II SA/Gd 456/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza z dnia 8 listopada 2012 r., nr [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 20 lutego 2008 r. do Urzędu Miejskiego w S. wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek [...] i [...] w obrębie S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S.. Pismami z dnia 25 lutego 2008 r. Burmistrz S. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, a polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek [...] i [...] w obrębie S., gm. S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S. a następnie pismami z dnia 25 lutego 2008 r., zwrócił się do Starosty S. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o wyrażenie opinii w przedmiocie konieczności opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 4 marca 2008 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. uznał za niekonieczne sporządzenie raportu dla planowanego przedsięwzięcia z kolei Starosta S., w postanowieniu z dnia 5 marca 2008 r., uznał, że wskazane jest sporządzenie raportu dla tego przedsięwzięcia. Burmistrz S., postanowieniem z dnia 25 marca 2008 r., uznał za konieczne sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia. W dniu 1 września 2008 r. inwestor przedłożył w Urzędzie 3 egzemplarze "Raportu o oddziaływaniu na środowisko projektowanego zespołu 3 elektrowni wiatrowych w okolicy wsi S. (gm. S., powiat S., woj. P.)". Pismami z dnia 8 września 2008 r. Burmistrz S. wystąpił do Starosty S. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia. Następnie, w dniu 9 września 2008 r., Burmistrz zawiadomił strony postępowania oraz wydał obwieszczenie o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych przedłożonego raportu, o możliwości zapoznania się z materiałami zebranymi w sprawie oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., postanowieniem z dnia 19 września 2008 r., uzgodnił i określił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Z kolei Starosta S., pismem z dnia 20 października 2008 r., zwrócił się do inwestora o uzupełnienie raportu. W dniach 29 września 2008 r. i 7 listopada 2008 r. wpłynęły pisma Stowarzyszenia B (złożone w imieniu części mieszkańców wsi S.), w których zarzucono, że realizacja planowanego przedsięwzięcia spowoduje wzrost poziomu hałasu, emisję pola elektromagnetycznego, wystąpienie zakłóceń w odbiorze radiowym i telewizyjnym, wystąpienie efektu stroboskopowego i związane z tym oddziaływanie na zwierzęta inwentarskie. Wskazano, że inwestycja taka ma szkodliwy wpływ na stan zdrowia ludzi i na ptaki w tym gatunki chronione, a także na zabytki. Zdaniem Stowarzyszenia Raport powinien zostać uzupełniony o opinię ornitologów, lekarzy oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Pismem z dnia 24 lutego 2009 r. "A Sp. z o.o." przekazała Burmistrzowi listy poparcia dla działań władz samorządowych miasta i gminy S. w zakresie tworzenia pozytywnych warunków dla realizacji inwestycji aeroenergetycznych na terenie gminy obejmujących w szczególności projekty farm wiatrowych w rejonie P. i S.. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2009 r. strony postępowania wniosły o jego umorzenie z uwagi na nieuzupełnienie raportu w wymaganym czasie. Starosta S., postanowieniem z dnia 26 października 2009 r., uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych, składających się z 3 siłowni wiatrowych, każda o mocy do 2 MW. Starosta wskazał, że inwestor przedstawił uzupełnienie raportu w dniu 23 października 2009 r. W piśmie z dnia 5 listopada 2009 r. strony postępowania ponownie zażądały umorzenia przedmiotowego postępowania lub pozostawienia wniosku złożonego przez stronę bez rozpoznania. Burmistrz S., decyzją z dnia 7 grudnia 2009 r., ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] w obrębie S., gm. S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S.. Jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 28 maja 2010 r., uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kolegium uznało bowiem, że przedłożony w sprawie raport o oddziaływaniu na środowisko nie spełniał wymogów określonych w art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Raport zawierał zbyt wiele ogólnych informacji na temat poszczególnych komponentów środowiska, na które oddziaływać będzie realizacja, funkcjonowanie i likwidacja planowanego przedsięwzięcia. Nie do przyjęcia było, zdaniem Kolegium, pominięcie szczegółowego omówienia oddziaływań funkcjonujących elektrowni na ptaki i nietoperze. Ponadto, jak zauważyło Kolegium, w załączonym raporcie nie przeprowadzono wariantowania realizacji planowanego przedsięwzięcia, gdyż wariant "0" – odstąpienie od jego realizacji nie można uznać za rozwiązanie alternatywne. