II SA/Gd 370/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi G. B., H. B. i H. L. na uchwałę Rady Gminy Ustka z dnia 29 września 2006 r., nr XXXVIII/384/2006 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić wniosek M. G. o dopuszczenie do udziału w sprawie. G. B., H. B. i H. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych w okolicy miejscowości D., P. w gminie U., uchwalonego uchwałą nr [...] z dnia 29 września 2006r. M. G. wnioskiem z dnia 4 grudnia 2012r., powołując się na przepis art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wystąpił o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika (k-402 i 403). W uzasadnieniu wniosku M. G. podał, że jest właścicielem działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym D., gmina U. i wskazał, że unieważnienie planu spowoduje bezzasadność prowadzenia inwestycji oraz ewentualne roszczenia odszkodowawcze przeciwko Gminie U. Wszystkie informacje o planach budowy parku wiatrowego były dostępne na tablicy ogłoszeń, u sołtysów, w Urzędzie Gminy. Wnioskujący podniósł, że w wyniku ewentualnego stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozbawiony zostanie dodatkowego dochodu z dzierżawy nieruchomości przeznaczonej pod lokalizację turbin wiatrowych. Z tej przyczyny, jak wskazano, zostały spełnione przesłanki z art. 33 § 2 ustawy, gdyż wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012, poz. 270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie toczy się natomiast w trybie skargi wniesionej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowiącym, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia wnioskodawcy jako uczestnika w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi w trybie art. 101 na akt prawa miejscowego. Skarga na uchwałę Rady Gminy o charakterze aktu prawa miejscowego jest skargą przysługującą temu podmiotowi, którego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą. Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada legalność uchwały w granicach wyznaczonych interesem prawnym skarżącego. W przeciwieństwie bowiem do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Wskazać należy, że przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kpa. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia przedmiotową uchwałą otwiera dopiero drogę do merytorycznego rozpoznania (oceny) sprawy. Ocena ta zaś dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność tego planu. Inny podmiot natomiast, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazać należy, że jak wynika z wniosku M. G., nie kwestionuje on legalności postanowień planu miejscowego, wręcz przeciwnie twierdzi, że postanowienia planu powinny obowiązywać, gdyż jego unieważnienie spowoduje straty po stronie mieszkańców gminy oraz straty po stronie inwestora oraz pozbawi go dochodu. W konsekwencji stwierdzić należy, że wnioskujący o udział w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym nie może opierać swojej legitymacji skargowej na przywołanych we wniosku okolicznościach. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.