II SA/Gd 4042/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Górska NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant: Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 października 2001r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nakazu wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2001 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 123 k.p.a. oraz art. 50 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 71 ust. 3. art. 83 ust. 1 pkt 2 i art. 80 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2000r. Dz.U. Nr106. poz. 1126 ze zm.) nakazał I. H. i J. H. wstrzymanie użytkowania części parteru, przeznaczonej na działalność rozrywkowo-gastronomiczną w budynku mieszkalnym w K. na działce nr [...] i [...]. Odpis niniejszego postanowienia doręczono I. H. w dniu 2 lipca 2001 r. I. H. wniosła w dniu 16 lipca 2001 r. zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku I. H. wskazała, że z uwagi na chorobę nie mogła wnieść zażalenia w terminie, uchybienie terminu nastąpiło zatem bez jej winy, na skutek okoliczności od niej niezależnych. Postanowieniem z dnia 23 października 2001r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a., art. 59 § 2 k.p.a., art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. z 2000r. Nr 106. poz. 1126 ze zm.) odmówił I. H. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Organ administracji wskazał, że strona winna dochować staranności dokonując czynności procesowej. Zawarte we wniosku stwierdzenie, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek choroby, nie stanowi, zdaniem organu, uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca mogła udzielić pełnomocnictwa do wniesienia zażalenia innej osobie, która wniosłaby je w ustawowym terminie, nadto zażalenia takie mogło być wniesione przez jej męża będącego uczestnikiem postępowania. I. H. wniosła skargę na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 59 § 1 i 2 k.p.a. oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu skargi uznano za błędne stanowisko organu administracji, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, bowiem wskazał ona, ze było ono związane z jej chorobą. Skarżąca zarzuciła, iż mimo podania przez nią tego faktu, organ administracji nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania dowodowego. Nadto wskazała ona na brak podstaw do uznania, iż zażalenie mógł wnieść w jej imieniu małżonek, bowiem pozostaje ona z mężem w separacji i nie zamieszkują razem. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ administracji wskazał, że niczym nie poparte twierdzenie o chorobie skarżącej, nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Nadto organ administracji podtrzymał stanowisko odnośnie możliwości wniesienia zażalenia w imieniu skarżącej przez jej męża będącego współuczestnikiem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. I. H. potwierdziła odbiór przesyłki w dniu 2 lipca 2001 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 9 lipca 2001 r. Art. 58 § 1 k.p.a. stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie zaistnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Celem ustawodawcy wprowadzającego obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, było umożliwienie korzystania z tej instytucji, podważającej trwałość orzeczeń administracyjnych, jedynie w sytuacjach rzeczywistego i uwiarygodnionego braku możliwości zachowania terminu do wniesienia środka odwoławczego. W wyroku z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie sygn. I SA/Ka 915/98 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. osoba zainteresowana obowiązana jest uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu, w związku z tym powinna ona argumentacją uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna, a przy tym powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o przewrócenie terminu. (vide: Biuletyn Celny Nr 4 str. 75) Samo ogólnikowe powołanie się przez stronę na fakt jej choroby, nie czyni zadość wymogowi art. 58 § 1 k.p.a. Skarżąca nie wskazała rodzaju choroby uniemożliwiającej jej zachowanie terminu, nie powołała się na fakt zasięgania porady lekarskiej, czy przebywania na zwolnieniu lekarskimi. Nie wskazał ona także okresu trwania choroby. Wyklucza to uznanie za uprawdopodobnione, że jej zły stan zdrowia w okresie terminu do wniesienia zażalenia wykluczał możliwość dokonania czynności procesowej. Nadto podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie, które nie wymaga zachowania wymogów postępowania dowodowego, nie może z reguły sprowadzać się wyłącznie do niczym nie popartych samych twierdzeń strony. (vide: teza dotycząca art. 243 k.p.c. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. Jerzego Jodłowskiego WP Warszawa 1989 str. 426) Twierdzenia te stanowią bowiem uzasadnienie wniosku a nie jego uprawdopodobnienie. Skarżąca nie uprawdopodobniła faktu i okresu choroby zaświadczeniem lekarskim, ani w żaden inny sposób. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ administracji nie miał obowiązku przeprowadzania w tym zakresie postępowania dowodowego, przeciwnie na składającej wniosek ciążył obowiązek uprawdopodobnienia podanych okoliczności. Sąd nie podziela argumentacji organu odwoławczego dotyczącej możliwości udzielenia przez skarżącą, mimo choroby, pełnomocnictwa do wniesienia zażalenia innej osobie. Gdyby w istocie skarżąca uprawdopodobniła brak możliwości wniesienia zażalenia z uwagi na chorobę, okoliczność ta winna zostać przez organ uwzględniona jako świadcząca o braku winy strony w uchybieniu terminu, strona winna mieć bowiem prawo samodzielnego dokonywania czynności procesowych. Ta częściowa wadliwość uzasadnienia postanowienia, nie ma jednak wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Postanowienie organu administracji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest zgodne z prawem, w tym art. 58 i 59 k.p.a., a zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie. Wobec oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, organ administracji prawidłowo, na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienia są zgodne z prawem. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym oddalił skargę.