II SA/Gd 422/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Wanda Antończyk Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicza po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na rozprawie sprawę ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 17 grudnia 2008 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego B. B. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wójt Gminy decyzją z 17 grudnia 2008 r. odmówił skarżącemu B. B. wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia budowy wiaty hangarowej, zbiornika na paliwa oraz rozbudowy sieci wodociągowej na działce nr [...] w K. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość inwestycji budowy wiaty hangarowej, natomiast nie przewiduje możliwości budowy zbiornika na paliwo. Ponadto organ podniósł, iż na działce nr [...] nie ma możliwości realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do tankowania samolotów. Realizacja magazynu paliw ze zbiornikami podziemnymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidziana została na terenie działki nr [...]. Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie, domagając się jej uchylenia w punkcie dotyczącym budowy zbiornika na paliwa z wyłączeniem wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej na działce nr [...] w K. W uzasadnieniu wskazał, że Wójt winien wydać decyzję odmowną tylko co do kwestionowanego obiektu, a odwołanie dotyczy tylko zbiornika V-20 m3 na paliwo. Skarżący podniósł, iż w sprawie wiaty hangarowej i rozbudowy sieci wodociągowej z hydrantem złożył nowy wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 5 maja 2009 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji potwierdził, że z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż teren działek nr [...] oznaczono symbolem KZ. Obszar KZ stanowi teren lotniska śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo – turystyczno - rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi wraz z siedliskiem mieszkalnym związanym z działalnością rolniczą na terenie lotniska. Dla terenu działki nr [...] dopuszcza się realizację: obiektów kubaturowych gastronomiczno-handlowych, ekspozycji zabytkowych samolotów, obiektów gospodarczych dla obsługi; pola campingowego z pawilonami mieszkalnymi i polem namiotowym i obiektami towarzyszącymi; hangarów z zapleczem i warsztatami; jednego siedliska zabudowy mieszkaniowej z obiektami gospodarczymi, drogi serwisowej z parkingami; nawierzchnie pasów i dróg startowych niewydzielone, trawiaste. W ocenie organu, planowana przez wnioskodawcę na terenie działki nr [...] realizacja przedsięwzięcia, w całym zakresie wskazanym we wniosku strony z dnia 4 grudnia 2008 r., nie jest możliwa z uwagi na to, iż miejscowy plan nie przewiduje na przedmiotowym terenie realizacji zbiornika na paliwa ciekłe do samolotów. W skardze do Sądu B. B. domagał się uchylenia obu opisanych wyżej decyzji. Zarzucił organom niewłaściwą interpretację zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazał, iż w miejscowym planie brak jest zakazu lokalizacji zbiornika naziemnego V-20 m3, przenośnego, na lotnisku w miejscowości K. Na działce nr [...] miejscowy plan dopuszcza lokalizację "obiektów gospodarczych do obsługi", oznacza to "do obsługi lotnika jak i samolotów". Skarżący powołał się na treść art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, zgodnie z którym przez obiekt budowlany należy rozumieć budowlę stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz na art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zdaniem skarżącego, zbiornik naziemny na paliwo V-20 m3 z dystrybutorem i zasilaniem elektromagnetycznym jest obiektem budowlanym i tym samym jest zgodny z przywołanym powyżej art. 3 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego. Jest w ocenie skarżącego również obiektem gospodarczym, z uwagi na to, iż jest związany z funkcjonowaniem lotniska i stanowi element bezpieczeństwa wykonywanych lotów przez to, że pozwala na uzupełnienie braków paliwa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 15 października 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 348/09 skargę oddalił. Sąd stwierdził zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, uznając, że wykładnia postanowień szczegółowych obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dokonana została przez rozstrzygające sprawę organy administracji prawidłowo. Na skutek skargi kasacyjnej B. B. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 lutego 2011 r., wydanym w sprawie II OSK 116/10, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 października 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z powyższego unormowania wynika, że obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ciążący na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (zob. wyrok NSA z 3 września 2008 r. w sprawie I OSK 1311/07 opublikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie www.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę wskazaną normę prawną, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym stwierdzić należy, iż nieprawidłowa jest wykładnia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z 5 października 2002 nr [...] dla działki objętej wnioskiem, zgodnie z którą na działce nr [...] usytuowanie zbiornika na paliwo jest niedopuszczalne. Na obszarze oznaczonym KZ przewidziano bowiem lotnisko śmigłowców, szybowców i samolotów sportowych z zapleczem sportowo – turystyczno – rekreacyjnym i funkcjami towarzyszącymi. Nie ulega wątpliwości, że dla prawidłowego funkcjonowania lotniska koniecznym jest wyposażenie go w szereg urządzeń oraz obiektów gospodarczych. Za urządzenie takie uznać należy zbiornik na paliwo. Zbyt daleko idącym ograniczeniem byłaby taka wykładnia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która zmierzałaby do przyjęcia, iż jakakolwiek inwestycja, nawet ściśle związana z szeroko rozumianą obsługą lotniska, jest zgodna z tym planem tylko wówczas, gdy jest ona wskazana w sposób konkretny i indywidualny w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny nieuprawnionym jest również pogląd, że przez zapis miejscowego planu dotyczący realizacji magazynu paliw ze zbiornikami podziemnym na terenie działki nr [...], organ uchwałodawczy gminy przesądził, iż na pozostałych działkach objętych tym planem nie jest dopuszczalne usytuowanie jakiegokolwiek magazynu paliw. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż zapis dotyczący działki nr [...] odnosi się do magazynu paliw ze zbiornikami podziemnymi, podczas gdy planowana przez skarżącego inwestycja dotyczy zbiornika naziemnego. Co więcej przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zawiera zakazu usytuowania przenośnego zbiornika na paliwo w określonym miejscu, a także zastrzeżenia co do możliwości usytuowania podziemnych magazynów na paliwa na innej działce niż działka nr [...]. Zauważyć również trzeba, że wbrew twierdzeniom organów administracji co do braku wskazania przez wnioskodawcę innego wariantu dla zbiornika naziemnego V-20 m3 na paliwo lotnicze, wnioskodawca w piśmie z dnia 9 grudnia 2008 r. podał, iż alternatywnie można wykonać zbiornik podziemny o podobnej wielkości z podobnym wyposażeniem. Kwestia możliwości usytuowania zbiornika podziemnego na nieruchomości nr [...], w sytuacji gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje lokalizację magazynów podziemnych na paliwo na innej nieruchomości winna zostać poddana odrębnej ocenie. Kwestia możliwości usytuowania kolejnych zbiorników – magazynów na paliwo, poza określonymi w planie na działce nr [...] ma znaczenie o tyle, iż w przeciwnym razie jedyną możliwością zaopatrywania lotniska w paliwo będzie jego transport przez drogę gminną, co może budzić wątpliwości co do racjonalności uchwałodawcy, przygotowującego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało oczywisty wpływ na wynik sprawy. Z tych też powodów, Sąd na mocy art. 145 §1 pkt lit. a i art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzje organów obu instancji. Wprawdzie na rozprawie w dniu 29 czerwca 2001r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji w części dotyczącej zbiornika na paliwa i umorzenie postępowania w pozostałym zakresie, jednakże w ocenie Sądu brak było podstaw do uznania, że nastąpiło częściowe cofnięcie skargi, jako że przedmiotem postępowania w sprawie było jedno przedsięwzięcie. Wskazać przy tym należy, że skarżący ma możliwość dokonania zmiany wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań w powyższym zakresie na etapie postępowania administracyjnego, które będzie się toczyło po wydaniu niniejszego wyroku. Wobec uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania przyjmując stosownie do treści art. 205 § 2 tej ustawy, że na koszty te składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy oraz koszty zastępstwa procesowego. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Pełnomocnik skarżącego złożył spis kosztów na kwotę 6.877zł. W kwocie tej ujęto koszt sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko wynoszący 3.000 zł, który nie należy w żadnym razie do kosztów postępowania. Sąd nie uwzględnił też wymienionej w spisie opłaty od skargi kasacyjnej, jako że o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł już Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w sprawie wyroku z dnia 9 lutego 2011r. Mając zaś na uwadze nakład pracy, a także charakter sprawy, Sąd przyznał koszty zastępstwa procesowego według stawki minimalnej, uwzględniając przy tym opłatę od pełnomocnictwa. Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione powyżej uwagi, a zwłaszcza wykładnię zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy z 5 października 2002 nr [...]. Z kolei organ II instancji, przy ewentualnym rozpoznawaniu sprawy, zwróci szczególną uwagę na realizację przedmiotowych wskazań. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.