II SA/Gd 390/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Wojewody z dnia 9 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: postępowanie w sprawie zawiesić. Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W., decyzją z dnia 9 maja 2014 roku, nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia 11 marca 2014 roku, nr [...]. Decyzją z dnia 11 marca 2014 roku, wydaną w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., organ I instancji uchylił w całości swoją decyzję z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...], na terenie przy ul. D. w S. (działka nr [...] w obr. [...]), oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę tejże stacji bazowej. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, że Prezydent Miasta– ostateczną decyzją z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...], przy ul. D. w S. Organ wyjaśnił również, że w dniu 7 maja 2013 r. do Urzędu Miejskiego wpłynął protest mieszkańców Osiedla B w S., z treści którego wynikało, że w pobliżu planowanej stacji bazowej istnieją inne źródła promieniowania elektromagnetycznego. Wniesiony sprzeciw stanowił podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej (postanowienie o wznowieniu postępowania z dnia 24 maja 2013 r., nr [...]), a także wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2012 r., nr [...], o ustaleniu lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego (postanowienie o wznowieniu z dnia 16 maja 2013 r., nr [...]). Organ wyjaśnił także, iż postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 4 września 2012 r., nr [...] zostało zakończone w dniu 6 sierpnia 2013 r. - decyzją Prezydenta Miasta uchylającą w całości ostateczną decyzję tego organu z dnia 4 września 2012 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy stacji bazowej telefonii komórkowej A na działce nr [...], obr. [...], położonej przy ul. D. w S., i jednocześnie odmawiającą wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji. W wyniku postępowania odwoławczego - Samorządowe Kolegium Odwoławcze - decyzją z dnia 2 października 2013 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji uchylającą decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i odmawiającą wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji dla tej inwestycji, która tym samym stała się ostateczna. Powyższe spowodowało, że Prezydent Miasta - decyzją z dnia 11 marca 2014 r., uchylił w całości swoją decyzję z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...] - obejmującą zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej oraz odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę tej stacji. Organ uznał bowiem, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w oparciu o decyzję z dnia 4 września 2012 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, która następnie została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2013 r., nr [...]. Zaistniała okoliczność - zdaniem organu - ma wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy i skutkuje niemożnością wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji. Organ odwoławczy powyższe rozstrzygniecie organu I instancji w pełni zaakceptował. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła o uchylenie w całości decyzji Wojewody z dnia 9 maja 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia 11 marca 2014 r. i umorzenie postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sytuacji, gdy w sprawie nie występują okoliczności określone w tym przepisie, a także art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. i w zw. z art. 53 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) oraz w zw. z art. 16 k.p.a. - poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy nie zachodzi przesłanka wynikająca z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., stanowiąca przesłankę do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ nie jest możliwe uchylenie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego po upływie 12 miesięcy od jej wydania. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z akt sprawy toczącej się przez tutejszym Sądem o sygnaturze II SA/Gd 262/14 (dowód z akt dopuszczony postanowieniem z dnia 10 września 2014 roku - k. 43 akt) wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - po rozpoznaniu sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2013 r., nr [...] wydanej w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. II SA/Gd 262/14 uchylił zaskarżoną decyzję, decyzję Prezydenta Miasta z dnia 6 sierpnia 2013 roku, nr [...] oraz postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 16 maja 2013 roku, nr [...]. Przedmiotowe orzeczenie nie jest prawomocne. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej określanej w skrócie "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w przytoczonym powyżej przepisie, uzasadniająca zawieszenie postępowania. Prawomocny wyrok tutejszego Sądu dotyczący decyzji w sprawie lokalizacji przedmiotowej inwestycji celu publicznego niewątpliwie będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszego postępowania. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia 28 lutego 2013 r., nr [...], o pozwoleniu na budowę, dotycząca inwestycji skarżącej spółki, została bowiem wydana po stwierdzeniu przez organ spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), to jest zgodności projektu budowlanego z warunkami określonymi w ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2012 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Uchylenie tej decyzji lokalizacyjnej stanowiło z kolei podstawę wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie zawiesił do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 262/14.