II SA/Gd 395/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odrzucić skargę. Z. P., reprezentowana przez A. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, jak określiła skarżąca, na Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Urząd Wojewódzki. Z treści skargi oraz z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 listopada 2018 r. o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji tego organu z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt [..] oraz decyzji z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt [..], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia 6 marca 2006 r., nr [..], o lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej i tłocznej wraz z przepompowniami ścieków w miejscowości D., B. i B. Postanowieniem z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 126/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 24 czerwca 2019 r., wydanym na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a., wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, ze wskazaniem stopnia pokrewieństwa, jaki łączy pełnomocnika ze skarżącą, zgodnie z art. 35 p.p.s.a. W wezwaniu wyznaczono termin 7 dni na wykonanie nałożonego obowiązku pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w imieniu Z. P. przez A.P., który nie przedłożył jednak stosownego upoważnienia do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a jednym z takich wymogów jest obowiązek podpisania skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, której braków formalnych stronie nie usunęła w wyznaczonym terminie. W związku z tym Sąd w dniu 24 czerwca 2019 r. wezwał pełnomocnika do usunięcia ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pouczając o skutkach niewykonania obowiązku w zakreślonym terminie. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie to zostało doręczone na adres pełnomocnika i odebrane przez dorosłego domownika (Z. P.-R.) w dniu 2 lipca 2019 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 44 akt), zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał w dniu 9 lipca 2019 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, albowiem wskazane w zarządzeniu Sądu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Dostrzegając rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych co do konsekwencji procesowych wskazanego wyżej braku formalnego skargi Sąd pragnie wyjaśnić, że podziela ten pogląd, zgodnie z którym jeżeli strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik winien natomiast uzupełnić samodzielnie jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Rozwiązanie, polegające na dodatkowym wezwaniu strony skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa lub podpisania skargi w sytuacji błędnego wykonania wezwania Sądu przez pełnomocnika bądź jego niewykonania, prowadzi zaś do naruszenia art. 32 Konstytucji RP, a więc zasady równości wobec prawa (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2019 r., I OZ 156/19, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, stanowi o zasadności odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzekł w sentencji postanowienia.