II SA/Gd 396/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została doręczona zarówno D. P. jak i J. P. w dniu 22 maja 2012 r. (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych organu II instancji). Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem dla skarżących w dniu 21 czerwca 2012 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 18 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego) wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z pominięciem organu - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny, przekazał skargę Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 26 czerwca 2012 r. (vide: pismo karta 7, kopia strony z zeszytu korespondencji "wychodzącej" odbieranej osobiście przez pracownika organu k. 9). Wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą. (vide: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178, T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., str. 248, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 Lex nr 742361) Skarga D. i J. P. została zatem wniesiona dopiero w dniu 26 czerwca 2012 r. a więc już po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Uzasadnia to odrzucenie skargi wniesionej przez oboje skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga, aby mogła otrzymać dalszy bieg i zostać merytorycznie rozpoznana musi być podpisana przez stronę. Podpis złożony pod skargą musi być złożony własnoręcznie. Ponieważ wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga podpisana była jedynie przez J. P., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2012 r., wezwano skarżącą D. P. do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi (vide: zarządzenie karta 1, pismo karta 12). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została uznana za skutecznie doręczoną skarżącej, w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., w dniu 27 lipca 2012 r. (vide: karta 17). Tym samym termin do podpisania skargi upłynął dla skarżącej w dniu 3 sierpnia 2012 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie podpisała wniesionej skargi, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a z uwagi na nie uzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.