II SA/Gd 428/08

Dnia 20 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.P., K.P. ORAZ B.S-P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. G-N. Postanowieniem z 25 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną E. G.-N. od wyroku tego Sądu z 4 lutego 2009 r. przyjmując, że nie poprzedziła ona wniesienia skargi kasacyjnej wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Jednocześnie Sąd ustalił, że wniosek taki złożyła m.in. J. S. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. G.-N., reprezentowana przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, wskazała, że J. S. była pełnomocnikiem E. G.-N., swej matki, zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i przed sądem administracyjnym. Na dowód tego powołała się na znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo, obejmujące także umocowanie do reprezentowania przed sądami. Podniosła też, że przedmiot toczącego się postępowania nie dotyczy jakichkolwiek interesów prawnych J. S., gdyż nie posiada ona żadnych praw do budynku, którego to postępowanie dotyczy. Przyznając, że J. S. nie powołała się przy pierwszej czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym na pełnomocnictwo, wskazano, że w tej sytuacji winna być wezwana na podstawie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do złożenia pełnomocnictwa. W ocenie Sądu zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W istocie, Sąd przeoczył, że J. S. niezasadnie została uznana w postępowaniu przed sądem administracyjnym za uczestniczkę postępowania, co wynikało z umieszczenia jej w wykazie osób, którym doręcza się zaskarżoną decyzję, jako stronom postępowania, obok m.in. E. G.-N., gdy tymczasem w samej zaskarżonej decyzji wskazano już, że działała ona w postępowaniu administracyjnym jako jej pełnomocnik. Potwierdziło się też twierdzenie zawarte w zażaleniu, że w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo E. G.-N. dla J. S., z którego wynika, że po pierwsze jest ona córką mocodawczyni, a więc zgodnie z art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osobą uprawnioną do tego, aby być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym, po drugie, że pełnomocnictwo to jest na tyle szerokie, że obejmuje także reprezentowanie w toczącej się przed Sądem administracyjnym sprawie. J. S. miała zatem podstawy do uznania, że bierze udział w postępowaniu przed Sądem administracyjnym nie jako strona tego postępowania, lecz pełnomocnik swej matki oraz że w takim charakterze składa też wniosek o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę. Tak zatem też w okolicznościach sprawy należało potraktować wniosek J. S. Potraktowanie go zaś jako wniosek pochodzący od odrębnie działającej uczestniczki postępowania, nie będącej w związku proceduralnym z E. G.-N., było niezasadne. Zatem, na skutek wniesionego zażalenia, okazała się nieprawdziwa przesłanka odrzucenia skargi kasacyjnej E. G. – N., gdyż w rzeczywistości jej skarga kasacyjna została poprzedzona wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tyle, że złożonym w jej imieniu przez J. S. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i z tego względu na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.