II SA/Gd 32/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r. sprawy ze skargi spółki A z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Starosta decyzją z dnia 5 maja 2010r., po rozpatrzeniu wniosku spółki A z siedzibą w Ł., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę pensjonatu położonego na terenie działki nr [...] w miejscowości J., ul. S. 3. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 8 października 2009r. wpłynął wniosek dotyczący przebudowy. Pismem z dnia 6 listopada 2009r. wezwano inwestora do jego uzupełnienia, a następnie 30 listopada 2009r. zawiadomiono o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Inwestor złożył skargę na bezczynność organu i postanowieniem z dnia 10 marca 2010r. Wojewoda wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. W związku z tym 19 marca 2010r. organ zawiadomił o wszczęciu postępowania oraz podjął postanowienie nakładające na inwestora obowiązek usunięcia w terminie do dnia 9 kwietnia 2010r. braków, a w szczególności przedłożenia obowiązującej ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji dla inwestora i opracowania projektu budowlanego zgodnie z jej ustaleniami, a także wyjaśnienia stanu prawnego inwentaryzacji wykonanej rozbiórki budynku i jego odbudowy poprzez jednoznaczne określenie, czy roboty zawarte w inwentaryzacji zostały wykonane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym opracowanym na podstawie decyzji z dnia 8 września 1997r. oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami w dacie ich wykonania, a w tym wypadku dostarczyć zgodę właściwego ministra na usytuowanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych i ściany z takimi otworami w odległościach mniejszych niż dopuszczają warunki techniczno-budowlane. Inwestor uzupełnił część braków w dniu 12 kwietnia 2010r. Nadto wyjaśnił, że warunki zabudowy zostały wydane na R. K. wspólnika spółki cywilnej A. Spółka jawna A jest następcą prawnym spółki cywilnej, której wspólnicy byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości i właścicielami budynku, a więc decyzje wydane na wspólnika spółki cywilnej są skuteczne w stosunku do Spółki jawnej. Organ stwierdził, że decyzja o warunkach zabudowy została wydana na R. K., ale nie jako wspólnika spółki cywilnej. Wpis do ewidencji miał bowiem miejsce po wydaniu tej decyzji. Poza tym decyzja o warunkach zabudowy w sprawie remontu kapitalnego budynku pensjonatowego z modernizacją dachu z dnia 8 września 1997r. utraciła ważność po upływie roku od jej wydania. Organ stwierdził również, że realizując roboty budowlane na podstawie tej decyzji, dokonano istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu. Odbudowa budynku nie została doprowadzona do stanu zgodnego z przepisami. Inwestor nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego, że wykonane roboty budowlane zostały doprowadzone do zgodności z przepisami. W odwołaniu od tej decyzji spółka A z siedzibą w Ł. wniosła o jej uchylenie. Wojewoda decyzją z dnia 9 grudnia 2010r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wznowienie budowy w przypadkach określonych w art. 36a (istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego) albo w razie stwierdzenia nieważności decyzji pozwolenia na budowę może nastąpić po wydaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi oraz bada kompletność projektu budowlanego. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że inwestor prowadził przebudowę pensjonatu na terenie działki nr [...] w miejscowości J. przy ul. S. 3 na podstawie decyzji Burmistrza z dnia 29 stycznia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie i remoncie kapitalnym przedmiotowego budynku pensjonatowego. Wojewoda decyzją z dnia 7 marca 2007r. stwierdził nieważność tej decyzji ponieważ decyzja o warunkach zabudowy z dnia 8 września 1997r. w dniu wydania pozwolenia na budowę była nieważna. Decyzja ta była wydana na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 15, poz. 139 ze zm.) i zgodnie z art. 42 ust.1 pkt 7 został w niej ustalony termin ważności na jeden rok o daty wydania. Tak więc po upływie roku straciła ona ważność i nie mogła stanowić podstawy wydania pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy uznał, że w tej sytuacji zasadne było wezwanie inwestora do złożenia ważnej decyzji o warunkach zabudowy. Inwestor ubiegając się o nowe pozwolenie na budowę powinien zgodnie z art. 33 ust.2 pkt 3 ustawy Prawo budowlane dołączyć do wniosku decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Do przedłożenia ważnej decyzji o warunkach zabudowy obliguje inwestora art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). W ocenie organu odwoławczego zasadnie organ I instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust.3 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że inwestor nie przedłożył pozostałych dokumentów wskazanych w postanowieniu organu I instancji. Z załączonej do wniosku inwentaryzacji, orzeczenia technicznego i projektu budowlanego na dokończenie robót budowlanych wynika natomiast, że budynek nie został przebudowany lecz wybudowano go całkowicie od podstaw. Brak