II SA/Gd 363/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 14 wrześniaerpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia przyznać K. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. K. P. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że mieszka ona w domku jednorodzinnym razem z synem, synową i dorosłymi wnukami. Jednak prowadzi oddzielne od tych osób gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni są jej dochody z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 691,25 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni, wedle oświadczenia, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, poza domem o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomością rolną o powierzchni 1 ha. Jak wskazała, jest osobą w podeszłym wieku (69 lat), ciężko chorą, na astmę, cukrzycę i nadciśnienie. Na same lekarstwa wnioskodawczyni wydaje 90 zł miesięcznie. Poza tym, ponosi koszty utrzymania domu w kwicie około 300 zł miesięcznie. Korzysta z pomocy córki, bez której wsparcia nie posiadałaby środków na jedzenie. Podkreśliła, że nie jest osobą wykształconą i brak jest jej argumentów do dalszej walki o domek podlegający rozbiórce. Na żądanie referendarza wnioskodawczyni nadesłała dokumenty źródłowe, z których wynika, że nie posiada ona kont osobistych, ani lokat bankowych. Podała też, że nie posiada żadnych pojazdów mechanicznych, nie otrzymuje dopłat bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nie korzysta z pomocy społecznej. Przedłożyła też kserokopie rachunków za media: za energię – około 95 zł za dwa miesiące, gaz – około 53 zł za dwa miesiące, tytułem składki PZU – 57,39 zł za miesiąc, za telefon – około 25 zł miesięcznie oraz tytułem opłat związanych z domkiem letniskowym w Borsku – około 100 zł rocznie. Zgodnie zatem z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na względzie fakt, że strona wniosła o objęcie jej prawem pomocy w zakresie całkowitym, należało rozważyć, czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania jej prawa pomocy w tym zakresie, a więc czy wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawczyni i nadesłanych przez nią dokumentach źródłowych, w szczególności: fakt niskich dochodów gospodarstwa domowego skarżącej i braku oszczędności, jej podeszły wiek i stan zdrowia należało uznać, iż wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie jakichkolwiek kosztów w niniejszej sprawie, w tym również kosztu ustanowienia radcy prawnego z wyboru. Należy jednak wskazać wnioskodawczyni na marginesie, że ustanowione w niniejszym postanowieniu na jej rzecz prawo pomocy jest skuteczne od dnia jego wydania - na przyszłość, nie dotyczy zaś kosztów, które skarżąca winna była uiścić przed jego uzyskaniem. W szczególności, przyznane prawo pomocy nie zwalnia skarżącej z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wynikającego z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 lipca 2012 r. Pierwszy wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy z dnia 11 lipca 2012 r. został bowiem prawomocnie pozostawiony bez rozpoznania wobec niezłożenia go przez nią, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu PPF (zarządzeniem referendarza sądowego z 7 sierpnia 2012 r.). W takiej zaś sytuacji, również wobec braku zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, stało się ono prawomocne i jako takie - podlega wykonaniu. Brak uiszczenia tego wpisu, w odpowiedzi na kolejne wezwanie Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 sierpnia 2012 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 lipca 2012 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu, skutkować może odrzuceniem skargi, pomimo przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym na mocy niniejszego postanowienia. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.