 2012 r., nakazującą Spółce z o.o. rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części budynku przy ul. H. w S. tj. jednokondygnacyjnej konstrukcji drewnianej wypełnionej szkłem o wymiarach 3,9 x 1.4 m stanowiącej zabudowę tarasu położonego od strony południowej budynku, przynależnego do lokalu mieszkalnego nr 4. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego Spółka z o.o. i A. O.-C. wniosły skargę na powyższą decyzje, w której zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca Spółka podniosła, że wykonanie rozbiórki obudowy tarasu związane jest z niebezpieczeństwem i szkodą po stronie skarżącej. Podkreślono, że wymagałoby to podjęcia szeregu czynności faktycznych tj. przygotowania domowników do przeprowadzenia prac rozbiórkowych, zawarcia umowy z odpowiednia ekipą budowlano-remontową na przeprowadzenie tych prac oraz poniesienia kosztów finansowych takiej operacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej jako P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższej regulacji, istotą ochrony tymczasowej jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przemawia za tym przede wszystkim charakter rozbiórki, która zazwyczaj łączy się z nieodwracalnymi skutkami (por. postanowienia NSA: z 17 maja 2011r., II OSK 862/10 oraz z 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 331/08, oba dostępne w elektronicznej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Ponadto wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Zatem ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile byłby możliwy, wymagałaby również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy skarżących (tak. m.in. WSA w Warszawie w postanowieniu z 11 maja 2011r., VII SA/Wa 460/11, dostępny w elektronicznej bazie orzeczeń sądowych). W konsekwencji Sąd uznał, iż wykonanie nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z poniesieniem przez skarżących znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.