II SA/Gd 315/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i U. P., M. F. i G. F., G. B., M. G. i H. G. oraz M. Ś. i B. Ś. na uchwałę Rady Gminy z dnia 24 października 2006 r., [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę M. Ś. Skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 24 października 2006 r., [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych w okolicy miejscowości K., S., B. W. w gminie S. w dniu 27 marca 2007 r. wnieśli J. i U. P., M. i G. F., G. B., M. i H. G. oraz M. i B. Ś. Pismem z dnia 5 września 2007 r. Sąd wezwał skarżącego M. Ś. do udzielenia informacji czy występował do Rady gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. W piśmie z dnia 17 września 2007 r. skarżący wyjaśnił, że nie występował do Rady Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wynika z tego, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia. W niniejszej sprawie skarżący nie wezwał organu gminy do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, czyli nie wypełnił przesłanki umożliwiającej skuteczne zaskarżenie uchwały. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.