II SA/Gd 456/16

Dnia 25 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 marca 2016 roku, nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 456/16, wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę L. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia 22 marca 2016 roku, nr XIII/201/2016 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako wniesioną z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismo skarżącej z dnia 10 czerwca 2016 r. nie stanowiło wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 – dalej jako "u.s.g."), a za skutecznie złożone wezwanie należało uznać pismo strony z dnia 23 marca 2016 r., na które Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi. W związku z powyższym, termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę wynosił sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia przez skarżącą wezwania o usunięcie naruszenia prawa i upłynął w dniu 23 maja 2016 roku (ostatni dzień terminu przypadał w niedzielę 22 maja 2016 roku). W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga złożona w dniu 18 lipca 2016 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 456/16, wydanym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie L. S. na ww. postanowienie tego Sądu z dnia 31 sierpnia 2016 r. Odpis postanowienia został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 marca 2017 r. (k. 108 akt sądowych). Pismem nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 marca 2017 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że z uwagi na brak stosownych pouczeń i odpowiedzi organu administracji skarżąca pozostawała w usprawiedliwionym błędzie, co do okoliczności, że wystosowane przez nią drugie pismo wzywające do usunięcia prawa wywoła takie same skutki prawne jak pierwsze. Zaznaczył przy tym, że skarżąca, działająca wtedy bez pomocy pełnomocnika, nie miała wiedzy o aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym skutków powtórnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i konsekwencji płynących z tego względu przy obliczaniu terminu do składania środków odwoławczych. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność mała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.), zaś wnioskodawca winien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna także dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem terminu. Wskazać bowiem należy, że w sytuacji gdy strona – tak jak w niniejszej sprawie – złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej (odrzucenie skargi), początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wyznacza data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka zaskarżenia. Pogląd ten, ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i zaakceptowany w doktrynie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99, Baza Orzeczeń LEX nr 110599; z dnia 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01, Baza Orzeczeń LEX nr 52578; z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CZ 120/02, Baza Orzeczeń LEX nr 74409; literatura powołana w "Kodeksie postępowania cywilnego z komentarzem" pod red. J. Jodłowskiego i K. Piaseckiego, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1989 r., t. I, s. 277), jest także w pełni aktualny na gruncie regulacji przyjętych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt II FZ 716/13; z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FZ 220/15 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodzić się zatem należy, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 43/97; z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 40/97, niepubl.). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2016 r. odrzucające jej skargę z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Ten środek zaskarżenia został jednak odrzucony postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 24 lutego 2017 r., zaś strona nie zakwestionowała tego rozstrzygnięcia. Po otrzymaniu odpisu postanowienia o odrzuceniu zażalenia pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wobec czego należało przyjąć, że początek biegu terminu do złożenia tego wniosku wyznaczała data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożonego środka zaskarżenia od postanowienia z dnia 31 sierpnia 2016 r., tj. dzień 3 marca 2017 r. (k. 108 akt). Siedmiodniowy termin zakreślony w art. 87 § 1 p.p.s.a. mijał więc w dniu 10 marca 2017 r., zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 marca 2017 r., został złożony z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.