II SA/Gd 366/09

WyrokWSA w Gdańsku2010-03-11

Skład orzekający: Krzysztof Ziółkowski, Mariola Jaroszewska, Andrzej Przybielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakładająca obowiązek demontażu balkonu, który został wybudowany na podstawie zatwierdzonego projektu i istnieje od wielu lat, jest zgodna z prawem, jeśli późniejsza ekspertyza techniczna stwierdza, że balkon zagraża bezpieczeństwu konstrukcji budynku?
Ratio decidendi
Organy administracji publicznej prawidłowo nałożyły na inwestora obowiązek demontażu balkonu, ponieważ zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, gdy roboty te mogą spowodować zagrożenie bezpieczeństwa. W tym przypadku, niezależna ekspertyza techniczna jednoznacznie stwierdziła, że balkon zagraża bezpieczeństwu i musi zostać zdemontowany, co uzasadniało wydanie takiej decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakładającej na W. K. obowiązek demontażu żelbetonowego balkonu na belkach stalowych, wybudowanego na ścianie szczytowej budynku mieszkalnego. Skarżący podnosił, że balkon został wybudowany na podstawie zatwierdzonego projektu 17 lat wcześniej i nie zagraża bezpieczeństwu. Organy administracji, opierając się na ekspertyzie technicznej, stwierdziły, że balkon zagraża bezpieczeństwu i musi zostać zdemontowany.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Andrzej Przybielski Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia 6 czerwca 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po ponownym rozpoznaniu sprawy nałożył na W. K. obowiązek zdemontowania w terminie do dnia 30 września 2008r. żelbetonowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w G. zgodnie z ekspertyzą techniczną, sporządzoną przez dr inż. L. N. w grudniu 2006r., będącą załącznikiem do niniejszej decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. K., domagając się umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, iż nie zgadza się z decyzją nakładającą obowiązek zdemontowania balkonu, gdyż został on wybudowany na podstawie zatwierdzonego projektu. Podniósł, iż realizacja balkonu miała miejsce 16 lat temu i przez tyle lat nie było mowy o jego likwidacji. Zgodnie z ekspertyzą z grudnia 2006r. na wybudowanie takiego balkonu nikt nie powinien wydać pozwolenia. Całą odpowiedzialność ponosi więc w ocenie odwołującego się Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w G., który to zatwierdził ten projekt. Podkreślił nadto, iż Urząd Miasta jest jednocześnie właścicielem przedmiotowego mieszkania. Decyzją z dnia 18 maja 2009r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 okt 2 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję dotyczącą nałożonego obowiązku, zaś uchylił w części dotyczącej wyznaczonego terminu i ustalił nowy termin do dnia 30 września 2009r. W uzasadnieniu wskazano, że po stwierdzeniu, iż ściany budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. [...] w G. znajdują się w stanie przedawaryjnym, decyzją nr [...] z dnia 27 kwietnia 1998r. Prezydent Miasta nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej tego budynku wykonanie zgodnie z zaleceniami orzeczenia technicznego przedsiębiorstwa A II SA/Gd366/09 opracowanego w lutym 1998r., następujących robót budowlanych, mających na celu wzmocnienie konstrukcji w/wym. Obiektu poprzez wykonanie płaszcza żelbetowego gr. 4-5cm, założenie podciągu z dwuteownika NP 180 wzdłuż ścian zewnętrznych obciążonych belkami stropu DMS, docieplenie wzmocnionych ścian zewnętrznych budynku oraz kotwienie odspojonej ściany zewnętrznej ze ścianą środkową. W trybie odwoławczym Wojewoda decyzją dnia 7 lipca 1998r., nr [...]. utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia 27 kwietnia 1998r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 17 maja 2001r., sygn. akt II SA/Gd 1519/98 uchylił w/w decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w w/wym. wyroku sądu organ I instancji zawiadomieniem z dnia 5 czerwca 2003r., po przeprowadzonej oględzin budynku przy ul. [...] w G., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych związanych z powiększeniem mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu w tym budynku w trybie art. 50 i 51 prawa budowlanego. Decyzją z dnia 14 kwietnia 2003r., nr [...] organ I instancji nakazał inwestorowi W. K. przedłożyć inwentaryzację przedmiotowych robót budowlanych wraz z orzeczeniem technicznym uwzględniającym wpływ w/wym. robót na stan techniczny budynku. W dniu 30 grudnia 2003r. inwestor przedłożył inwentaryzację dokonanych robót budowlanych opracowaną przez mgr inż. arch. T. K. oraz orzeczenie techniczne opracowane przez rzeczoznawcę budowlanego mgr. inż. Z. S. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 6 czerwca 2005r., nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z powiększeniem mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu w wielorodzinnym budynku zlokalizowanym przy ul. [...] w G. W trybie odwoławczym decyzją z dnia 18 sierpnia 2005r., nr [...] organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzje w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł fakt, że przedłożone opinie II SA/Gd 366/09 przedstawiały dwa odrębnie różne stanowiska autorów orzeczeń w kwestii przyczyny powstania zarysowań i odpadania tynku. W celu ustalenia wspólnego stanowiska należałoby przeprowadzić rozprawę administracyjną lub zlecić wykonanie trzeciego niezależnego orzeczenia technicznego zleconego z urzędu. Kolejną decyzją z dnia 24 października 2005r., nr [...] organ I instancji nałożył na W. K. obowiązek wykonania wzmocnienia filarków międzyokiennych na I i II piętrze pod powiększonym mieszkaniem nr [...] wraz z adaptacją strychu w wielorodzinnym budynku zlokalizowanym przy ul. [...] w G. W., oraz narożnika I piętra róg ul. [...] i podwórka metodą iniekcji żywicznej ciśnieniowej oraz likwidacji płyty balkonowej na szczycie budynku od strony ul. [...] w terminie do 30 czerwca 2006r. W trybie odwoławczym organ decyzją z dnia 17 lutego 2006r., nr [...] uchylił w/w decyzję. Z treści uzasadnienia wynika, że organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną, jednakże niezgodnie z przepisami określonymi w art. 83 § 3 i art. 81 Kodeksie postępowania administracyjnego, jej ustalenia były nieprecyzyjne zaś W. K., pomimo prawidłowego zawiadomienia nie brał w niej udziału. Po przeprowadzeniu kolejnej rozprawy decyzją z dnia 17 lipca 2006r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na W. K. obowiązek wykonania wzmocnienia filarków międzyokiennych na I i II piętrze pod powiększonym mieszkaniem nr [...] wraz z adaptacją strychu w wielorodzinnym budynku zlokalizowanym przy ul. [...] w G. W., oraz narożnika I piętra róg ul. [...] i podwórka metodą iniekcji żywicznej ciśnieniowej oraz likwidacji płyty balkonowej na szczycie budynku od strony ul. [...] w terminie do 31 października 2006r. W toku postępowania odwoławczego organ po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w trybie nadzwyczajnym decyzją z dnia 18 stycznia 2007r., nr [...] organ II instancji stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego nr [...] z dnia 14 kwietnia 2003r., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia 25 kwietnia 2007r. utrzymał w mocy powyższą decyzję. II SA/Gd 366/09 Ponadto organ pismem z dnia 15 września 2006r. zlecił L. N. sporządzenie niezależnej ekspertyzy technicznej w zakresie wpływu wykonanych robót budowlanych polegających na powiększeniu mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu na elementy konstrukcyjne budynku. Po otrzymaniu powyższej niezależnej ekspertyzy, decyzją nr [...] z dnia 20 lutego 2007r. uchylił w/wym. decyzję organu I instancji z dnia 17 lipca 2006r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uwzględniając ustalenia niezależnej ekspertyzy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 6 czerwca 2008r. nałożył na W. K. obowiązek zdemontowania do dnia 30 września 2008r. żelbetowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w G. zgodnie z w/w ekspertyzą techniczną sporządzoną przez dr Iną. L. N. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że fakt zrealizowania robót budowlanych związanych z powiększeniem mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu w budynku przy ul. [...] w G. w taki sposób, że spowodowały one negatywne oddziaływanie na przedmiotowy budynek, uzasadniał wdrożenie przez organ I instancji procedury wynikającej z przepisów art. 51 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 50 ust l pkt 2 odnoszącym się do robót mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. W ocenie organu z niezależnej ekspertyzy technicznej wykonanej przez dr inż. L. N. w grudniu 2006r. wynika, że poszerzenie mieszkania nr [...] wraz z adaptacja strychu w budynku przy ul. [...] nie wpłynęło na zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji murów, stropów i fundamentów. Natomiast wykonany w ścianie szczytowej budynku w poziomie stropu nad II piętrem żelbetowy balkon na belkach stalowych zagraża bezpieczeństwu i musi być zdemontowany. Zgodnie z art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu II SA/Gd 366/09 zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Zatem zdaniem organu podjęcie zaskarżonej decyzji nakładającej na inwestora obowiązek zdemontowania balkonu było prawnie uzasadnione. Odnosząc się do argumentów odwołania organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 52 ustawy Prawo budowlane inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazowych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49, art.50a oraz art. 51. Z akt sprawy bezspornie wynika, że inwestorem przedmiotowej adaptacji był W. K. Fakt, iż obecnie jest tylko najemcą powyższego lokalu mieszkalnego nie ma wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Cytowany przepis art. 52 Prawa budowlanego w pierwszej kolejności obliguje organ do nałożenia obowiązków na inwestora. Skargę do Sądu wniósł W. K. domagając się umorzenia postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że balkon przewidziany jest w projekcie zatwierdzonym przez Urząd Miejski w G. Wydział Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego, a nadto zaopiniowany został także przez specjalistów Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej w G.. Skarżący podniósł, że wszyscy zatwierdzający projekt nie twierdzili, że może on zagrażać bezpieczeństwu, nie wymagali usunięcia balkonu z projektu i wydali pozwolenie na jego wykonanie. Wyjaśnił, że balkon ten istnieje już od 17 lat, co dowodzi, że nie zagraża on bezpieczeństwu budynku. Dodatkowo wskazał, że prace budowlane zostały zakończone kilkanaście lat temu i od tego czasu nie jest już inwestorem lecz tylko najemcą mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do argumentów skargi wyjaśnił, że fakt zrealizowania robót budowlanych związanych z powiększeniem mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu w budynku przy ul. [...] w G. w taki sposób, że spowodowały one negatywne oddziaływanie na budynek, uzasadniał wdrożenie przez organ I instancji procedury wynikającej z przepisów art. 51 w zw. z art. 50 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane odnoszącym się do robót mogących spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. II SA/Gd 366/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oznacza to między innymi, że sąd nie może w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się jedynie do zarzutów sformułowanych w skardze, ale także powinien wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Na wstępie należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest trafne i odpowiada prawu. Swój początek niniejsza sprawa wzięła od orzeczenia technicznego, sporządzonego przez biegłego rzeczoznawcę dr inż. Z. D. w lutym 1998r., który stwierdził zły stan techniczny przedmiotowego budynku (pęknięcia ścian i odspajanie tynku). W oparciu o to orzeczenie Prezydent Miasta wydał w dniu 27 kwietnia 1998r. decyzję nr [...], którą nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej Budynku przy ul. [...] w G. – W. wzmocnienie ścian budynku i ich docieplenie. Decyzję tę organ II instancji utrzymał w mocy decyzją z dnia 7 lipca 1998r., nr [...], wskazując, że przyczyną powstałych uszkodzeń był znaczny przyrost obciążeń wskutek wykonanej ciężkiej nadbudowy budynku. Na skutek skargi wspólnoty mieszkaniowej Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 