II SA/Gd 413/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Kierownik Dzielnicowego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. decyzją z dnia 9 lutego 2007 r., nr [...], odmówił przyznania J.S. pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup sprzętu gospodarstwa domowego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na wyniki aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz formy i wysokość udzielonej dotychczas wnioskodawcy pomocy społecznej. W 2007 r. wnioskodawca otrzymał zasiłki celowe, tj. na mocy decyzji nr [...] z 11 stycznia 2007 r. w miesiącach styczniu, lutym, marcu, kwietniu, maju i czerwcu po 100,00 zł na każdy miesiąc na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania", decyzji nr [...] z dnia 1 stycznia 2007 r. w miesiącach styczniu, lutym i marcu po 100,00 zł na miesiąc na zakup żywności, decyzji nr [...] z dnia 11 stycznia 2007 r. na miesiąc styczeń, luty, marzec po 100,00 zł na pokrycie wydatków mieszkaniowych, decyzja nr [...] dnia 11 stycznia 2007 r. 23,00 zł na pokrycie kosztów leków i leczenia, decyzji nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r. 40,00 zł na zakup środków czystości, decyzji nr [...] z dnia 25 stycznia 2007 r. 112,00 zł na zwrot kosztów podróży, decyzji nr [...] z dnia 9 lutego 2007 r. 40,00 zł na koszty przejazdu na zabiegi, decyzji nr [...] z dnia 9 lutego 2007 r. 78,00 zł na pokrycie kosztów zakupu leków. Ponadto, wnioskodawca pobiera zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności, przyznany w wysokości 444,00 zł miesięcznie, z którego kwota 266,40 zł miesięcznie jest potrącana tytułem alimentów. W ocenie organu systematyczne wsparcie udzielane przez Ośrodek Pomocy Społecznej, w tym zasiłek celowy na wydatki mieszkaniowe udzielony w 2006 r. powinien pozwolić wnioskodawcy na zakup sprzętu gospodarstwa domowego. Podkreślono, iż możliwości finansowe pomocy społecznej są ograniczone, a muszą zaspokoić niezbędne potrzeby bytowe wszystkich zgłaszających się potrzebujących i dlatego pomoc jest udzielana osobom i rodzinom w najtrudniejszej sytuacji i w takim zakresie, jaki jest możliwy w danym momencie. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący podniósł, iż nie ma niezbędnych przedmiotów gospodarstwa domowego, które umożliwiłyby mu przygotowywanie posiłków zakupionych z udzielanej mu pomocy w formie zasiłków celowych na zakup żywności. Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając w całości zarówno faktyczne, jak i prawne podstawy jego podjęcia. W uzasadnieniu decyzji przytoczono wyniki aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego, rodzaje i kwoty udzielonej odwołującemu się pomocy oraz podkreślono, iż organ pierwszej instancji obejmuje skarżącego wszechstronną pomocą społeczną, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W skardze na powyższą decyzję J.S. wskazał, że podstawy prawne zaskarżonych rozstrzygnięć nie spełniają swoich funkcji w życiu społecznym. Ponadto, skarżący podkreślił, że otrzymywana pomoc finansowa w postaci zasiłków celowych nie może zostać przez niego zrealizowana ze względu na brak środków na zakup niezbędnego sprzętu gospodarstwa domowego, jak i środków na pokrycie kosztów energii. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalanie skargi podtrzymując argumenty sformułowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. W świetle art. 39 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek celowy może być przyznany, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Na decyzję organu w przedmiocie zasiłku celowego mają wpływ zasady ogólne, wyrażone w art. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U., nr 64, poz. 593 ze zm.). Wynika z tego, ze przyznany stronie zasiłek celowy ma wystarczyć na zaspokojenie jej niezbędnych potrzeb bytowych, lecz tylko przy uwzględnieniu interesu strony, pod warunkiem, że nie koliduje on z słusznym interesem społecznym. Za bezsporne w przedmiotowej sprawie należy uznać spełnianie kryteriów ustawowych do ubiegania się skarżącego o przyznanie zasiłku celowego. Natomiast decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, organ nie jest zobligowany do przyznawania powyższej pomocy przy każdym spełnieniu przesłanek. Zatem samo spełnianie kryteriów ustawowych nie oznacza przyznania osobie zainteresowanej zasiłku celowego, ponieważ organ może, ale nie musi, przyznać świadczenia. Jeżeli organ pomocy społecznej ocenił z jednej strony sytuację materialną oraz potrzeby strony, a z drugiej własne możliwości finansowe i uznał, że nie istnieje możliwość przyznania stronie zasiłku celowego, co dokonano w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, to decyzji takiej nie można zarzucić naruszenia prawa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 lutego 2006 r., I SA/Wa 1825/05, LEX nr 194040). Badając okoliczności danej sprawy, szczególnie pod względem udzielonej uprzednio pomocy społecznej, wniosek skarżącego o przyznanie kolejnego zasiłku celowego na zakup przedmiotów gospodarstwa domowego nie stanowi, w ocenie Sądu, niezbędnej potrzeby bytowej. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, skarżący otrzymywał systematycznie pomoc społeczną w postaci zasiłków celowych na zakup żywności, pokrycie wydatków mieszkaniowych, pokrycie kosztów leków i leczenia, na zakup środków czystości, zwrot kosztów podróży, koszty przejazdu na zabiegi, zakup leków, a ponadto otrzymuje zasiłek stały. W ocenie Sądu, przy systematycznym udzielaniu skarżącemu przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej pomocy w postaci zasiłków celowych, wydanie w przedmiotowej sprawie decyzji pozytywnej stanowiłoby naruszenie interesu publicznego. Należy podkreślić, iż organ rozpoznając wniosek o przyznanie zasiłku celowego musi mieć na względzie nie tylko interes osoby wnioskującej, lecz także interesy innych osób będących w trudnej sytuacji materialnej. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w skardze należy wskazać, iż zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej, w tym Kierownik MOPS działający z upoważnienia Prezydenta Miasta działają na podstawie przepisów prawa. Nie można zatem zarzucić organowi stosowania w toku sprawy przepisów, które zdaniem strony nie spełniają swoich funkcji w życiu społecznym. Kompetencje w zakresie zmian przepisów powszechnie obowiązujących posiadają organy ustawodawcze, w żadnym przypadku nie ma takich możliwości organ pomocy społecznej, który może czynić tylko to, do czego wyraźnie upoważnia go prawo pozytywne i to w formach i trybie prawem przewidzianych. Natomiast poruszając kwestię braku środków na zakup kuchenki elektrycznej, czajnika itp. wyjaśnienia wymaga, iż żądanie to przewyższa możliwości pomocy społecznej, której zadaniem jest zaspakajanie jedynie niezbędnych potrzeb i nie jest jako forma pomocy w postaci zasiłku celowego przewidziane w art. 39 ustawy o pomocy społecznej. Mając to na względzie stwierdzić należy, że rozpatrując niniejszą sprawę organ odwoławczy prawidłowo wydał decyzję na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu jej wydania. Ponadto, w ocenie Sądu organ wywiązał się z obowiązku starannego wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi kierował się przy wydaniu rozstrzygnięcia Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.