II SA/Gd 464/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2010r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. R. wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 2 lipca 2009r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] położonej przy ul. Z. w G. W skardze zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został przez skarżącą uzasadniony. Z uzasadnienia skargi można jedynie wywnioskować, że w ocenie skarżącej realizacja opisanej inwestycji w sposób istotny utrudni lub ograniczy korzystanie w sposób niezakłócony z nieruchomości oraz infrastruktury drogowej i parkingowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. W świetle powyższego, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie inwestora, ani pozostałych stron postępowania administracyjnego, żadnych uprawnień, ani obowiązków. Ma ona charakter promesy uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem otwiera możliwość wszczęcia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, nie może natomiast stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. To, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę poprzedzone jest warunkiem uzyskania decyzji lokalizacyjnej, nie oznacza wcale, że - utrzymana zaskarżoną decyzją w mocy - decyzja o warunkach zabudowy prowadzi samoczynnie do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Należy przy tym podkreślić, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2009r., sygn. akt II OZ 665/09, Lex nr 552936). Decyzja taka nie może zatem powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Z tych też względów Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.