II SA/Gd 475/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób represjonowanych z dnia 30 kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia przyznać radcy prawnemu K. . kwotę 439,20 zł (słownie: czterysta trzydzieści dziewięć złotych 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu A. B. z urzędu. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z dnia 19 grudnia 2008 r. oraz 27 stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przypisanych wraz z podatkiem VAT, oświadczając jednocześnie, że koszty te w żadnej części nie zostały poniesione. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do brzmienia § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 lit. d), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych sprawach niż takie, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł, zaś w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności adwokata, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z art. 5 oraz art. 8 tej ustawy stawka podatku dla tego rodzaju usług wynosi 22%. Zatem, wynagrodzenie adwokackie w wysokości 360 zł (240 zł za udział w postępowaniu przed sądem I instancji oraz 120 zł za udział w postępowaniu zażaleniowym) należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 79,20 zł (360 zł x 0.22), co daje łącznie kwotę 439,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy powołanych przepisów, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.