maja 2001r., sygn. akt II SA/Gd 1519/98 uchylił decyzje organów obu instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyraził II SA/Gd 366/09 ocenę prawną co do trybu prowadzenia postępowania, nakazując prowadzić je z art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 2 oraz art. 51 ust 4 prawa budowlanego oraz co do tego, że obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem obciąża inwestora. Ta ocena prawna związała w ponownym postępowaniu organy administracyjne oraz ten Sąd administracyjny (art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz aktualnie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie bezsporne między stronami jest to, że skarżący W. K. na podstawie pozwolenia na budowę wykonał na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę powiększenie mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu i wybudowaniem w ścianie szczytowej budynku na poziomie stropu nad II piętrem balkonu na belkach stalowych. Po wielokrotnym rozpatrywaniu sprawy opierając się przede wszystkim na ekspertyzie technicznej wykonanej przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. L. N. z grudnia 2006r. ustalono, że poszerzenie mieszkania nr [...] wraz z adaptacją strychu nie wpłynęło na zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji murów, stropów i fundamentów. Zatem sporną pozostała jedynie kwestia wybudowanego przez skarżącego w ścianie szczytowej budynku na poziomie stropu nad II piętrem balkonu na belkach stalowych. Decydujące znaczenie dla ustalenia istnienia zagrożenia spowodowanego dobudowaniem przedmiotowego balkonu ma wspomniana już wyżej ekspertyza techniczna biegłego rzeczoznawcy w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, dr inż. L. N. z grudnia 2006r. W pkt.7. 2. (str. 10) ekspertyzy biegły jednoznacznie stwierdza, że przedmiotowy balkon zagraża bezpieczeństwu i musi zostać zdemontowany Wskazać trzeba także na to, że już na rozprawie administracyjnej w dniu 19 kwietnia 2006r. obecni rzeczoznawcy (mgr inż. Z. S. i występujący w zastępstwie II SA/Gd 366/09 inż. Z. D. – J. K.) stwierdzili w pkt 3 protokółu, że "należy zlikwidować płytę balkonową od strony ul. [...]" Reasumując należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo, na podstawie zebranego materiału dowodowego ustaliły stan faktyczny, tj. że przedmiotowy balkon zagraża bezpieczeństwu. Dochodząc do takiego przekonania zgodnie z prawem, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nałożyły na skarżącego W. K. obowiązek zdemontowania w stosownym terminie Żelbetowego balkonu na belkach stalowych na poziomie stropu nad II piętrem w ścianie szczytowej budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w G. Przypomnieć tu nadto należy, że jak już wskazano wyżej, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 maja 2001r., sygn. akt II SA/Gd 1519/98 wyraził wiążącą organy administracyjne oraz ten Sąd administracyjny (aktualnie Wojewódzki Sąd Administracyjny) ocenę prawną co do trybu prowadzenia postępowania, nakazując prowadzić je z art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 2 oraz art. 51 ust 4 prawa budowlanego oraz co do tego, że obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem obciąża inwestora, czyli skarżącego W. K. Nadto trzeba wyjaśnić skarżącemu (w związku z jego pismem z dnia 26 lutego 2010r. skierowanym do Sadu), że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka merytorycznie w sprawach administracyjnych lecz kontroluje legalność orzeczeń (decyzji, postanowień, uchwał i innych aktów) wydanych przez organy administracji publicznej (państwowej i samorządowej). Tym samym nie dopuszcza dowodów z przesłuchania świadków. Sąd administracyjny nie jest także władny do przyznania skarżącemu odszkodowania tytułem rekompensaty za poniesione koszty i straty związane z likwidacją balkonu. Wszelkie roszczenia o charakterze cywilnoprawnym ( w tym odszkodowawcze) mogą być przez skarżącego dochodzone przed Sadami powszechnymi. Mając na uwadze wyżej wskazane względy Wojewódzki Sąd administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło