II SA/Gd 448/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zgłoszony w niniejszej sprawie przez G. S. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2016 r. nr [...] zasługiwał na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 kwietnia 2016 r. nr [...], mocą której nałożono na skarżącą obowiązek doprowadzenia stanu klatki schodowej na III piętrze w klatce S w budynku mieszkalnym przy ul. S. w G. do zgodności z prawem poprzez wykonanie następujących robót budowlanych: 1. rozebranie ściany murowanej (łącznie z drzwiami) wykonanej w miejscu rozebranej ściany z ram stalowych (przeszklenia) o długości około 1,85 cm usytuowanej naprzeciw wejścia do windy oraz 2. rozebranie ściany z luksferów o długości około 1,40 m usytuowanej naprzeciw pierwotnego wejścia do lokalu mieszkalnego nr [...]. W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudny do odwrócenia skutek w postaci wyburzenia zabudowy korytarza. Podkreśliła, że wykonanie nakazanych prac budowlanych przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z tego powodu, że w razie uwzględniania skargi może okazać się, że decyzja o nakazie rozbiórki była wadliwa a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji a wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć przede wszystkim osoby korzystające z zabudowy korytarza. Dlatego też, w jej ocenie, wykonanie zobowiązania przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi udzielona skarżącej ochrona może okazać się iluzoryczna. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powołany przepis zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Przy czym przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei, trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1841/09, Legalis). Skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winien wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Aktem, którego wstrzymania domaga się skarżąca, jest w niniejszej sprawie decyzja nakładająca obowiązek wykonania robót budowlanych polegających na polegających na rozebraniu ścian. Nie ulega więc wątpliwości, że charakter nałożonego na skarżącego obowiązku z samej jego istoty jest taki, iż jego wykonanie może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonanie bowiem rozbiórki, przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy przez Sąd, łączy się z niebezpieczeństwem powstania trudnych do odwrócenia skutków polegających na utracie wzniesionego obiektu, a także na tym, że w razie uwzględnienia skargi i ustalenia, że istnieje możliwość zmiany lub uchylenia decyzji w przedmiocie rozbiórki, powstanie problem powrotu do stanu poprzedniego, czyli do stanu sprzed wykonania zaskarżonej decyzji orzekającej rozbiórkę (zob. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 646/14 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych okoliczności Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł w postanowieniu.