II SA/Gd 450/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: umorzyć postępowanie. Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr Stowarzyszenie "A" w imieniu którego występuje L. J., zwróciło się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 12 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Stowarzyszenia przyjmując, że mimo wezwania nie został usunięty brak formalny skargi, mianowicie nie złożono dokumentu (uchwały), podpisanego przez wszystkich członków Stowarzyszenia, z którego wynikałoby umocowanie dla L. J., twierdzącego, że jako przedstawiciel reprezentuje Stowarzyszenie, do jego reprezentowania. W związku z wniesionym od tego postanowienia zażaleniem i następnie wnioskiem o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z 18 grudnia 2015 r. odmówił przyznania skarżącemu Stowarzyszeniu prawa pomocy. Skarżące Stowarzyszenie od tego postanowienia wniosło sprzeciw oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 22 sierpnia 2016 r. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, przyjmując, że skarżące Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło, że terminowi do wniesienia sprzeciwu uchybiono bez własnej winy. Od tego postanowienia skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 55/17, powołując się na art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 178, art. 180 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie, przyjmując, że skarżące Stowarzyszenie nie ma zdolności sądowej, gdyż Sąd Rejonowy w G. rozwiązał je postanowieniem z 20 czerwca 2002 r., prawomocnym od 22 stycznia 2005 r. Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy uprawniony jest każdy kto jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona, czyli zdolność sądową, posiadają osoby fizyczne, osoby prawne oraz organy administracji publicznej, a także jednostki nieposiadające osobowości prawnej (art. 25 ustawy p.p.s.a.). Bezsporne jest, że wnioskujące o prawo pomocy Stowarzyszenie zostało prawomocnie rozwiązane. Oznacza to, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - art. 25 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a. Brak ten jest brakiem nieusuwalnym. To z kolei oznacza, że wniesiony w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać rozpoznany a zainicjowane nim postępowanie winno zostać umorzone. Dodatkowo zaznaczyć należy w niniejszej sprawie wiążąca jest ocena o braku zdolności sądowej po stronie Stowarzyszenia "A" wyrażona w postanowieniu NSA z 7 lutego 2017 r. Z tych względów na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.