II SA/Gd 373/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B., C. B., K. S., T. W., M. Z., A. S., A. S., R. B., A. R., M. R. i A. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 29 września 2006 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. umorzyć postępowanie ze skargi A. S. i A. S., 2. zwrócić skarżącym A. S. i A. S. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (trzysta złotych). A. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy U. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie natomiast do treści art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. Przede wszystkim brak jest podstaw do uznania, że zmierza ono do obejścia prawa. Nadto nie można w żadnym razie twierdzić, że cofnięcie skargi przez skarżących spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę jest równoznaczne z wiążącym stwierdzeniem sądu, że zaskarżony akt nie jest obarczony wadami uzasadniającymi konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego (tak NSA w postanowieniu z dnia 17 sierpnia 2010 r., I OSK 1205/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazuje się bowiem, że cofnięcie skargi obliguje sąd do zbadania czy zaskarżony akt nie jest dotknięty wadą nieważności, czyli do podjęcia wszystkich działań wyznaczonych zakresem kompetencji w fazie orzekania. W rezultacie zaakceptowanie cofnięcia skargi jest zdeterminowane uprzednią merytoryczną oceną zaskarżonego aktu i stwierdzeniem jego zgodności z prawem. W konsekwencji postanowienie o umorzeniu postępowania ze względu na dopuszczalne cofnięcie skargi na uchwałę lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego zrównuje się z oceną sądu uzasadniającą wydanie wyroku oddalającego skargę (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2009 r., II SA/Kr 35/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu należy mieć przede wszystkim na uwadze, że uznanie przez sąd cofnięcia skargi za niedopuszczalne wymagałoby uprzedniego ustalenia, że zaskarżony akt obarczony jest wadami powodującymi jego nieważność. W przypadku skargi na akt prawa miejscowego kontrola zgodności z prawem tegoż aktu poprzedzona jest jednakże ustaleniem legitymacji do wniesienia skargi, a więc wyjaśnieniem czy interes prawny skarżącego został naruszony przez zaskarżony akt, jak wymaga tego art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., poz. 142, nr 1591 ze zm.). Co więcej, okoliczności te powinny zostać wykazane przez skarżącego. Skutkiem zaś niewykazania naruszenia interesu prawnego jest oddalenie skargi z uwagi na brak legitymacji. W takim zaś przypadku sąd nie może w ogóle dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżących umożliwiłoby Sądowi ocenę zgodności z prawem podjętej uchwały. Skarżący cofnęli natomiast skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed wykazaniem naruszenia ich interesu prawnego. Na obecnym etapie postępowania nie można zatem uznać, że cofnięcie skargi przez A. S. i A. S. byłoby niedopuszczalne. W związku z tym brak jest podstaw do nieuwzględnienia żądania skarżących zawartego w piśmie z dnia 2 sierpnia 2011 r., w którym cofnęli oni skargę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie ze skargi A. S. i A. S.. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.