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz S., postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r., wezwał inwestora do dostosowania raportu do wymogów art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz uzupełnienia jego treści o informacje z zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska, w szczególności zaś z zakresu: 1. omówienia oddziaływań funkcjonujących elektrowni na ptaki i nietoperze, 2. wyników co najmniej rocznego monitoringu ptaków w odniesieniu do oddziaływań spowodowanych przez elektrownie wiatrowe, 3. wyników przeprowadzenia analizy rozpatrywanych wariantów realizacji planowanego przedsięwzięcia, w odniesieniu do poszczególnych etapów, tzn. realizacji, funkcjonowania i likwidacji planowanego przedsięwzięcia. W dniu 13 października 2010 r. inwestor przedłożył uzupełnienie do raportu: "Ocena oddziaływania na awifaunę trzech zespołów elektrowni wiatrowych planowanych w rejonie wsi P., S. i J. (gm. S., Powiat S., woj. P.)". Pismami z dnia 25 października 2010 r. Burmistrz zawiadomił strony, o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów. W dniu 10 listopada 2010 r. wpłynęło pismo M. K., E. i J. S. oraz M. P., w którym przedstawiono uwagi do "Uzupełnienia do treści raportu (...)" oraz do "Oceny oddziaływania na awifaunę (...)". Burmistrz S., decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r., określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego w miejscowości S., składającego się z 3 siłowni wiatrowych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Jednakże decyzją z dnia 26 lipca 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło również tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wskazało, że raport uzupełniony o nowe treści nie został przedłożony do uzgodnienia stosownym organom, a ponadto nadal nie spełniał wymogów określonych w art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz S., pismem z dnia 21 września 2011 r., wezwał inwestora do przedłożenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowej inwestycji, wolnego od wad wskazanych w decyzji Kolegium oraz sporządzonego zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska z uwzględnieniem następujących uwag: analiza oddziaływania planowanej inwestycji na awifaunę powinna odpowiadać wymaganiom przyjętym w marcu 2008 r. przez Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej, tj. wytycznym w zakresie oceny oddziaływania elektrowni wiatrowych na ptaki. W szczególności dotyczy to rocznego monitoringu przedrealizacyjnego, z którego sprawozdanie powinno zostać sporządzone rzetelnie, kompleksowo a także zawierać szczegółowe wyniki wykonanych obserwacji; analiza oddziaływania planowanej inwestycji na awifaunę powinna również uwzględniać zalecenia sformułowane w "Tymczasowych wytycznych dotyczących oceny oddziaływania elektrowni wiatrowych na nietoperze, (wersja II, grudzień 2009)", które uzyskały pozytywną rekomendację Państwowej Rady Ochrony Przyrody oraz Porozumienia dla Ochrony Nietoperzy. W szczególności dotyczy to rocznego monitoringu przedrealizacyjnego, który powinien być przeprowadzony przy wykorzystaniu detektorów szerokopasmowych z ciągłym zapisem ultradźwięków. W analizie należy również uwzględnić sformułowane w wytycznych wykluczenia lokalizacji elektrowni wiatrowych; wskazane warianty realizacji przedsięwzięcia powinny uwzględniać analizę możliwości lokalizacji poszczególnych elektrowni na obszarze farmy w odniesieniu do ich możliwego oddziaływania na środowisko, w szczególności na ptaki i nietoperze. W zakresie tym wykonawca raportu powinien przede wszystkim bazować na wykonanych monitoringach przedrealizacyjnych ptaków i nietoperzy. W przypadku braku możliwości wskazania konkretnych parametrów turbin, analiza wariantowa powinna odnosić się do typów maszyn projektowanych i instalowanych obecnie na terenie środkowej i południowej części woj. Należy przedstawić szczegółowe uzasadnienie wskazania wariantu najkorzystniejszego dla środowiska w oparciu o analizę oddziaływania na poszczególne komponenty środowiska; analiza oddziaływania przedsięwzięcia na zabytki i krajobraz kulturowy powinna odnosić się przynajmniej do obiektów objętych istniejącą dokumentacją, w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków prowadzoną przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i Burmistrza Gminy. W analizie należy również uwzględnić strefy ochrony archeologicznej oraz strefy ochrony ekspozycji obiektów zabytkowych; analiza oddziaływań skumulowanych z innymi istniejącymi lub projektowanymi farmami wiatrowymi powinna przede wszystkim odnosić się do kluczowych gatunków ptaków. I tak odpowiednio w przypadku dużych ptaków lęgowych (np. ptaki drapieżne, bocian czarny) obszar analizy powinien uwzględniać promień 5 km od granicy projektowanej farmy, a w przypadku koncentracji żerowiskowych ptaków wędrownych (np. żurawie, gęsi) obszar znajdujący się w promieniu 20 km. W dniu 10 stycznia 2012 r. inwestor przedłożył w Urzędzie "Raport o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] obręb S., gmina S.". W dniu 11 stycznia 2012 r. Burmistrz S. zawiadomił strony postępowania oraz wydał obwieszczenie, w którym podał do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych informacji o wniosku oraz wyznaczył 21- dniowy okres na składanie uwag i wniosków do postępowania. Następnie, pismami z dnia 11 stycznia 2012 r., zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia. W dniu 19 marca 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w G. przekazał według właściwości Staroście Powiatu S. wniosek Burmistrza S. z dnia 11 stycznia 2012 r. Pismami z dnia 3 lutego 2012 r. oraz z dnia 7 lutego 2012 r. strony postępowania wniosły uwagi do uzupełnionego raportu. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. wyraził opinię przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] obręb S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S. Następnie, pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r., Starosta Powiatu S. wezwał inwestora do uzupełnienia raportu i inwestor, w dniu 18 maja 2012 r., przedłożył uzupełnienie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] obręb S., gmina S.. Uzupełnienie to Burmistrz, pismem z dnia 20 czerwca 2012 r., przekazał Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w S. Starosta S., postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r., uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych, składających się z 2 siłowni wiatrowych, każda o mocy do 3 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą z wyłączeniem przyłączenia do krajowej sieci elektroenergetycznej, zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...], obręb S.. W dniu 28 czerwca 2012 r. Burmistrz S. zawiadomił strony postępowania o zebraniu wszystkich materiałów i dowodów w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w opinii wyrażonej w dniu 27 stycznia 2012 r. W dniu 6 lipca 2012 r. Stowarzyszenie "B" wystąpiło z wnioskiem o uwzględnienie uwag do raportu o oddziaływaniu na środowisko odnośnie przedmiotowej inwestycji i zachowanie walorów krajobrazowych Obszaru Chronionego Krajobrazu D.. Następnie, 13 sierpnia 2012 r., M. K., J. S. i M. P. oraz Stowarzyszenie "B", ponownie wnieśli uwagi do uzupełnionego raportu. Dnia 14 sierpnia 2012 r. Burmistrz S. ponownie zawiadomił strony postępowania o zebraniu wszystkich dowodów i materiałów w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wyznaczając jednocześnie 14-dniowy termin na zapoznanie się z całą dokumentacją sprawy. Burmistrz S., decyzją z dnia 8 listopada 2012 r., wydaną na podstawie art. 46, art. 46a ust. 1 i 7 i art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008 r., nr 25, poz. 150 z późn. zm.), określił dla "A" Sp. z o.o. środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego w miejscowości S., składającego się z 2 siłowni wiatrowych o nominalnej mocy do 3 MW rozmieszczonych na działce nr [...] i [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci: dróg dojazdowych, sieci uzbrojenia terenu tj. połączeń kablowych oraz przyłącza do GPZ. Od decyzji Burmistrza S. odwołania wnieśli: M. P., M. K., A. S. oraz Stowarzyszenie "B", Stowarzyszenie na Rzecz Ochrony Środowiska "C" i Stowarzyszenie "D". Zdaniem odwołujących się zarówno decyzja Burmistrza S., jak i postanowienie Starosty Powiatowego w S. z dnia 18 czerwca 2012 r., zostały wydane z naruszeniem: art.74 Konstytucji RP w związku z art. 68 ust. 4 i art. 5 Konstytucji RP - poprzez brak zapewnienia przez władze bezpieczeństwa ekologicznego współczesnemu i przyszłym pokoleniom, brak wspierania przez władze lokalne działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska oraz zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska; art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 i art. 78 § 1 kpa - poprzez niepodjęcie odpowiednich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i właściwego jej załatwienia, brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, pominięcie interesu społecznego i słusznych interesów obywateli, jak również przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów; art. 107 § 3 kpa - poprzez niewskazanie żadnych, poza kwestionowanym raportem, dowodów, na których organ się oparł, brak przyczyn, z powodu których innym dowodom (twierdzeniom stron) odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz poprzez wydanie rozstrzygnięcia mimo negatywnego w zakresie przyłączenia do krajowej sieci energetycznej uzgodnienia Starosty Powiatowego w S.. Odwołujący się wskazali, że wniosek dotyczył realizacji 3 elektrowni wiatrowych o określonych parametrach, zaś rozstrzygnięcie dotyczy 2 siłowni wiatrowych o innych parametrach, tj. nominalna moc każdej z elektrowni zostanie zwiększona o 50% i wynosić będzie 3 MW. Ponadto, odwołujący się wskazali, że przedmiotowa inwestycja spotyka się ze skonkretyzowanym sprzeciwem mieszkańców S. a Burmistrza nie respektuje zasad porządku prawnego poprzez kolejną próbę usankcjonowania możliwości realizacji inwestycji, mimo jej oczywistego negatywnego wpływu