II SA/Gd 365/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia - NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na uchwałę Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2004r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący A. B. pismem z dnia 30 czerwca 2008 r. wniósł do Wojewody o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2004 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R. Gmina K.. W dniu 12 sierpnia 2008 r. Wojewoda przekazał wyżej wymienione pismo skarżącego do Przewodniczącego Rady Gminy, kwalifikując je na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Rada Gminy rozpatrując wezwanie, uchwałą nr [...], podjętą 14 października 2008 r. odmówiła jego uwzględnienia. Uchwałę tę doręczono skarżącemu 27 października 2008 r. W dniu 8 maja 2009 r. wpłynął do Przewodniczącego Rady Gminy, za pośrednictwem Wojewody kolejny wniosek A. B. z dnia 19 listopada 2008 r. o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2004 r., nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R. Gmina K., stanowiący w istocie polemikę z uchwałą Rady Gminy z 14 października 2008 r. W dniu 16 czerwca 2009 r. skarżący wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia 19 grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) z tej przyczyny, że została ona wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią uchwały NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (publ. ONSA i WSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stosownie do art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dodatkowo z uzasadnienia powołanej uchwały NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. wynika, że termin 30 dni, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg jedynie wtedy, gdy odpowiedź ta została doręczona w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zatem, skoro skarżący wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa 12 sierpnia 2008 r., zaś organ w ciągu 60 dni od tego dnia nie udzielił odpowiedzi, to ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego był 13 październik 2008 r. (dnia 11 października 2009 r. była sobota, a stosownie do art. 83 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Wobec tego Sąd uznał, że skarga skarżącego złożona do Sądu w dniu 16 czerwca 2009 r. została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Ponadto wskazać należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu wydanym w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 roku, sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2001/1/2,). Zatem uznać należało, że pismo skarżącego z dnia 19 listopada 2008 r. nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tym bardziej, że w istocie skarżący kwestionował w nim odpowiedź Rady Gminy na poprzednie wezwanie z 30 czerwca 2008 r. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.