II SA/Gd 433/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 13 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" postanawia odrzucić skargę Rada Gminy [...] w dniu 13 lutego 2014 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Wiatraki Nowa Holandia". J. S. pismem z dnia 20 marca 2014 r. wezwał Wójta Gminy [...] i Radę Gminy [...] do usunięcia naruszeń prawa w związku z podjęciem tej uchwały. Rada Gminy [...] pismem z dnia 15 kwietnia 2014 r. poinformowała skarżącego, iż termin rozpatrzenia wezwania zostaje przedłużony do 2 miesięcy od daty jego złożenia tj. do dnia 20 maja 2014 r. W dniu dnia 19 maja 2014 r. J. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Wiatraki Nowa Holandia". Sąd, działając na podstawie art. 54 § 1, 2, i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przekazał skargę Radzie Gminy [...] w dniu 28 maja 2014 r. – jako mylnie wniesioną. W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r., złożonym w dniu 4 lipca 2014 r., skarżący cofnął skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi z dnia 19 maja 2014 r. znajdującej się w aktach sprawy bądź też nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanej. W zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi. Skarżący odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi otrzymał w dniu 11 lipca 2014 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 30 akt). Skarżący w terminie określonym w wezwaniu nie podpisał skargi ani nie nadesłał podpisanego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.,) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zgodnie z przepisem art. 46 § 1 pkt 4 powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu stanowi zatem brak formalny skargi, stąd też skarżący został zobowiązany do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął bezskutecznie w dniu 18 lipca 2014 r. Nadto wskazać należy, że stosownie zaś do treści art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie wniesienie przez skarżącego skargi w przedmiotowej sprawie, odpowiadające wymogowi z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nastąpiło dopiero w dniu 28 maja 2014 r., a tym samym skarga ta wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął w dniu 2 kwietnia 2007 r. w sprawie II OPS 2/07 uchwałę, w której stwierdził, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1999 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 11591 ze zm.). Skarga na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1999 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 Kpa w związku z art. 101 ust. 3 o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania ( ONSAiWSA 2007r. nr 3, poz.60). Termin do wniesienia skargi winien być zatem obliczany stosownie do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 53 § 2 tej ustawy w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dla skarżącego z końcem dnia 19 maja 2014 r. Skarga została wniesiona natomiast w dniu 28 maja 2014 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy. Wskazać przy tym należy, że w piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. skarżący cofnął skargę. Okoliczność ta uzasadniałaby umorzenie postępowania w razie prawidłowego wniesienia skargi. Skarżący nie uzupełnił jednakże braku podpisu, a nadto wniósł skargę po upływie terminu, skutkiem czego podlega ona odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.