na środowisko. Zdaniem odwołujących się organ nie zastosował się do wskazań decyzji Kolegium z dnia 26 lipca 2011 r., a tym samym nie uwzględnił uwag wniesionych przez nich już w odwołaniu od poprzedniej decyzji. Odwołujący się zakwestionowali twierdzenia organu wskazujące, że: organ przeprowadził szerokie konsultacje społeczne dotyczące raportu wraz z jego uzupełnieniem; były prawidłowo prowadzone badania z zakresu monitoringu ptaków; projektowany zespół elektrowni wiatrowych jest na granicy Obszaru Chronionego Krajobrazu; tereny wokół przedsięwzięcia są terenami wyłącznie rolniczymi; na przedmiotowym terenie nie występują lasy; co do ochrony nietoperzy, że wszelkie działania zostaną podjęte dopiero po przeprowadzeniu stosownych monitoringów w sytuacji gdy z akt badań nad nietoperzami wynika, iż z pewnością obszar ten jest zamieszkały przez ten gatunek zwierząt. Jednocześnie odwołujący się podtrzymali zarzuty dotyczące braku opracowania wariantowości przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 9 maja 2014 r., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia 8 listopada 2012 r. Kolegium uznało bowiem, że organ I instancji przeprowadził postępowanie zgodnie z wymogami ustawy Prawo ochrony środowiska, a zgromadzone w sprawie dowody, w tym w szczególności Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z uzupełnieniami, stanowią wystarczający materiał do określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanego zespołu 3 elektrowni wiatrowych w okolicy wsi S., gmina S. wraz z uzupełnieniem odpowiada treści art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska a jego ustalenia są przekonywujące. Ponadto wnioski zawarte w raporcie wydane zostały w oparciu o szczegółowe analizy roczne badań przedrealizacyjnych. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach, Kolegium stwierdziło, że nie zasługują one na uwzględnienie i wyjaśniło, że to inwestor decyduje o zakresie wniosku. Organ zawęził zakres inwestycji na wniosek inwestora, podyktowany w celu minimalizacji oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, natomiast obszar objęty wnioskiem pozostał niezmieniony. Z kolei zmiana dopuszczalnej mocy znamionowej turbin nie jest związana ze zmianą innych parametrów technicznych ale z postępem technologicznym i zwiększonym uzyskiem energii z generatorów o takich samych gabarytach. Natomiast moc znamionowa turbiny nie jest parametrem związanym bezpośrednio z oddziaływaniem inwestycji na środowisko. Zaś ostateczne parametry inwestycji, określone w zaskarżonej decyzji, są zbieżne z zakresem inwestycji, który podlegał procedurze oceny oddziaływania na środowisko. Odnośnie zarzutu dotyczącego przyłączenia do krajowej sieci elektroenergetycznej Kolegium wyjaśniło, że decyzja Burmistrza tej kwestii nie rozstrzyga a o takiej możliwości decyduje inny organ. Niezaobserwowanie przez odwołujących się obecności badaczy nie stanowi dowodu, że taki monitoring ornitologiczny nie został przeprowadzony. W treści Raportu wyraźnie jest wskazana lokalizacja inwestycji w Obszarze Chronionego Krajobrazu D.. Stąd w Raporcie szczegółowej analizie poddano cele ochrony tego obszaru oraz przeanalizowano możliwość oddziaływania inwestycji na wskazany obszar. Z kolei najbliżej zlokalizowana zabudowa znajduje się w odległości 540 m od planowanych turbin wiatrowych a wszystkie grunty znajdujące się w otoczeniu planowanej inwestycji są gruntami rolnymi, co potwierdza mapa ewidencyjna tego terenu. W raporcie w rozdziale 5 i 6 przedstawiono analizę wariantu polegającego na nie podejmowaniu przedsięwzięcia, wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (proponowanego przez inwestora) oraz racjonalnego wariantu alternatywnego. Wskazano, iż wariant nr 1 zakładał budowę trzech turbin. W wariancie realizacyjnym zrezygnowano z budowy jednej turbiny zlokalizowanej w odległości mniej niż 150 m od intensywnie wykorzystywanej przez nietoperze alei drzew oraz miejsc o bardzo wysokiej aktywności tych ssaków. W wariancie realizacyjnym planowana inwestycja znajduje się w oddaleniu od doliny W., która stanowi korytarz migracyjny, szczególnie dla gatunków kluczowych, wariant ten pozwoli również w wydajny sposób wykorzystać potencjał energetyczny obszaru. W Raporcie scharakteryzowano i opisano przewidywane oddziaływania wariantu realizacyjnego na środowisko podczas budowy, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia. Raport podejmuje również kwestię oddziaływań skumulowanych z innymi projektami zlokalizowanymi w promieniu 30 km od planowanej inwestycji szczególnie w kontekście wpływu na ptaki i nietoperze. Raport wskazuje możliwe oddziaływanie na środowisko w stosunku do faktycznego stanu środowiska, tj. na przedmiotowym terenie stwierdzono, iż są to młode uprawy leśne. Natomiast las w fazie wzrostu nie jest atrakcyjnym siedliskiem dla ptaków i nietoperzy, na co wskazano w raporcie. Zjawiska zachodzące w przyrodzie wykazują dynamikę i zmienność, stąd nie można założyć, że po wybudowaniu farmy wiatrowej aktywność nietoperzy na przedmiotowym terenie nie ulegnie zmianie. Kolegium uznało również, że postanowienie Starosty Powiatowego w S. z dnia 18 czerwca 2012 r. jest zgodne z prawem a brak powołania przepisu proceduralnego nie miał wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. S., domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącego decyzja Kolegium wydana została z naruszeniem: art. 52 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska - poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że raport o oddziaływaniu na środowisko został sporządzony poprawnie i właściwie oraz błędną oceną tego raportu; art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 i art. 78 § 1 w zw. z art. 136 kpa - poprzez niepodjęcie odpowiednich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i właściwego jej załatwienia, brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, pominięcie interesu społecznego i słusznych interesów obywateli, jak również przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów; art. 107 § 3 kpa - poprzez niewskazanie żadnych, poza kwestionowanym raportem, dowodów, na których organ się oparł, brak przyczyn, z powodu których innym dowodom (twierdzeniom stron) odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; art. 124 § 1 kpa - poprzez niewskazanie w zaskarżonym postanowieniu Starosty S. właściwej postawy prawnej jego wydania. Skarżący podniósł, że na etapie przygotowywania raportu zostały zmienione parametry realizowanej inwestycji z 3 elektrowni o mocy do 2 MW na 2 elektrownie o mocy do 3 MW. Zakwestionował w związku z tym stwierdzenie organu odwoławczego, że inwestor może w sposób dowolny i w dowolnym momencie modyfikować realizowaną inwestycję. W przypadku bowiem istotnej zmiany inwestycji dotychczasowe postępowania winno być umorzone, a inwestor powinien złożyć nowy wniosek, który rozpatrywany będzie w stosownym trybie, w oparciu o obowiązujące w tym czasie przepisy, a jego założenia będą uwzględnione w raporcie. W ocenie skarżącego Burmistrz S. z naruszeniem przepisów postępowania w decyzji wskazał, że wniosek dotyczył 3 elektrowni wiatrowych o określonych parametrach, po czym rozstrzygnął o 2 siłowniach wiatrowych o innych parametrach. Postępowanie w sprawie dotyczyło elektrowni o mocy 2 MW i takie były powiadomienia organu. Nie ma zatem możliwości, w ocenie skarżącego, aby następnie organ zwiększył moc nominalną elektrowni do 3 MW. Wyjaśnienia inwestora dotyczące zmian technologicznych i ich przyjęcie przez organ za wiarygodne be żadnych uwag budzi wątpliwości. Nadto w decyzji Burmistrza nie określono w sposób wystarczający wskazań dla realizacji monitoringu awifauny przedrealizacyjnego i po oddaniu siłowni do eksploatacji, brak zleceń dla przeprowadzenia okresowych pomiarów uciążliwości hałasowej na elewacjach najbliższych budynków w sąsiedztwie. W uzasadnieniu brak informacji dotyczących konieczności wykonania analizy porealizacyjnej oraz informacji o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych z udziałem społeczeństwa. Ponadto skarżący zakwestionował: prawidłowość prowadzonych badań z zakresu monitoringu ptaków; wskazanie, że teren wokół przedsięwzięcia to teren wyłącznie rolniczy; że na przedmiotowym terenie nie występują lasy; stwierdzenie, że wszelkie działania zostaną podjęte po przeprowadzeniu stosownych monitoringów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia 8 listopada 2012 r., która określiła środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego w miejscowości S. składającego się z 2 siłowni wiatrowych o nominalnej mocy do 3 MW rozmieszczonych na działce nr [...] I [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci: dróg dojazdowych, sieci uzbrojenia terenu tj. połączeń kablowych oraz przyłącza do GPZ. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., nr 25, poz. 150 ze zm.). "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek [...] i [...] w obrębie S., gm. S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroeneregetycznej w GPZ S. w dniu 20 lutego 2008 r. Zgodnie zaś z art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1253 ze zm.), która weszła w życie z dniem 15 listopada 2008 r., do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe. Zgodnie z treścią art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, jest dopuszczalna wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia (art. 46a ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 48 postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (ust. 1) i przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ obowiązany jest uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia z właściwym organem (ust. 2). Art. 50 ust. 1 ustawy wskazuje dalej, że jeżeli wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wnioskodawca dołącza go do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Istotny z punktu widzenia niniejszej sprawy jest powołany art. 46a ust. 1 ustawy, z którego wynika, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. A zatem treść złożonego wniosku wyznacza przedmiot postępowania, którym organ prowadzący to postępowanie jest związany. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że organ administracji publicznej nie jest uprawniony do swobodnego interpretowania żądania strony. O tym, jaka jest treść żądania strony w postępowaniu administracyjnym decyduje strona, a nie organ, do którego żądanie zostało skierowane (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 300/07, LEX nr 337783). Inaczej mówiąc organ jest związany treścią żądania strony i tylko strona jest uprawniona do zmiany żądania wskazanego wniosku i może to uczynić do czasu wydania decyzji administracyjnej. Powyższe prowadzi do oczywistego wniosku, iż treść decyzji jest determinowana przedmiotem wniosku strony występującej o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Żądanie wszczęcia postępowania określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, a nie do oceny organu administracji. Obowiązkiem zatem organu jest ustalenie treści żądania strony, w szczególności, tak jak w rozpoznawanej sprawie, w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2001 r., sygn. akt IV SA 1091/99; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 510/07; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II SA/Łd 593/08 – dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozpoznanie sprawy ponad żądanie lub niezgodnie z żądaniem traktuje się jako działanie bez podstawy prawnej, a tym samym jako dotknięte istotną wadą prawną. Po dokonaniu analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy Sąd zauważył, że w toku postępowania uległ istotnej zmianie zakres złożonego przez "A" Spółkę z o.o. wniosku, co miało zasadniczy wpływ na prawidłowość podjętego w sprawie rozstrzygnięciu. Z materiału dowodowego przedmiotowej sprawy wynika, że "A" Spółka z o.o. z siedzibą w G. w dniu 20 lutego 2008 r. złożyła w Urzędzie Miejskim w S. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn.: "budowa 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] 81 i [...] w obrębie S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S.". Do wniosku załączony został raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanego zespołu 3 elektrowni wiatrowych w okolicy wsi S. (gm. S., powiat s., woj. P.). W raporcie wskazano, że dotyczy on inwestycji polegającej na budowie farmy wiatrowej składającej się z 3 siłowni wiatrowych o mocy nominalnej 2 MW każda. W dniu 10 stycznia 2012 r. inwestor przedłożył w uzupełnienie raportu o odziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] w obrębie S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S.. W dokonanym przez Burmistrza S. w dniu 11 stycznia 2012 r. zawiadomieniu wskazano, że zamieszczono w publicznie dostępnym wykazie danych raport o odziaływaniu na środowisko projektowanego zespołu 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] w okolicy wsi S., obręb S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej GPZ S.. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S., w piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r., wyraził opinię przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych na działce nr [...] i [...] obręb S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S. Z kolei w piśmie z dnia 18 maja 2012 r. inwestor składając kolejne uzupełnienie do raportu wskazał, że przedkłada uzupełnienie raportu o odziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] w okolicy wsi S., obręb S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej GPZ S.. Starosta S., postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r., uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych, składających się z 2 siłowni wiatrowych, każda o mocy do 3 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą z wyłączeniem przyłączenia do krajowej sieci elektroenergetycznej, zlokalizowanego na terenie działek nr [...] i [...] obręb S.. Dokonane zaś w dniu 28 czerwca 2012 r. przez Burmistrza S. zawiadomienie o zebraniu wszystkich dowodów i materiałów w sprawie dotyczyło znowu realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych. W piśmie z dnia 2 lipca 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2012 r., którym uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych. W ostateczności Burmistrz S. wydał w dniu 8 listopada 2012 r. decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego w miejscowości S. składającego się z 2 siłowni wiatrowych o nominalnej mocy do 3 MW rozmieszczonych na działce nr [...] I [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą w postaci: dróg dojazdowych, sieci uzbrojenia terenu tj. połączeń kablowych oraz przyłącza do GPZ. Z powyższego jednoznacznie wynika, że inwestor wnosił na wstępie o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych o mocy nominalnej 2 MW każda a decyzja Burmistrza S. z dnia 8 listopada 2012 r. określa środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego składającego się z 2 siłowni wiatrowych o nominalnej mocy nieprzekraczającej 3 MW. Zakres wydanej decyzji jest zatem sprzeczny z zakresem złożonego wniosku. Ponadto, dokonane w toku postępowania uzgodnienie i opinia, mają sprzeczny zakres przedmiotowy. Uzgodnienie dokonane przez Starostę S. dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego składającego się z 2 siłowni wiatrowych o nominalnej mocy nieprzekraczającej 3 MW, natomiast opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. dotyczy przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych o mocy nominalnej 2 MW każda. Z przytoczonych wyżej uregulowań prawnych wynika zaś wprost, że decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych wydaje się po uzgodnieniu z właściwym organem i uzgodnienie jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym. Treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 1999 r., sygn. OPK 14/98, ONSA 3/199, poz. 80). Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne uruchomione wnioskiem strony. To samo dotyczy opinii właściwego inspektora sanitarnego. Z tego też względu Sąd uznał, że zarówno decyzja Burmistrza S. z dnia 8 listopada 2012 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2014 r., dotknięte są istotnymi wadami prawnymi, które musiały skutkować wyeliminowaniem ich z obrotu prawnego. Zmiana, w toku postępowania prowadzącego do ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, chociażby tylko podstawowych danych o tym przedsięwzięciu powinna być wyrażona przez inwestora w sposób wyraźny, zmiana taka powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w zmienionym raporcie o oddziaływaniu na środowisko, a co więcej, dla zmienionego przedsięwzięcia powinno zostać ponownie przeprowadzone postępowanie uzgodnieniowe (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1848/10, LEX nr 787129). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie mógł znaleźć zastosowania art. 55 ustawy Prawo ochrony środowiska, zgodnie z którym jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, organ administracji, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmówi, w drodze decyzji, określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W sprawie niniejszej istotne znaczenie ma bowiem fakt, że przeprowadzona w pierwotnym raporcie z 2008 r. sporządzonym przez M. D. i P. D. analiza alternatywnych wariantów przedsięwzięcia wskazywała tylko na dwa możliwe warianty inwestycji: "zerowy" – oznaczający odstąpienie od realizacji przedsięwzięcia oraz "realizacyjny" – oznaczający przystąpienie do realizacji przedsięwzięcia zgodnie z wymogami ochrony środowiska przy zapewnieniu możliwie najmniejszego negatywnego wpływu na środowisko. Raport ten dotyczył oceny przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech siłowni o mocy 2 MW każda. Wariant dotyczący budowy parku wiatrowego składającego się z 2 siłowni wiatrowych nie był w ogóle brany pod uwagę. Z treści decyzji organu I instancji wynika, że po wydaniu przez SKO decyzji kasacyjnej wskazującej na brak opisu rozpatrywanych wariantów planowanej farmy wiatrowej i orzeczeniu przez organ I instancji postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. o potrzebnie uzupełnienia raportu, w treści złożonej w dniu 13 października 2010 r. oceny oddziaływania na awifaunę i w treści uzupełnienia do treści raportu przedstawiono uzupełnienie dotyczące analizy wariantów lokalizacyjnych: a) lokalizacja turbin wiatrowych w odległości ponad 5 km od GPZ, b) usytuowanie turbin wiatrowych w odległości do 5 km od GPZ, oraz wariantów technologicznych: a) budowa 4 turbin wiatrowych o mocy 1,5 MW każda, b) budowa 3 turbin wiatrowych o mocy 2 MW każda. Po kolejnej decyzji kasacyjnej SKO z dnia 26 lipca 2011 r. ponownie wezwano wnioskodawcę uzupełnienia raportu. Jak wynika z decyzji organu I instancji, w dniu 10 stycznia 2012 r. inwestor przedłożył kolejny raport o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie trzech elektrowni wiatrowych na terenie działek nr [...] i [...] obręb S., gmina S., którego autorem jest D. R.. Na stronie 8 tego raportu stwierdzono jednakże, że przedsięwzięcie polega na budowie 2 elektrowni o mocy maksymalnej do 3 MW. Zmianie uległy główne parametry techniczne dla pojedynczej turbiny. Na stronie 47 raportu stwierdzono zaś, że po rozpatrzeniu analizowanych wariantów jako wariant realizacyjny wybrano wariant 2, w którym zrezygnowano z budowy jednej turbiny znajdującej się w pobliżu alei drzew intensywnie wykorzystywanej przez nietoperze oraz miejsca o wysokiej ich aktywności. W tym stanie sprawy została wydana pozytywna opinia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 27 stycznia 2012 r. W dalszym toku postępowania, w związku z zastrzeżeniami Starosty S., w dniu 18 maja 2012 r. inwestor po raz kolejny uzupełnił raport oddziaływania na środowisko. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 20 czerwca 2012 r. przesłano do Inspektora Sanitarnego uzupełnienie raportu dotyczące projektowanych 3 elektrowni wiatrowych. W aktach znajdują się także złożone przez wnioskodawcę w dniu 12 czerwca 2012 r, dwa opracowania – załącznik nr 1 i uzupełnienie do raportu o oddziaływaniu na środowisko, oba stanowiące uzupełnienia oceny oddziaływania na awifaunę autorstwa M. i P. D. z 2010 r. sporządzone przez M. P. w listopadzie 2011 r. - odnoszący się do trzech elektrowni wiatrowych i z maja 2012 r.- dotyczący realizacji dwóch turbin wiatrowych na terenie S.. W piśmie z dnia 2 lipca 2012 r. (znak: [...]) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S, ustosunkowując się do pisma Burmistrza z 20 czerwca 2012 r. dotyczącego uzupełnienia raportu przedsięwzięcia polegającego na budowie 3 elektrowni wiatrowych podtrzymał swoje stanowisko zawarte w opinii nr [...] wydanej w dniu 27 stycznia 2012 r. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania stwierdził, że zgodnie z treścią raportu o oddziaływaniu na środowisko, powierzchnia terenu projektowana do wyłączenia z produkcji rolnej i zajęcia w ramach realizacji inwestycji, w tym tereny pod fundamenty wiatraków, place montażowe i drogi dojazdowe, dla planowanych 2 elektrowni wyniesie ok. 1 ha. Nadto organ wskazał, że poprzedni raport o oddziaływaniu na środowisko autorstwa M. i P. D. nie jest przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego. Podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił natomiast złożony w dniu 10 stycznia 2012 r. raport, który sporządził D. R. Organ odwoławczy w swoim rozstrzygnięciu ograniczył się do stwierdzenia, że na wniosek inwestora zawężono zakres inwestycji w celu minimalizacji oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, natomiast obszar objęty wnioskiem pozostał niezmieniony. Jednocześnie, bez wskazania na jakiekolwiek dowody zgromadzone w sprawie, organ odwoławczy stwierdził, że zmiana dopuszczalnej mocy znamionowej turbin nie jest związana ze zmianą innych parametrów technicznych ale z postępem technologicznym i zwiększonym uzyskiem energii z generatorów o takich samych gabarytach, natomiast moc znamionowa turbiny nie jest parametrem związanym bezpośrednio z oddziaływaniem inwestycji na środowisko, zaś ostateczne parametry inwestycji, określone w zaskarżonej decyzji, są zbieżne z zakresem inwestycji, który podlegał procedurze oceny oddziaływania na środowisko. Wobec braku szczegółowego uzasadnienia tych stwierdzeń i niewskazania dowodów, na podstawie których ich dokonano, ustalenia nie tylko wymykają się jakiejkolwiek ocenie, ale przede wszystkim nie mogą być uznane za prawidłowe w świetle treści art. 7, 77 i 80 Kpa. Istotna zmiana przedsięwzięcia w toku postępowania oprócz zasadniczej zmiany przedmiotu postępowania spowodowała dalej idące skutki. Zmiana ta nastąpiła bowiem w 2012 roku i w tym momencie, zdaniem Sądu, odpadła podstawa do kontynuowania postępowania w trybie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska. Po takiej zmianie żądania nie można bowiem uznać, że w dalszym ciągu organ rozpatruje sprawę zainicjowaną wnioskiem z 20 lutego 2008 r., który dotyczył zupełnie innego przedsięwzięcia, i jak to już wyżej wyjaśniono nie chodzi o rozpatrywany wariant tego samego przedsięwzięcia. Kwestia ta uszła zupełnie uwadze orzekających w sprawie organów. W efekcie zaś tego doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego. Złożony bowiem w 2012 roku wniosek, który dotyczył już innego przedsięwzięcia, powinien być rozpatrywany wyłącznie na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1253 ze zm.) obowiązującej od 15 listopada 2008 r. Wskazać przy tym należy, że organ I instancji w toku całego postępowania dokonywał zawiadomień i obwieszczeń o przedsięwzięciu polegającym na budowie trzech elektrowni wiatrowych. Nawet po wydaniu decyzji z dnia 8 listopada 2012 r. dotyczącej przedsięwzięcia polegającego na budowie 2 siłowni o mocy 3 MW, Burmistrz poinformował społeczeństwo obwieszczeniami na tablicach ogłoszeń i na stronie internetowej, że wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla projektowanego zespołu 3 elektrowni wiatrowych na terenie działek [...] i [...] w obrębie S., gmina S. wraz z przyłączeniem do krajowej sieci elektroenergetycznej w GPZ S.. Postępowanie nie było prowadzone zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania, a wręcz przeciwnie, nieprawidłowe obwieszczenia wprowadzały w błąd co do przedmiotu postępowania, który w końcowym jego etapie był zupełnie inny. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Z uwagi na uwzględnienie skargi sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ I instancji, który winien uwzględnić powyższe uwagi przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.