II SA/Gd 370/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-06-17

Skład orzekający: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę może być oparty wyłącznie na zarzutach merytorycznych dotyczących niezgodności decyzji z prawem, bez przedstawienia konkretnych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ uzasadnienie wniosku opierało się na tych samych przesłankach co skarga, czyli na zarzutach merytorycznych dotyczących niezgodności decyzji z prawem ochrony środowiska. Sąd podkreślił, że ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 PPSA nie może być oparta na merytorycznej ocenie zasadności skargi, a jedynie na uprawdopodobnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący R. S. złożył skargę na decyzję Wojewody z dnia 17 marca 2008 r., która utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia 15 stycznia 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że pozwoli ona na rozpoczęcie robót budowlanych, co spowoduje nieodwracalne skutki w przekształceniu terenu i jego degradację. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody z dnia 17 marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 17 marca 2008 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 15 stycznia 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A Spółce z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie działki nr [...] obręb M. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący R. S. wniósł o wstrzymanie jego wykonania do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd wskazując, że zaskarżona decyzja pozwala inwestorowi na rozpoczęcie robót budowlanych, co spowoduje nieodwracalne skutki w przekształceniu terenu i jego możliwej degradacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazał przy tym Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 701/05, nie publ.) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności, należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków albowiem Sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Uzasadnienie rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogło prowadzić do jego uwzględnienia. Analizując treść skargi przyjąć należy, że wniosek opiera się na tych samych przesłankach co skarga, to jest sprzeczności zaskarżonej decyzji z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150). Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją stanowi przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, zaś organy administracji w niniejszej sprawie nie rozstrzygnęły czy mogą zachodzić przesłanki znacznego oddziaływania przedsięwzięcia na obszar objęty programem Natura 2000. W uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku zaś podniósł, że inwestycja objęta zaskarżoną decyzją spowoduje nieodwracalne skutki w środowisku naturalnym, co zdaniem Sądu ocenić należy jako tożsame ze znaczącym oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na środowisko w rozumieniu przepisów ww. ustawy – Prawo ochrony środowiska. Wskazać jednak należy, że przedstawiona w skardze niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, zaś ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może zostać oparta na merytorycznej ocenie zasadności skargi. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, a także to, iż ani charakter zaskarżonej decyzji, ani twierdzenia zawarte w uzasadnieniu skargi nie przemawiają za wstrzymaniem jej wykonania, Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek skarżącego oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło