II SA/Gd 401/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. W. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. nr [...], utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2011 r. nr [...] oddalające zarzuty wniesione pismem z dnia 14 marca 2011 r. przez W. W. w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji a dotyczące tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 25 lutego 2011 r. Na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2011 r. W. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem, albowiem doręczenia dokonywane w postępowaniu egzekucyjnym na rzecz M. W. nie mogły zostać uznane za skuteczne a brak jednoznacznego określenia strony postępowania egzekucyjnego jest oczywistym i rażącym uchybieniem w postępowaniu. Z kolei art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie może stanowić podstawy do wydania jednego tytułu wykonawczego a ponadto może dotyczyć jedynie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. Postanowieniem z dnia 8 września 2011 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego: 1. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2011 r. nr [...], 2. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2011 r. nr [...], 3. umorzył postępowanie organu I instancji prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 25 lutego 2011 r. nr [...]. Jednakże, Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 13 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 818/11, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2011 r. z uwagi na to, że postanowienie to nie zawierało rozstrzygnięcia, czy działanie organu miało miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał bowiem, że rozstrzygniecie w tym zakresie jest obligatoryjnym elementem każdej decyzji autokontrolnej wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po dniu 17 maja 2011 r . Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270): 1. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2011 r. nr [...], 2. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 marca 2011 r. nr [...], 3. umorzył postępowanie organu I instancji prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 25 lutego 2011 r. nr [...], 4. stwierdził, że działanie organu I instancji w przedmiocie wydanego postanowienia nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, organ odwoławczy stwierdził, że skarga W. W., na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2011 r. w całości zasługiwała na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r., w całości uwzględnił wniesioną w niniejszej sprawie przez W. W. skargę na postanowienie tegoż organu z dnia 26 lipca 2011 r. i uchylił to postanowienie na podstawie podniesionej w skardze argumentacji. Postanowienie organu odwoławczego z dnia 9 lipca 2012 r. wydane zostało na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 191/06, Legalis). Zgodnie zaś z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 i art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Sąd zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 240 zł.