II SA/Gd 300/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Wojewody z dnia 14 marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na przebudowę oddala skargę. Starosta postanowieniem z dnia 21 lutego 2007r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na przebudowę elewacji oraz wnętrza sklepu budynku mieszkalno- usługowego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. S. w L. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że w dniu 5 lutego 2007r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na przebudowę elewacji oraz wnętrza sklepu na opisanej wyżej działce nr [...] przy ul. S. w L. Pismem z dnia 6 lutego 2006 r. Burmistrz poinformował, organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, że podjął postępowanie administracyjne w sprawie decyzji o warunkach zabudowy dla tej samej inwestycji ponieważ przedmiotowa decyzja została uchylona wyrokiem sądowym. Organ I instancji wyjaśnił również, że przed organami nadzoru budowlanego toczy się postępowanie w sprawie wybudowania budynku na działce nr [...] w L. Starosta uznał, że toczące się przed nim postępowanie w sprawie pozwolenia na przebudowę obiektu na działce nr [...] winno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez inny organ tj. Burmistrza zagadnienia wstępnego jakim jest postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla tej samej inwestycji. Zażalenie na to postanowienie wnieśli J. i J. O. wywodząc, że Starosta od 6 lat prowadzi postępowanie o wydanie pozwolenia na przebudowę elewacji budynku położonego w L. przy ul. S.. W ich ocenie przebudowa elewacji nie wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż nie nastąpi żadna zmiana sposobu zagospodarowania w rozumieniu art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (jednolity tekst Dz. U z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.). J. i J. O. zarzucali, że organ administracji zawieszając postępowanie na wskazanej wyżej podstawie prawnej nie wskazał związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W zażaleniu wskazano również, iż Starosta nie rozpatrzył do tej pory wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 17 maja 2005 r. Nie uwzględniając tego zażalenia Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w dniu 14 marca 2007 r., podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 7 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 350/04 uchylona została decyzja Wojewody z 12 maja 2004 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty z 15 kwietnia 2004 r. wydane w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym ostatecznej decyzji Starosty z dnia 17 maja 2001 r. o udzieleniu J. i T. B. pozwolenia na przebudowę elewacji oraz wnętrza sklepu w budynku mieszkalno-usługowym na działce nr [...] w L. Wojewoda wskazał ponadto, że wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 15 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 104/04 uchylona została również decyzja SKO oraz decyzja organu I instancji wydane w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji z dnia 1 marca 2001 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Ta ostatnia decyzja Burmistrza z 1 marca 2001 r. była podstawą wydania pozwolenia na budowę. Ponadto w uzasadnieniu postanowienia opisano szereg różnych odrębnych decyzji i postanowień, które były przedmiotem kontroli sądów w innych sprawach. Wojewoda wskazał, że skoro w przedmiotowej sprawie toczą się przed Burmistrzem oraz SKO postępowania nadzwyczajne związane z żądaniami wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z dnia 1 marca 2001 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej samej inwestycji dla której właściwy organ architektoniczno – budowlany prowadzi postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na przebudowę elewacji oraz wnętrza sklepu w budynku mieszkalno–usługowym usytuowanym na działce [...] przy ul. S. w L. to istniała określona w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanka do zawieszenia niniejszego postępowania wznowieniowego do czasu zakończenia postępowania wznowieniowego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej samej inwestycji. Wojewoda odwołał się również do poglądów prawnych wyrażonych w wyroku NSA w Warszawie z dnia 11 marca 1998 r. IV SA 1774/97 oraz wyjaśnił wnoszącym zażalenie, że w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) wyłącza się stosowanie sankcji nieważności postępowania. J. i J. O. wnieśli skargę do Sądu, w której domagając się uchylenia zaskarżonych postanowień obydwu instancji wskazali, iż Wojewoda potwierdził, że wydanie decyzji zezwalającej na przebudowę przedmiotowej elewacji nastąpiło z naruszeniem prawa oraz wskazywali, że w ich ocenie roboty budowlane polegające na remoncie budynku lub jego części, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu, nie wymagały zarówno ustalenia warunków zabudowy jak i pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji faktycznej i prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Na wstępie wyjaśnić należy skarżącym, że przedmiotem oceny Sądu jest wyłącznie zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Oceniając zgodność z prawem tego postanowienia Sąd ogranicza się do zarzutów naruszenia prawa wyłącznie w odniesieniu do tego postanowienia. Oznacza to, że podniesione w skardze zarzuty merytoryczne nie będą przedmiotem rozstrzygania Sądu. Powołany jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Jest to tak zwane obligatoryjne zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ administracji. Z przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych wynika, że dla inwestycji, polegającej na przebudowie elewacji oraz wnętrza sklepu w budynku mieszkalno-usługowym znajdującym się na działce nr [...] przy ul. S. w L., wydane zostały zarówno ostateczna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jak i pozwoleniu na budowę. Decyzje te na wniosek skarżących oraz w wyniku ich odwołań były przedmiotem oceny SKO oraz postępowań nadzwyczajnych w zakresie ustalenia warunków zabudowy oraz przedmiotem odwołań i postępowań nadzwyczajnych w postępowaniu przed organami administracji architektoniczno-budowlanej (Starostą i Wojewodą) w zakresie dotyczącym pozwolenia na budowę dla tej samej inwestycji. Skoro zatem w dniu wydania zaskarżonego postanowienia toczyło się postępowanie wznowieniowe w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji oraz postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę to zasadnie organy administracji zawiesiły to drugie postępowanie do czasu rozstrzygnięcia kwestii związanych z ustaleniem warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Na marginesie wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż przedmiotowa inwestycja została w całości zrealizowana, co może czynić bezzasadnym prowadzenie szeregu odrębnych postępowań administracyjnych dla tej samej inwestycji, gdyż wszystkie kwestie w tym zakresie winny być rozstrzygnięte przez organy nadzoru budowlanego w trybie i na zasadach określonych w art. 48 i dalszych Prawa budowlanego. Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.