jest przy tym dokumentów potwierdzających stan obiektu w momencie wstrzymania robót budowlanych przez organ nadzoru budowlanego. Spółka A z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia. Skarżąca wskazała, że w sprawie przebudowy i remontu przedmiotowego budynku pensjonatowego postępowanie toczy się od 2003 roku. Wystąpiła ona do organu architektoniczno-budowlanego w celu doprowadzenia przedmiotowej budowy do stanu zgodności z prawem. W ocenie skarżącej inwestycja wykonywana na podstawie pozwolenia na budowę, które zostało wyeliminowane po zrealizowaniu 90 % robót, powinna zostać doprowadzona do stanu zgodnego z prawem bez obarczania inwestora błędami organów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wbrew zarzutom skargi organy administracji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja odmawiająca udzielenia skarżącej spółce pozwolenia na budowę. Z art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z kolei z art. 35 ust. 4 tej ustawy wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ I instancji postanowieniem z dnia 19 marca 2010r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia w terminie do dnia 9 kwietnia 2010r. szczegółowo opisanych w postanowieniu braków, w tym przedłożenia obowiązującej ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji Skarżąca dołączyła bowiem do wniosku decyzję o warunkach zabudowy w sprawie remontu kapitalnego budynku pensjonatowego z modernizacją dachu wydaną przez Burmistrza dnia 8 września 1997r. Decyzja ta została wydana na rzecz R. K. Z treści tej decyzji wynika, że okres ważności decyzji ustalono na jeden rok od jej wydania. Decyzja ta utraciła zatem ważność po upływie tego terminu. W żadnym razie nie może ona stanowić podstawy wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę złożonego w dniu 8 października 2009r. Stosownie do treści art. 31 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) wynika natomiast, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Skoro zatem złożony przez skarżącą wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dotyczy inwestycji, polegającej na przebudowie pensjonatu położonego na terenie działki nr [...] w miejscowości J., przy ul. S. 3, odnośnie której to brak jest ważnej ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, to odmowa przez orzekające w niniejszej sprawie organy architektoniczno-budowlane zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę była w ocenie Sądu prawidłowa i zasadna. Z uwagi na niespełnienie wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 31 ust. 4 pkt 1 w zakresie posiadania wymaganej ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozwolenia, stosownie do art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organy nie mogły bowiem wydać pozytywnej dla inwestorki decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto wskazać należy, że dołączony do wniosku projekt budowlany zgodnie z jego tytułem dotyczy dokończenia robót budowlanych. Z jego treści wynika, że przedmiotem opracowania są zmiany do projektu budowlanego z 2003r., a projekt zamienny przystosowuje budynek do obecnie obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych, przy czym w oparciu o projekt z 2003r. dokonano rozbiórki starej konstrukcji i wykonano ściany przyziemia. W przedłożonym przez skarżącą projekcie zaprojektowano zmiany w obiekcie poprzez wprowadzenie czwartej kondygnacji użytkowej, normatywnej klatki schodowej, dźwigu dla osób niepełnosprawnych łączącego wszystkie kondygnacje użytkowe, a także zmiany w układzie funkcjonalnym pokoi mieszkalnych. Z inwentaryzacji i orzeczenia technicznego wynika zaś, że czterokondygnacyjny budynek znajduje się w trakcie przebudowy, podczas której odtworzono wszystkie cztery kondygnacje przy zachowaniu pierwotnej wysokości i powierzchni całkowitej budynku. W świetle powyższego stwierdzić należy, że to jest to faktycznie projekt nie tylko na dokończenie, ale i na przebudowę obiektu budowlanego, którego budowa nie została zakończona, a więc znajdującego się w trakcie budowy. Istotne znaczenie ma przy tym fakt, że budowa ta była realizowana na podstawie decyzji Burmistrza z dnia 29 stycznia 2003r., której nieważność stwierdził Wojewoda decyzją z dnia 7 marca 2007r. W tej zaś sytuacji, jak zasadnie stwierdził organ I instancji, w pierwszej kolejności powinna zostać doprowadzona do stanu zgodnego z przepisami zrealizowana już budowa budynku. Inwestor nie przedłożył żadnego dokumentu potwierdzającego, że wykonane roboty budowlane zostały doprowadzone do zgodności z przepisami. Sprawa ta zaś należy do właściwości organów nadzoru budowlanego. Dopiero po zalegalizowaniu dotychczas wykonanych robót budowlanych inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę obejmujące nowy zakres robót budowlanych. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę wydana na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie legalizuje bowiem zrealizowanych robót budowlanych (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 stycznia 2008r., II SA/Gl 752/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę jako bezzasadną.