II SA/Gd 478/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-04-13

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy koszty korespondencji poniesione przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w ramach pomocy prawnej podlegają zwrotowi jako niezbędne wydatki?
Ratio decidendi
Koszty korespondencji poniesione przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie podlegają zwrotowi jako niezbędne wydatki, ponieważ są one zazwyczaj drobnymi, zwykłymi kosztami związanymi z prowadzeniem sprawy, które są już uwzględnione w przyznanym wynagrodzeniu za prowadzenie sprawy. Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, że zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na tego typu koszty.
Stan faktyczny
Wnioskodawca, adwokat P. K., ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy dla skarżącej E. G., złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o zwrot kosztów korespondencji. Wcześniej skarżącej przyznano prawo pomocy, a jej skarga na postanowienie SKO w przedmiocie zwrotu podania została oddalona wyrokiem WSA. Referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie za opinię, ale odmówił zwrotu kosztów korespondencji.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 332,10 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. G. w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać wnioskodawcy wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 332,10 zł ( trzysta trzydzieści dwa złote dziesięć groszy). Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Wyrokiem z 13 listopada 2014 r. Sąd oddalił skargę E. G. na opisane postanowienie. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata P. K. Pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów za sporządzenie tej opinii. Wniosek zawiera oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Pełnomocnik wskazał, że czynności pełnomocnika zajęły w tej sprawie ponad 10 h, na które składają się analiza akt sprawy, konsultacje z klientem, analiza stanu prawnego, orzecznictwa i komentarzy, przygotowanie opinii i korespondencji z Sądem oraz skarżącą. Pełnomocnik poniósł także koszty korespondencji w wysokości 12,60 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zwrócił się pełnomocnik o zasadzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT oraz kosztów korespondencji. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawek minimalnych. W niniejszej sprawie stawka minimalna to 180 zł (75% z kwoty 240). Zdaniem referendarza sądowego wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, gdyż rodzaj podjętych przez pełnomocnika czynności oraz ich zakres i kompleksowość uzasadniają podwyższenie wynagrodzenia ponad minimalne. Tym samym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należne wynagrodzenie wynosi 270 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% ( 62,10 zł). Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zwrot wydatków tytułem kosztów korespondencji w wysokości 12,60 zł stwierdzić należy, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zauważyć trzeba, że zgodnie z powołanym wyżej art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Użyte w tym przepisie pojęcie niezbędnych wydatków nie zostało bliżej przez ustawodawcę sprecyzowane. Nie budzi jednak wątpliwości, że niezbędnym wydatkiem jest tylko taki wydatek, którego konieczność poniesienia związana jest z ochroną w toku postępowania sądowego interesu prawnego mocodawcy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się przy tym, że zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego, jak wydatki na korespondencję (zob. postanowienie WSA w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05). Skoro bowiem sporządzanie i wnoszenie przez pełnomocnika pism procesowych w imieniu strony a także korespondencja ze stroną dokonywane jest w ramach stosunku pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które jest mu należne za prowadzenie tej sprawy, obejmuje również wynagrodzenie za czynności polegające na sporządzaniu i ekspediowaniu pism procesowych (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 10 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Lu 611/04, Lex nr 154458). W konsekwencji uznano, że wniosek pełnomocnika o zwrot kosztów korespondencji jest nieuzasadniony. W ocenie referendarza sądowego przyznane wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej obejmuje również koszty przesłania stronie kierowanych do niej za pośrednictwem pełnomocnika przesyłek. Od pełnomocnika natomiast zależy w jaki sposób zostaną one przekazane stronie – osobiście, czy za pomocą operatora pocztowego, co ewentualnie może generować dodatkowe wydatki, których rozmiar nie jest jednak na tyle znaczący aby w odczuwalny sposób uszczuplały przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie. Z tych względów referendarz sądowy, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło